Πολιτική και επιχειρηματική μάχη για τον ΔΟΛ

 

Πολιτική και επιχειρηματική μάχη για τον ΔΟΛ

07:13 | 19 Ιαν. 2017 Τελευταία ανανέωση 08:54 | 19 Ιαν. 2017 Μοιραστείτε στο twitter
Mεταξύ ενός μετωπικού πολιτικού πολέμου κι ενός θερμού επιχειρηματικού και τραπεζικού παρασκηνίου θα κριθεί η υπόθεση του ΔΟΛ -μια υπόθεση που, μετά και τη χθεσινή σφοδρή σύγκρουση στη Βουλή, αποκτά και διαστάσεις ανοιχτής πολιτικής αναμέτρησης του παλιού και του νέου πολιτικού συστήματος. Συνέχεια ανάγνωσης

Ο ΔΟΛ και η εθνική σχιζοφρένεια

• Η mobile έκδοση του tvxsΟ ΔΟΛ και η εθνική σχιζοφρένεια

07:53 | 19 Ιαν. 2017

«Καλούμε την κυβέρνηση». Έτσι ξεκινούσε ένα κείμενο που υπέγραψαν το Σαββατοκύριακο «εκατοντάδες πρόσωπα της Επιστήμης, του Πολιτισμού, της Τέχνης» ζητώντας να επιδειχθεί «η επιβαλλόμενη ευαισθησία απέναντι σε έναν ιστορικό Δημοσιογραφικό Οργανισμό» ώστε να σωθεί το Συγκρότημα Λαμπράκη από την πτώχευση.

Αν η κυβέρνηση, πρωτίστως, δεν έκανε τίποτα, θα έστελνε στην ανεργία εκατοντάδες εργαζόμενους, κατέληγε η ίδια ανακοίνωση, αφήνοντας συγχρόνως μια «νέα ανοιχτή πληγή στην οικονομία, στον πολιτισμό, στην Παιδεία και στα Γράμματα που πρέπει να αποφευχθεί πάση θυσία».

Πάση θυσία; Τώρα που φαίνεται να κάνει κάτι, όταν ένας βετεράνος δημοσιογράφος προσκείμενος στο ΣΥΡΙΖΑ τοποθετήθηκε επικεφαλής του ΔΟΛ, με τη σύμφωνή γνώμη της ιδιοκτησίας του, η αντιπολίτευση βγήκε από τα ρούχα της. Ο κ. Μητσοτάκης προειδοποίησε ότι «να φορτώσουμε τα χρέη των επιχειρήσεων στις πλάτες των φορολογουμένων αυτό να το ξεχάσετε». Και ο κ. Θεοδωράκης, από τον χώρο του οποίου-όπως και της ΝΔ- προέρχονται κάποιοι από τους υπογράφοντες την δραματική έκκληση συμπέρανε ότι «είναι σύνηθες ένα κυβερνητικό κόμμα να αναλαμβάνει να λύσει τα διαρθρωτικά και οικονομικά προβλήματα ενός δημοσιογραφικού συγκροτήματος. Έχει συμβεί στη Ρωσία, στην Τουρκία, στη Βόρεια Κορέα, στη Βενεζουέλα». Και επειδή η εθνική σχιζοφρένεια καλά κρατεί, δεν αποκλείεται καθόλου αρκετοί από τους εκατοντάδες ευαισθητοποιημένους, να είναι τώρα έξαλλοι με το νέο δείγμα βενεζουελοποίησης της χώρας.

Αν όμως η κυβέρνηση δεν πρέπει ούτε να κινήσει διαδικασίες ελάφρυνσης των χρεών του ΔΟΛ, σύμφωνα με τον πρόεδρο της ΝΔ, ούτε να κοιτάξει μήπως διευθετήσει τα προβλήματα του, σύμφωνα με τον αρχηγό του Ποταμιού, τι θα μπορούσε να κάνει; Η αντιπολίτευση απέφυγε να παρουσιάσει τη παραμικρή εναλλακτική πρόταση γιατί θα έπρεπε να πει την αλήθεια: η στάση της οδηγεί αναπόφευκτα στο κλείσιμο της επιχείρησης και εκατοντάδες εργαζόμενους στο ανεργία.

