πανεμφάνιση Σημίτη με κριτική τριών σημείων 

 

Επανεμφάνιση Σημίτη με κριτική τριών σημείων 

14.10.2018, 15:56 | 

Στις προκλήσεις αλλά και τα προβλήματα που έχει απέναντί της η Ελλάδα σήμερα, ασκώντας κριτική κατά της κυβέρνησης για το ασφαλιστικό, την Παιδεία αλλά και το κομμάτι των επενδύσεων, αναφέρεται ο πρώην πρωθυπουργός, Κώστας Σημίτης, με άρθρο του στην εφημερίδα «Το Βήμα της Κυριακής».

Στο άρθρο, που δανείζεται τον τίτλο του από τον Ισοκράτη –«Κοινή γαρ η τύχη και το μέλλον αόρατον»– ο κ. Σημίτης τονίζει ότι «το κρίσιμο ζητούμενο σήμερα είναι πώς επανέρχονται η ομαλότητα, η εμπιστοσύνη, η ευρύτερη πεποίθηση ότι η χώρα βρίσκεται σε πορεία ανασυγκρότησης», κάτι που είναι, όπως ανέφερε, «ένα ηράκλειο έργο που κινδυνεύει όμως να καταστεί σισύφειο».

Ο πρώην πρωθυπουργός σημείωσε ότι σε σύγκριση με τις άλλες χώρες της ευρωζώνης η Ελλάδα βρίσκεται σε πολύ χαμηλό επίπεδο σε ό,τι αφορά την «Αποτελεσματική Διακυβέρνηση», δηλαδή τη δραστικότητα και την επάρκεια των παρεχομένων δημοσίων υπηρεσιών και τον βαθμό ανεξαρτησίας του κρατικού μηχανισμού από πολιτικές πιέσεις.

Ειδικότερα, απαρίθμησε τρεις τομείς: τις Επενδύσεις, το Ασφαλιστικό και την Παιδεία.

Όσον αφορά τις επενδύσεις, ο πρώην πρωθυπουργός ανέφερε ως παράδειγμα τη ΔΕΗ, η οποία «εξακολουθεί να παραμένει προσκολλημένη στην παραγωγή ηλεκτρικού ρεύματος με λιγνίτη, παρά το γεγονός ότι η παραγωγή με τη χρήση των ανανεώσιμων μορφών ενέργειας είναι σαφώς προτιμότερη τόσο με περιβαλλοντικούς όσο και με οικονομικούς όρους. Η κυβέρνηση αδιαφορεί για την ανάγκη παραγωγής ενέργειας με τρόπο που προστατεύει το περιβάλλον».

Για το ασφαλιστικό, ο κ. Σημίτης επεσήμανε: «Ένα ισχυρό και διαχρονικά ασφαλές σύστημα κοινωνικής ασφάλισης αποτελεί απαραίτητο στοιχείο για την οικονομική σταθερότητα και ανάπτυξη. Είναι ο συνδετικός κρίκος αλληλεγγύης των γενεών και το βασικό θεμέλιο για τη διαχρονική συνοχή της κοινωνίας».

Σχετικά με την Παιδεία, ο πρώην πρωθυπουργός αναφέρθηκε στις πρόσφατες αποφάσεις για τη συγχώνευση πανεπιστημίων με ΤΕΙ: «Στόχος ήταν να ικανοποιηθούν τρία αιτήματα: να έχουν και οι απόφοιτοι ΤΕΙ πτυχίο πανεπιστημίου, να προαχθούν και οι καθηγητές των ΤΕΙ σε καθηγητές Πανεπιστημίου και να αποκτήσουν διάφορες επαρχιακές πόλεις πανεπιστήμια, χωρίς να ιδρυθούν καινούργια. Για τη διερεύνηση των αναγκών της αγοράς και την αξιολόγηση αποτελεσμάτων του συστήματος της εκπαίδευσης ώστε να περιοριστεί η ανεργία και να υποβοηθηθεί η παραγωγή δεν ακούστηκε λέξη. Τα ΤΕΙ χρησιμοποιήθηκαν για πελατειακές παραχωρήσεις ώστε να εξασφαλισθούν ψήφοι στις επόμενες εκλογές».

«Εκείνο που απαιτείται σήμερα είναι μια συστηματική, χωρίς δισταγμούς, προσπάθεια αναγνώρισης των υπαρκτών προβλημάτων και αντιμετώπισής τους, όχι με ευχές αλλά με την κανονική λειτουργία των θεσμών, με ρεαλιστικά μέσα με ειλικρινή και συνεχή πληροφόρηση της κοινωνίας. Απαραίτητες προπάντων είναι οι αμοιβαίες και εύλογες υποχωρήσεις της κάθε ομάδας από τους μαξιμαλιστικούς παράλογους στόχους της», καταλήγει.

 

Advertisements

Η Ν.Δ. κερνάει, το ΚΙΝ.ΑΛΛ. γιατί πίνει;

 

Η Ν.Δ. κερνάει, το ΚΙΝ.ΑΛΛ. γιατί πίνει;

13.10.2018, 15:12 | 

 

Χάρης Ιωάννου

Πολλά κοινά σημεία με την αντιπολιτευτική ρητορική της Ν.Δ. εμφανίζει το Κίνημα Αλλαγής το τελευταίο διάστημα.

Παρά το γεγονός ότι η Χαριλάου Τρικούπη επιμένει σταθερά στη γραμμή των ίσων αποστάσεων μεταξύ Ν.Δ. και ΣΥΡΙΖΑ, στην πράξη οι δημόσιες τοποθετήσεις της Δεξιάς και της Κεντροαριστεράς συχνά ταυτίζονται τόσο στην ουσία όσο και στο λεξιλόγιο.

Οπως φαίνεται και από το σχετικό γράφημα, στα βασικά ζητήματα της πολιτικής αντιπαράθεσης των προηγούμενων ημερών, οι έντονα καταγγελτικοί τόνοι της Ν.Δ. και του ΚΙΝ.ΑΛΛ. καθιστούν δυσδιάκριτες τις διαφορές τους και θολώνουν στα μάτια της κοινής γνώμης τις «ίσες αποστάσεις» που προσπαθεί να κρατήσει η Φώφη Γεννηματά.

Το φαινόμενο αυτό ευνοεί μεν τη Ν.Δ., η οποία επιδιώκει τη διεύρυνση του ακροατηρίου της και προς το Κέντρο, ωστόσο προκαλεί προβλήματα στο ΚΙΝ.ΑΛΛ., τα οποία αποτυπώνονται στις τελευταίες δημοσκοπήσεις, που δείχνουν ότι θα δώσει μάχη για την τρίτη θέση με τη νεοναζιστική οργάνωση και το ΚΚΕ.

Η συμπίεση που δέχεται ο φορέας της Κεντροαριστεράς αφορά πάντως και τις δύο πλευρές του, με τη Ν.Δ. να τον καλεί συνεχώς σε μέτωπο «κατά του λαϊκισμού» και τον ΣΥΡΙΖΑ σε μέτωπο «κατά του νεοφιλελευθερισμού».

Πολύ συχνά, όμως, το ΚΙΝ.ΑΛΛ. εμφανίζεται να σύρεται επικοινωνιακά πίσω από την ατζέντα που θέτει η Ν.Δ. και τα μέσα ενημέρωσης που τη στηρίζουν, γεγονός που αφήνει το Κίνημα ανοιχτό στην κριτική, κυρίως από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ, ότι κινείται ως «πολιτικός δορυφόρος» της Δεξιάς.

Για παράδειγμα, οι καταγγελίες για τα κονδύλια στο προσφυγικό από πρώην διευθυντικό στέλεχος του υπουργείου Μεταναστευτικής Πολιτικής ώθησαν σε ταυτόσημες ανακοινώσεις και σε κοινές πρωτοβουλίες στη Βουλή για την κλήση του στελέχους σε ακρόαση.

Το ίδιο συμβαίνει με τη συντηρητική ατζέντα «νόμος και τάξη», στην οποία επενδύει πολιτικά η Ν.Δ., με το ΚΙΝ.ΑΛΛ. να ακολουθεί, χωρίς εμφανή οφέλη. Με άλλα λόγια, παρατηρείται παρόμοια ρητορική για την εγκληματικότητα, την «ανομία», τα Εξάρχεια, τις αποφυλακίσεις λόγω Νόμου Παρασκευόπουλου κ.λπ.

Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι η κοινή κριτική δεν έχει βάση, όπως π.χ. συμβαίνει στην περίπτωση της ΕΡΤ, η οποία γίνεται αντικείμενο αιχμηρών σχολίων ακόμη και από πρωτοκλασάτα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ (Νίκος Φίλης). Ειδικά για την ΕΡΤ, το ΚΙΝ.ΑΛΛ. επέκρινε δημοσίως και τη Ν.Δ. για το εμπάργκο των στελεχών της στην κρατική τηλεόραση.

Παράλληλα, προοδευτικές τοποθετήσεις έχει κάνει και για τον θάνατο του Ζακ Κωστόπουλου, αλλά και κατά της «γαλάζιας» ΕΛΜΕ Λέσβου για τα περί «λαθρομεταναστών».