Την «παραδοσιακή» μέθοδο – τηλέφωνο σε κάποιο τραπεζίτη- την απέκλεισε ο πρωθυπουργός στην χθεσινή του ομιλία στην Βουλή, άλλωστε και να το ήθελε δεν θα επιτύγχανε τίποτα: κανένας τραπεζίτης δεν έχει πλέον τη παραμικρή διάθεση, αλλά ούτε και τη παραμικρή δυνατότητα λόγω του διεθνούς ελέγχου, να χορηγήσει και νέα δάνεια σε μια απολύτως προβληματική επιχείρηση.

Αυτό που ίσως μπορεί να γίνει είναι ένας επιχειρηματίας να αναλάβει τον ΔΟΛ όπως, από την Liberation μέχρι την Corriere de la Sera και την Washington Post, έγινε διεθνώς τα τελευταία χρόνια με μεγάλες ιστορικές εφημερίδες. Η έμμεση παρουσία της κυβέρνησης μπορεί να ευνοήσει μια τέτοια εξέλιξη, αλλά και πάλι τα μέτρα εξυγίανσης θα είναι οδυνηρά. To γεγονός ότι πρόκειται για τη μοναδική εφικτή λύση κάνει αστείες τις κραυγές της αντιπολίτευσης: ο βασικός μέτοχος του συγκροτήματος-αν υπάρξει κάποιος, πράγμα πολύ δύσκολο-θα καθορίσει και την πορεία του.

Τα τελευταία δύο χρόνια, πιστός στη γραμμή της αριστερής παρένθεσης, ο ΔΟΛ παραβίασε κάθε έννοια δημοσιογραφικής δεοντολογίας στη αντιπαράθεση του με τον ΣΥΡΙΖΑ. Και ασφαλώς αυτό μείωσε ακόμη παραπάνω και την επιρροή και τις πωλήσεις του. Θα ήταν όμως μοιραίο λάθος αν ξαφνικά υιοθετούσε τη κυβερνητική πολιτική. Ο ΔΟΛ πρέπει να επιστρέψει στην αντιδεξιά και δημοκρατική του κατεύθυνση που κρατούσε ιστορικά.

Η κυβέρνηση θα μπορούσε επίσης να προτείνει την προσωρινή λειτουργία ενός ειδικού καθεστώτος για την παροχή ρευστότητας (όχι νέας δανειοδότησης απλώς να μην παρακρατούνται όλα τα έσοδα από τις πωλήσεις ώστε να αγοράζεται χαρτί και να καλύπτονται τα πάγια έξοδα) στις περιπτώσεις επιχειρήσεων Τύπου-όχι μόνο του ΔΟΛ- που τελούν υπό εκκαθάριση. Και θα είχε τότε ενδιαφέρον η αντίδραση της αντιπολίτευσης αλλά και των ανθρώπων της Επιστήμης, του Πολιτισμού, της Τέχνης.

 

ΠΑΣΟΚΟΜΑΖΩΜΑΤΑ……..

ΠΑΣΟΚΟΜΑΖΩΜΑΤΑ… 

16.01.2017, 06:54 |

 

Δημήτρης Κουκλουμπέρης

Σε πλήρη αναδιάταξη με στόχο μια δυναμική επανεκκίνηση βρίσκεται η Κεντροαριστερά που για σχεδόν μια εξαετία παραμένει συρρικνωμένη, κατακερματισμένη και βυθισμένη στην εσωστρέφεια. Η αυγή του 2017 έφερε συγκρατημένη αισιοδοξία και γέννησε ορισμένες προσδοκίες για την ανάκαμψη και την ενότητα του χώρου, ο οποίος φιλοδοξεί μέχρι τις επόμενες εκλογές να διαδραματίσει εκ νέου πρωταγωνιστικό ρόλο στο πολιτικό σκηνικό.

Η συνάντηση του Σαββάτου περιελάμβανε και κοπή πίτας. Το φλουρί έπεσε στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ… |

Κεντρικός παίκτης στις εξελίξεις είναι η Δημοκρατική Συμπαράταξη, στοχεύοντας -όπως υποστήριξε προχθές η Φώφη Γεννηματά- να αναδειχτεί το σχήμα του οποίου ηγείται σε προοδευτικό ρεύμα πλειοψηφίας, επιβάλλοντας την εθνική συνεννόηση ανάμεσα σε ΣΥΡΙΖΑ και Νέα Δημοκρατία.

Την ενίσχυση του εγχειρήματος της ανασυγκρότησης και της διεύρυνσης εκτιμάται ότι θα βοηθήσει η συμφωνία με τον Γιώργο Παπανδρέου, ο οποίος συμμετέχει πλέον στη Δημοκρατική Συμπαράταξη με το Κίνημα Δημοκρατών Σοσιαλιστών. Από την άλλη πλευρά, η επιστροφή του πρώην πρωθυπουργού και των στελεχών που τον είχαν ακολουθήσει εκτός ΠΑΣΟΚ προκαλεί δυσφορία στον Ευάγγελο Βενιζέλο και σε ένα τμήμα της εκσυγχρονιστικής – σημιτικής πτέρυγας που δεν ξεχνούν τα γεγονότα του 2015.

Χαρακτηριστική της ενόχλησής του είναι η παρέμβαση του κ. Βενιζέλου στη χθεσινή Κεντρική Επιτροπή του ΠΑΣΟΚ όπου ανάμεσα σε άλλα τόνισε: «Κάποιοι χρωστούν τουλάχιστον μία εξήγηση. Κάποιοι οφείλουν τουλάχιστον μία συγγνώμη. Στην πολιτική, η ηθική είναι ζήτημα ιστορικής αυτοσυνειδησίας. Δεν έχω κανένα προσωπικής τάξης πρόβλημα με κανέναν. Για εμένα η πολιτική δεν είναι άσκηση ψυχρού αίματος ή φεστιβάλ κυνισμού και τυχοδιωκτισμού. Επωμίστηκα τη φθορά όταν άλλοι έφευγαν σαν τα ποντίκια από το βυθιζόμενο πλοίο.

«Κάποιοι χρωστούν τουλάχιστον μία εξήγηση. Κάποιοι οφείλουν τουλάχιστον μία συγγνώμη», δήλωσε, φανερά ενοχλημένος για τη συνεργασία με το ΚΙΔΗΣΟ, από το βήμα της Κ.Ε. του ΠΑΣΟΚ ο Ευάγγελος Βενιζέλος |

»Δεν συγχωρείται πολιτικά οποιοδήποτε φλερτ με τον λαϊκισμό, στο όνομα της δήθεν επαφής με ένα ακροατήριο. Δεν συγχωρείται πολιτικά οποιαδήποτε στρατηγική αμφιθυμία ως προς την πορεία της χώρας. Το κυριότερο ζήτημα είναι η πολιτική, προγραμματική και στρατηγική σαφήνεια της Δημοκρατικής Παράταξης, του προοδευτικού μεσαίου χώρου.

|

»Δεν έχουμε επιστροφή στο ΠΑΣΟΚ, αλλά ισότιμη συμμετοχή τεσσάρων πλέον οντοτήτων στη Δημοκρατική Συμπαράταξη. Μόνο που η μια οντότητα από αυτές εμφανίζεται ως το αυθεντικό και αδάμαστο ΠΑΣΟΚ και ταυτοχρόνως ως ΠΑΣΟΚ χωρίς το βεβαρημένο brand αλλά και χωρίς τον υπερχρεωμένο ΑΦΜ».