 

Η Φώφη Γεννηματά σε βέρτιγκο: Ήξερε τις απαντήσεις, αλλά της άλλαξαν τις ερωτήσεις

Η Φώφη Γεννηματά σε βέρτιγκο: Ήξερε τις απαντήσεις, αλλά της άλλαξαν τις ερωτήσεις

14 Οκτωβρίου 2018

Του Γ. Λακόπουλου

Από τη μια είναι η αποδιάρθρωση του ΙΧ κόμματος που πήγε να στήσει: ο Σταύρος Θεοδωράκης και από όσους θα μπορούσαν να την ψηφίσουν τους μισούς τους έχει στρέψει στον Μητσοτάκη. Οι άλλοι μισοί θα πάνε στον Τσίπρα. Ποιο Κινάλ και κολοκυθοκορφάδες;

Από την άλλη η δυσφορία των Ευρωσοσιαλιστών -που δεν της έδωσαν και ποτέ ιδιαίτερη σημασία- και η πίεσή που ασκούν για να επανέλθει στο σωστό δρόμο εγκαταλείποντας την πορεία προς τη στήριξη της Δεξιάς.

Ε, πολύ θέλει; Η  Φώφη Γεννηματά βρίσκεται σε βέρτιγκο πλέον. Ήξερε -παπαγαλία-τις απαντήσεις, αλλά της άλλαξαν τις ερωτήσεις και βολοδέρνει ανάμεσα στην έπαρση που τη διακρίνει και τις αντικρουόμενες θέσεις που δεν βγάζουν νόημα. Τη μια μέρα προβάλλει ότι θα είναι καταλύτης για συγκυβέρνηση της με τη ΝΔ και τον ΣΥΡΙΖΑ. Την άλλη …απολύει τον ΣΥΡΙΖΑ- εντέλλεται: «Να φύγουν τώρα» -και της μένει μόνο ο Μητσοτάκης. Και την τρίτη με μια συνέντευξη της Στο Έθνος το τερματίζει.

Όπως λέει χρειάζεται «ισχυρή κυβέρνηση ευρείας πλειοψηφίας με προοδευτική ατζέντα». Αν δεν τα έχει χαμένα, αυτή δεν μπορεί παρά να αποκλείει τη Δεξιά. Αλλιώς δεν θα είναι προοδευτική. Άρα η κυβέρνηση αυτή για να έχει πλειοψηφία και να είναι και προοδευτική θα στηρίζεται στον ΣΥΡΙΖΑ. Έκτος αν η ίδια ξεπέρασε τον Λοβέρδο και τον Κωνσταντινόπουλο -που χτυπάνε τη δεύτερη θέση- και πάει για πρωτιά!

Μετά αρχίζει τα άσχετα και τα ξεπατικώματα από τον Μητσοτάκη. Αυτή η κυβέρνηση «θα κερδίσει τη χαμένη αξιοπιστία και εμπιστοσύνη στο εσωτερικό και στο εξωτερικό». Ειδικά στο εξωτερικό, αν έχει την ίδια στη μαρκίζα, σώθηκε. Λένε Φώφη και ξερό ψωμί. Ας της πει κάποιους τουλάχιστον ότι πέρα από το κλίμα που φτιάχνουν οι μιντιάρχες εντός, στο εξωτερικό μόνο πρόβλημα αξιοπιστίας δεν έχει η χώρα. Ας ρωτήσει…

Αλλά έχει και χειρότερα: Λέει ότι αυτή η κυβέρνηση, α λα Φώφη, «θα έχει ως πρώτη και αδιαπραγμάτευτη προτεραιότητα την αλλαγή των όρων της συμφωνίας Τσίπρα, ιδιαίτερα όσο αφορά το στόχο για πρωτογενή πλεονάσματα» -από 3,5% στο 2%.. Προφανώς δεν συναισθάνεται ότι η «συμφωνία Τσίπρα» είναι το Μνημόνιο που ψήφισε και η ίδια. Και προέκυψε γιατί το κόμμα της και η ΝΔ χρεοκόπησαν τη χώρα και ο Γ. Παπανδρέου στη συνέχεια -με την ίδια στις κυβερνήσεις του- την αλυσόδεσε στα μνημόνια.

Σ’ αυτό ειδικά κάποιος να επιμείνει: Δεν «την αλυσόδεσε ο Τσίπρας» όπως λέει. Ήταν οι κυβερνήσεις Παπανδρέου και Σαμαρά. Ο Τσίπρας δεν είχε άλλη επιλογή, όπως νόμιζε, και ευτυχώς το κατάλαβε και προσγειώθηκε απότομα, κάτι που εκτίμησαν οι ψηφοφόροι και του έδωσαν εκ νέου εντολή, εκτιμώντας προφανώς ότι με ΠΑΣΟΚ-ΝΔ δεν θα βγαίναμε ακόμη από το Μνημόνιο.Μα τι στην ευχή, ούτε τα στοιχειώδη δεν καταλαβαίνει;

Αυτά τα περί 2% , ακόμη και ο Κυριάκος -που τα πουλάει ως φούμαρα για να εξηγήσει πού θα βρει πόρους-τα μεταθέτει για το μέλλον, αφού πρώτα «αγοράσει αξιοπιστία», όπως λέει. Η Γεννηματά  μάλλον νομίζει ότι έχει η ίδια αξιοπιστία και τα θέτει ως άμεση προτεραιότητα.

Δηλαδή μόλις στηθεί αυτή η κυβέρνηση, που θα έχει την ίδια ως λοκομοτίβα, θα θέσει το θέμα των πρωτογενών πλεονασμάτων. Δηλαδή θα αμφισβητήσει τη συμφωνία που κρατάει τη χώρα όρθια. Και την άλλη μέρα θα της κρεμάσουν τενεκέδες, χειρότερα και από τον Βαρουφάκη.

Και αφού τα πει όλα αυτά η κυρία, για την προοδευτική κυβέρνηση ευρείας πλειοψηφίας που θα κάνει όσα θαυμαστά  αναφέρει, το ρίχνει  πάλι στο  τσάμικο: «Ο ΣΥΡΙΖΑ και τη ΝΔ εκπροσωπούν τις δύο όψεις του ίδιου αδιεξόδου». Άρα μένει η ίδια να κάνει αυτή την κυβέρνηση. Λέει πράγματα που είχε ετοιμάζει προφανώς για άλλες περιπτώσεις.

Όταν τα λέει αυτά κάποια που μπαίνει -δε μπαίνει στη Βουλή αρχίζουν άλλες σκέψεις. Ειδικά όταν προσθέτει ότι το κόμμα της «τους  χαλάει τα σχέδια, τους χαλάει τη σούπα» γιατί διακρίνει «παντού καθημερινά όπου πηγαίνει» ότι «η πραγματική δυναμική που αναπτύσσεται στην κοινωνία» για το κίνημα της- το ποιο;- θα της δώσει «ισχυρή εντολή».

Α, ρε κατακαημένο ΠΑΣΟΚ.  Καλύτερα να σε είχε πάρει ο Πόντας.

 

Νίκος Ανδρουλάκης: Έτσι δεν γίνεται αρχηγός…

Νίκος Ανδρουλάκης: Έτσι δεν γίνεται αρχηγός…

 

14 Οκτωβρίου 2018

Του Γ. Λακόπουλου

Αν μιλήσουμε για το ΠΑΣΟΚ των τελευταίων χρόνων, η μόνη απόπειρα ανανέωσής του έγινε στο πρόσωπο του Νίκου Ανδρουλάκη.  Ο Σημίτης και ο Γ. Παπανδρέου, έρχονταν από τα παλιά, ο Βενιζέλος  απλώς δεν ήταν ΠΑΣΟΚ και η Φώφη Γεννηματά  εκτός από το παλιό που την ανέδειξε εκπροσωπούσε την οικογενειοκρατία και τον φραξιονισμό, στον οποίο παρέπεμπε το όνομά της.

Ο Ανδρουλάκης είναι ένα παιδί από το Ηράκλειο. Δημιούργημα των κομματικών μηχανισμών, αλλά  είχε  φρεσκάδα, την οποία  εμπλούτισε με την εκπαιδευτική παρουσία του στην Ευρωβουλή. Μπορεί πλέον να κυκλοφορήσει στην Ευρώπη, εκεί που η Γεννηματά δεν μπορεί, χωρίς  υποστήριξη. Του αναγνωρίσθηκε από την εναπομείνασα κομματική βάση του ΠΑΣΟΚ στις αρχαιρεσίες για τον «νέο φορέα».

Υπήρξε ο ουσιαστικός νικητής και ας έχασε την ηγεσία από το κομματικό κατεστημένο και την μιντιακήυπεροπλία της  Φώφης.  Ήταν θέμα χρόνου να την εξοβελίσει. Γι’ αυτό άλλωστε υπερψηφίσθηκε κυρίως από τη νέα γενιά του ταλαιπωρημένου από τις ηγεσίες  του ΠΑΣΟΚ. Αλλά ο Ανδρουλάκης δεν εγκατέλειψε μόνο την εντολή που πήρε από όσους τον έφτασαν στο 45%. Ξέχασε και τη θεωρία ποδηλάτου στην πολιτική: αν σταματήσει πέφτεις. Και δεν σταμάτησε απλώς: ακινητοποιήθηκε.

Υπέκυψε χωρίς μάχη στον διοικητικό αυταρχισμό της Γεννηματά. Την αντιμετώπισε ως προϊσταμένη του και όχι ως ισοδύναμη  πολιτικό. Του έδινε… εντολές, του υπέβαλε απαγορεύσεις, του στερούσε το λόγο και αυτός απλώς εξέφραζε τη… στεναχώρια του και την απόγνωσή του. Τώρα βρίσκεται μπροστά στην διαφαινόμενη -από διαρροές- πρόθεση της κυρίας να τον πιάσει από το αυτί και να τον στείλει στο σπίτι του. Σαν μαθητής που της χαλάει την τάξη…

Ο φιλόδοξος νεαρός μετά την εσωκομματική επιτυχία του και την εκλογική νίκη του στις ευρωεκλογές, είτε  από χαρακτήρα, είτε από λάθος εκτίμηση των πραγμάτων -ίσως και από συμβουλές  παραγόντων που ποντάριζαν στη Γεννηματά- άρχισε να λειτουργεί φοβικά απέναντι της και λούφαξε.

Δεν  άσκησε ούτε καν το δικαίωμα του να ζητήσει ψηφοφορίες στο συνέδριο -το κορυφαίο κομματικό όργανο. Η Γεννηματά τον αγνόησε εξ αρχής και δεν έλαβε υπόψη της καμία από τις προτάσεις που προσπάθησε να της κάνει και τον πρόσβαλε κατ’ επανάληψη. Δεν τον έχει συμβουλευτεί ποτέ πριν τις ατυχείς παρουσίες στο Ευρωπαϊκό Σοσιαλιστικό κόμμα, ούτε δέχθηκε τη συνοδεύσει, αφού μόνη της κάνει και τα ντουβάρια να μειδιούν  στις Βρυξέλλες…

Η Φώφη διοικεί το Κινάλ σαν το ΙΧ κόμμα που έβαλε στη θέση του ΠΑΣΟΚ μετά το ανοσιούργημα της διάλυσής του, στο οποίο ο Ανδρουλάκης δεν αντέδρασε, αλλά το υιοθέτησε. Το κόμμα αυτό διοικείται σαν… μαγαζί, από  κάποια πρόσωπα του κύκλου της, δακτυλοδεικτούμενοι οι περισσότεροι, έναν -τουλάχιστον- συγγενή της και κάποιους από τους παλιούς κομματικούς φίλους του πατέρα της, όχι όλους – υπάρχουν και άνθρωποι με αρχές.

Αποφασίζει μόνη και στρέφεται σε ιστορικά ανεπίτρεπτες κατευθύνσεις, για να κάνει καριέρα η ίδια. Ακόμη και σε ένα μεγάλο θέμα, όπως το Μακεδονικό, αγνόησε τους πάντες και τάχθηκε κατά της Συμφωνίας των Πρεσπών. Όπως είχε κάνει και με την απλή αναλογική, την οποία καταψήφισε κόντρα στα συμφέροντα του κόμματος της με πρόθεση να συνδράμει τον Κυριάκο Μητσοτάκη.

Ο Ανδρουλάκης δεν προσπάθησε ποτέ να παίξει ούτε σ’ αυτά τα θέματα το ρόλο του Νο2 , τον οποίο κατέκτησε στις αρχαιρεσίες. Δεν αξίωσε να γίνουν συζητήσεις στα όργανα, δεν αντιπαρατέθηκε μαζί της, δεν ανέδειξε την άλλη άποψη, δεν συγκρότησε ορατό πόλο εσωκομματικού διαλόγου.

Αντέδρασε -με συνεντεύξεις του- τώρα που η Φώφη επιδιώκει να του υποδείξει σε ποια περιφέρεια θα θέσει υποψηφιότητα ώστε να μην… εκλεγεί . Δεν είχε το τακτ να τον ρωτήσει, όπως έκαναν οι Παπανδρέου και ο Σημίτης με όλους. Ούτε καν το αυτονόητο δικαίωμα του να είναι ξανά υποψήφιος για το ευρωκοινοβούλιο δεν του αναγνωρίζει.  Ίσως για να βολέψει άλλους.  Και απλώς της «απάντησε» ότι θα είναι.

Δηλαδή καθάρισε -αν καθάρισε- για τον εαυτό του. Δεν λειτούργησε σαν εκφραστής της άλλης άποψης, αυτής που θέλει να λειτουργεί το κόμμα κατά το καταστατικό του και τον εσωκομματικό διάλογο. Δεν πάτησε το πόδι να μην μπορεί η Γεννηματά να ορίζει την πολιτική τύχη, όχι του ιδίου, αλλά κανενός στελέχους με βάση τις προσωπικές της επιθυμίες και τις συμφωνίες που κάνει κάτω από το τραπέζι με κληρονόμους -που δεν έχουν καμία σχέση το κόμμα- και δεν είχαν ούτε με το οργανωμένο ΠΑΣΟΚ. Δεν επιδίωξε μαζί της μια αντιπαράθεση αρχών και ας έχει κάθε δικαίωμα ως επικεφαλής της εσωκομματικής μειοψηφίας.

Έτσι όμως δεν γίνεται αρχηγός. Απεμπολώντας τα δικαιώματά του και την υποχρέωση να κινεί τα πράγματα στο κόμμα με βάση τις θεσπισμένες διαδικασίες και όχι κατά τα κέφια της, ακυρώνει μόνος του αυτό που ξεκίνησε. Δεν έχει δα να κάνει και με κανέναν ογκόλιθο της πολιτικής. Ακόμη και ο Ανδρέας Παπανδρέου σεβόταν τους εσωκομματικούς αντίπαλους του και δεν τους έδινε διαταγές.

Ωστόσο ποτέ δεν είναι αργά. Ο Ανδρουλάκης και τώρα μπορεί να αντιδράσει σ’ αυτόν τον κατηφορικό δρόμο και σε συγκεκριμένα θέματα: στις  αποφάσεις, τις συμμαχίες, το Μακεδονικό,  τον εκλογικό νόμο, την Ευρώπη, την εσωκομματική λειτουργία. Αν μη τι άλλο, ορμώμενος από την κρητική καταγωγή του και την κομματική του προέλευση.

Ο Βενιζέλος, υπέρτερος του Γ. Παπανδρέου σε προσόντα, ξόφλησε γιατί το 2004 ανέχθηκε να παραδοθεί η σκυτάλη της διαδοχής σε ένα διαμέρισμα στην οδό Αναγνωστοπούλου και όχι κατ’ εφαρμογή του Καταστατικού.

Ο Ανδρουλάκης θα έχει χειρότερη τύχη από τη νέα κληρονόμο, όσο αντί να προβάλλει ως ο άνθρωπος που συμβόλιζε την ανανέωση στο χώρο και βρήκε ανταπόκριση στη βάση, μένει  άβουλος. Όσο, για να επιβιώσει σένα προσωποπαγές σύστημα, εγκαταλείπει την ισχύ που του έδωσαν οι οπαδοί του κόμματος και οι ψηφοφόροι. Αν θέλει στ’ αλήθεια να έχει μέλλον, κάπως πρέπει να πατήσει στα πόδια του…

 

Τα εταιρικά πάρε – δώσε του Μητσοτάκη όταν ήταν τραπεζικό στέλεχος στην Εθνική 

Τα εταιρικά πάρε – δώσε του Μητσοτάκη όταν ήταν τραπεζικό στέλεχος στην Εθνική 

15:31 | 14 Οκτ. 2018 Τελευταία ανανέωση 16:01 | 14 Οκτ. 2018 

«Άριστος» και κατά τη θητεία του στον τραπεζικό τομέα φαίνεται να ήταν ο αρχηγός της ΝΔ Κυριάκος Μητσοτάκης.

Όπως αποκαλύπτει σημερινό δημοσίευμα της εφημερίδας Documento, ο Κυριάκος Μητσοτάκης στα τέσσερα χρόνια που ήταν διευθύνων σύμβουλος της «Εθνικής Επιχειρηματικών Συμμετοχών» του ομίλου της «Εθνικής Τράπεζας», ήταν και στέλεχος του Δ.Σ. μια ιδιωτικής εταιρείας – της «InformΠ. Λύκος». Το 2002, η «InformΠ. Λύκος» εξαγοράζει το 51% των μετοχών της εισπρακτικής εταιρείας Fintrust, στην οποία όμως μέτοχος είναι η «Εθνική Επιχειρηματικών Συμμετοχών». Λίγους μήνες μάλιστα μετά αγοράζει επιπλέον 16.429 μετοχές ανεβάζοντας το ποσοστό της στο 61%.

Τι κάνει δηλαδή ο Κυριάκος Μητσοτάκης σύμφωνα με το δημοσίευμα; Είναι υψηλόβαθμο στέλεχος σε εταιρεία τραπεζικού ομίλου του Δημοσίου και παράλληλα συμμετέχει σε ιδιωτική εταιρεία. Και σαν να μην έφτανε η σύγκουση συμφερόντων σε αυτό, η ιδιωτική εταιρεία στην οποία συμμετέχει αγοράζει μια άλλη, μέτοχος της οποίας είναι στην ουσία ο τραπεζικός όμιλος στα ανώτατα κλιμάκια του οποίου εργάζεται. Ουσιαστικά δηλαδή ως τραπεζικό στέλεχος της «Εθνικής Επιχειρηματικών Συμμετοχών» πουλάει το πλειοψηφικό πακέτο μιας εταιρεία της, στην ιδιωτική εταιρεία στην οποία είναι επίσης στέλεχος.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης «διαφημίζει» συχνά – πυκνά τη σταδιοδρομία του στην «Εθνική Επιχειρηματικών Συμμετοχών», γράφοντας μάλιστα στο βιογραφικό του ότι κατά τη θητεία του εκεί έλαβε τη διάκριση «GlobalLeader for Tomorrow» από το World Economic Forum…. ως «άριστος». Μάλιστα δημοσιεύματα της εποχής τα οποία επικαλείται η Documento ανέφεραν ότι η πρόσληψη τους έγινε κατόπιν αιτήματος του πατέρα του Κωνσταντίνου, στον τότε πρωθυπουργό Κώστα Σημίτη κι ότι ο μισθός του άγγιζε τα 10.000 ευρώ.

Εκείνο που δεν αναφέρει ωστόσο στο βιογραφικό του ο Κ. Μητσοτάκης, είναι το κατά πόσο η όλη εξαγορά εγείρει σύγκρουση συμφερόντων και ηθικό ασυμβίβαστο για τον ίδιο.

«Εκτός και αν με αυτόν τον τρόπο αντιλαμβάνεται την ορθή λειτουργία της αγοράς που ο ίδιος ευαγγελίζεται», όπως σχολιάζει στο ρεπορτάζ της η Documento.

 

Πολιτική Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ 

 

Πολιτική Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ 

14.10.2018, 

Συντάκτης: 

efsyn.gr

Το βράδυ της Κυριακής ολοκληρώθηκαν οι εργασίες της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ, με την ψήφιση της πολιτικής απόφασης και την εκλογή της Πολιτικής Γραμματείας. Στο επίκεντρο βρέθηκαν οι πολιτικές εξελίξεις και οι επερχόμενες εκλογικές αναμετρήσεις.

Κατά τη διάρκεια της διήμερης σύσκεψης, κυριάρχησαν οι τοποθετήσεις μελών που εμπεριείχαν αιχμές αλλά και ευθείες βολές κατά του υπουργού Άμυνας και προέδρου των Ανεξάρτητων Ελλήνων, Πάνου Καμμένου, σχετικά με τις δηλώσεις του για τις αμερικανικές βάσεις στην Ελλάδα και τη Συμφωνία των Πρεσπών

Από την πλευρά τους, οι υπουργοί επιχείρησαν να ρίξουν τους τόνους για το συγκεκριμένο θέμα, ενώ ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας απέφυγε τις απευθείας αναφορές στον Π. Καμμένο, ωστόσο ξεκαθάρισε την κυβερνητική θέση σχετικά με τις βάσεις και την ΠΓΔΜ. Επίσης, εξαπέλυσε επίθεση κατά της Νέας Δημοκρατίας, καθώς και του επικεφαλής της Τράπεζας της Ελλάδος, Γιάννη Στουρνάρα, για τη στάση τους στις τρέχουσες πολιτικο-οικονομικές εξελίξεις.

Σε κάθε περίπτωση, ο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται σε αναβρασμόγια το θέμα Καμμένου, χωρίς ωστόσο να αναμένεται κάποια σχετική πρωτοβουλία ή συγκεκριμένη ενέργεια στο προσεχές μέλλον.

Η νέα Πολιτική Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ απαρτίζεται από τους εξής:

 Αναγνωστοπούλου Σία
 Βίτσας Δημήτρης
 Βούτσης Νίκος
 Γεροβασίλη Όλγα
 Δούρου Ρένα
 Δραγασάκης Γιάννης
 Δρίτσας Θοδωρής
 Θεοδωρακοπούλου Νατάσα
 Καλαμαρά Έφη
 Κνήτου Κατερίνα
 Κοτσακάς Αντώνης
 Λάμπρου Πάνος
 Μπαλάφας Γιάννης
 Μπαλτάς Αριστείδης
 Παππάς Νίκος
 Σβίγκου Ράνια
 Σκορίνης Νίκος
 Τζανακόπουλος Δημήτρης
 Τσακαλώτος Ευκλείδης
 Φίλης Νίκος
 Χριστοδουλοπούλου Τασία

Στην Πολιτική Γραμματεία συμμετέχουν επίσης ο πρόεδρος του κόμματος Αλέξης Τσίπρας και ο γραμματέας Πάνος Σκουρλέτης.

Οι ψήφοι που έλαβαν

Ο Αντώνης Κοτσακάς έλαβε τους περισσότερους σταυρούς, 62 σε σύνολο 144 ψηφισάντων. Πιο συγκεκριμένα, ψήφισαν 144, τα έγκυρα ήταν 143. Πιο συγκεκριμένα, έλαβαν:

 KOTΣAKAΣ ANTΩNHΣ 62
 ΔPITΣAΣ ΘOΔΩPHΣ 59
 ANAΓNΩΣTOΠOYΛOY ΣIA  58
 ΠAΠΠAΣ NIKOΣ 58
 ΔOYPOY PENA 57
 ΣKOPINHΣ NIKOΣ 54
 ΣBIΓKOY PANIA 51
 ΓEPOBAΣIΛH OΛΓA 50
 TΣAKAΛΩTOΣ EYKΛEIΔHΣ 47
 KNHTOY KATEPINA 46
 BOYTΣHΣ  NIKOΣ  45
 MΠAΛAΦAΣ ΓIANNHΣ 45
 ΦIΛHΣ NIKOΣ 40
 BITΣAΣ ΔHMHTPHΣ  39
 ΛAMΠPOY ΠANOΣ 38
 ΔPAΓAΣAKHΣ ΓIANNHΣ 36
 XPIΣTOΔOYΛOΠOYΛOY TAΣIA 36
 TZANAKOΠOYΛOΣ ΔHMHTPHΣ 33
 MΠAΛTAΣ APIΣTEIΔHΣ 32
 KAΛAMAPA EΦH 27
 ΘEOΔΩPAKOΠOYΛOY NATAΣΣA 10

 

χαστούκι στη Μέρκελ αλλάζει τον πολιτικό χάρτη της Γερμανίας και της Ευρώπης 

χαστούκι στη Μέρκελ αλλάζει τον πολιτικό χάρτη της Γερμανίας και της Ευρώπης 

Μεγαλοι χαμένοι η CSU, αλλά και η SPD. Κερδισμένοι όχι τόσο η ακροδεξιά, όσο οι Πράσινοι και η FW. Όμως το πραγματικό μήνυμα στη Γερμανία έρχεται από τις ογκώδεις διαδηλώσεις κατά του ρατσισμού

Βίκυ Σαμαρά

15 Οκτωβρίου 2018 07:23 

Αναμενόμενο το χθεσινό αποτέλεσμα στις εκλογές στο κρατίδιο της Βαυαρίας, όμως το σοκ στη γερμανική πολιτική σκηνή είναι ισχυρό. Οι Χριστιανοδημοκράτες, το δεύτερο μέλος του συνασπισμού κομμάτων που έχει εκλέξει την Ανγκελα Μέρκελ καγκελάριο, έχασε για πρώτη φορά την αυτοδυναμία πέφτοντας στο ιστορικό χαμηλό του 37,3% (σύμφωνα με τους υπολογισμούς της ARD χθες το βράδυ). 

Εξέλιξη που αναμένεται να επιφέρει αλυσιδωτές αντιδράσεις, ανάλογα και με το αποτέλεσμα στις εκλογές της 28ης Οκτωβρίου στο κρατίδιο της Έσσης. Ο ΧορστΖέεχοφερ μετράει ώρες στην ηγεσία της CSU και η κρίση αυτή αναμένεται να επηρεάσει συνολικά την κυβέρνηση και κατά συνέπεια και τη Μέρκελ.

Μεγάλος κερδισμένος από την πτώση της CSU δεν είναι τόσο η ξενοφοβική AfD (αν και το 11% που της διασφαλίζει την είσοδο σε ένα ακόμη τοπικό κοινοβούλιο της Γερμανίας συνιστά ένα ακόμη καμπανάκι), όσο οι Πράσινοι και το τοπικό κόμμα Ελεύθεροι Ψηφοφόροι (Freie Wähler), που δίνουν τη δυνατότητα στους Χριστιανοκοινωνιστές για συγκρότηση κυβέρνησης (στα μέσα Νοεμβρίου πρέπει να έχει σχηματιστεί κυβέρνηση στη Βαυαρία, αλλά πάντως ο Χριστιανοκοινωνιστής πρωθυπουργός του κρατιδίου Μάρκους Ζέντερ είναι τυχερός μέσα στην ατυχία του καθώς αναμένεται να ηγηθεί και της επόμενης τοπικής κυβέρνησης).

Μεγάλος χαμένος εκτός από την CSU, οι Σοσιαλδημοκράτες που πέφτουν σε μονοψήφιο ποσοστό και είναι μόλις πέμπτο κόμμα: Ακόμη και για τη Βαυαρία όπου ποτέ η SPD δεν είχε ισχύ, πρόκειται για βαρύ χτύπημα, που επιβεβαιώνει πως ο μεγάλος συνασπισμός πια είναι θηλιά στο λαιμό της γερμανικής σοσιαλδημοκρατίας.

“Η παλιά CSU πέθανε το βράδυ της Κυριακής” σχολίαζε η Sueddeutsche Zeitung, επιβεβαιώνοντας ότι η τακτική των Χριστιανοκοινωνιστών να επιχειρήσουν να “βγουν εκ δεξιών” στην AfD υιοθετώντας τη δική της ατζέντα, τελικά έσπρωξε τους σκληρούς δεξιούς ψηφοφόρους της CSU στην AfD και τους φιλελεύθερους ψηφοφόρους της σε Πράσινους και Ελεύθερους Ψηφοφόρους.

Όμως αν και όλοι συζητούν την άνοδο της ακροδεξιάς (και ευλόγως καθώς είναι ανησυχητικό το γεγονός ότι στη Γερμανία παύει να είναι ταμπού η ψήφος σε ένα κόμμα με ανοιχτά ρατσιστικό λόγο, κάτι που μεταπολεμικά θεωρείτο απαράδεκτο), η γερμανική κοινωνία διάθετει και ισχυρές υγιείς δυνάμεις που αντιδρούν. Το Σάββατο 250.000 άνθρωποι διαδήλωσαν στο Βερολίνο ενάντια στο ρατσισμό, αποδεικνύοντας ότι υπάρχει ένας άλλος πιο ουσιαστικός δρόμος αντίδρασης στο κατεστημένο και αίτημα για μία πιο προοδευτική πολιτική. Το ερώτημα είναι ποιος θα ακούσει. Και το βέβαιο είναι ότι η Ανγκελα Μέρκελ αποδυναμώνεται ημέρα με την ημέρα και τα βάσανα του κομματικού της εταίρου θα έχουν συνέπειες και στον κυβερνητικό συνασπισμό.