«Δεν μοιράζουμε συγχωροχάρτια σε κανέναν. Ολοι έχουμε κριθεί και συνεχίζουμε να κρινόμαστε από τους πολίτες», ήταν το σχόλιο της Φώφης Γεννηματά στη δική της ομιλία, σε μια προσπάθεια να κρατήσει τις εύθραυστες ισορροπίες. Την ίδια στιγμή, ζητούμενο για τη Χαριλάου Τρικούπη αποτελεί η όσο το δυνατόν μεγαλύτερη συσπείρωση του χώρου είτε μέσω της επανάκαμψης κορυφαίων στελεχών είτε μέσω της επίτευξης πολιτικής συμφωνίας με κόμματα και κινήσεις όπως π.χ. με το Ποτάμι, αν και το ναυάγιο των διαβουλεύσεων του καλοκαιριού είναι ένα αρνητικό προηγούμενο.

Πετώντας το γάντι στους τρεις πρώην υπουργούς του ΠΑΣΟΚ (Αννα Διαμαντοπούλου, Γιάννη Ραγκούση και Γιώργο Φλωρίδη), οι οποίοι πραγματοποίησαν στη Θεσσαλονίκη εκδήλωση με τίτλο «Ωρα αποφάσεων για ένα μεγάλο προοδευτικό κίνημα», που εκλαμβάνεται ως πρόπλασμα δημιουργίας κόμματος, η Φώφη Γεννηματά δήλωσε με νόημα:

«Ελιτίστικες κινήσεις που διασπούν και αποδυναμώνουν, που αντιστρατεύονται και δεν υπηρετούν τη συνοχή και τη δυναμική της παράταξης δεν έχουν καμιά απήχηση στην κοινωνία. Δεν έχουν καμία τύχη. Ιδιαίτερα στελέχη που τιμήθηκαν από το ΠΑΣΟΚ επί σειρά ετών έχουν ηθική υποχρέωση να ενώσουν τις δυνάμεις τους μαζί μας. Τους περιμένουμε. Τώρα, και όχι αύριο. Αν δεν το πράξουν αυτό σημαίνει ότι άλλοι είναι οι στόχοι τους».

Ποιοι πήγαν

Στην κατεύθυνση της ανασύνταξης εντάσσεται και η πρωτοβουλία συνάντησης με πρώην και νυν βουλευτές κατά την οποία έλαβαν μέρος περισσότερα από 200 άτομα, εκπροσωπώντας όλες τις γενιές του Κινήματος. Μάλιστα για την καλύτερη αξιοποίησή τους, η κ. Γεννηματά δεσμεύτηκε για τη δημιουργία ενός άτυπου συμβουλευτικού οργάνου, ώστε να συμβάλουν με την εμπειρία τους στην προσπάθεια.

Μεταξύ άλλων το «παρών» έδωσαν οι Γιώργος Παπανδρέου, Κώστας Λαλιώτης, Βάσω Παπανδρέου, Αντώνης Λιβάνης, Γιάννης Καψής, Κώστας Γείτονας, Μιλτιάδης Παπαϊωάννου, Απόστολος Κακλαμάνης, Μανώλης Σκουλάκης, Ροβέρτος Σπυρόπουλος, Θανάσης Τσούρας, Γιάννης Σουλαδάκης, Γιώργος Λιάνης, Σήφης Βαλυράκης, Γιώργος Ανωμερίτης, Μιχάλης Καρχιμάκης, Φίλιππος Σαχινίδης, Κώστας Σκανδαλίδης, Δημήτρης Ρέππας, Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, Σωκράτης Ξυνίδης, Χρήστος Πρωτόπαπας, Νίκος Σηφουνάκης, Χρήστος Πάχτας, Γιώργος Νικητιάδης, Γιάννης Δριβελέγκας, Μιχάλης Νεονάκης, Παντελής Οικονόμου, Χρήστος Σμυρλής, Γιώργος Κατσιμπάρδης, Σούλα Μερεντίτη, Γιώργος Δασκαλάκης, Συλβάνα Ράπτη, Τόνια Αντωνίου, Γιάννης Μαγκριώτης, Ροδούλα Ζήση, Γιάννης Κουράκης, Πυθαγόρας Βαρδίκος, Νίκος Ανδρουλάκης, Εύα Καϊλή, Δημήτρης Πιτσιώρης, Νίκος Μπίστης, Λεωνίδας Γρηγοράκος, Συμεών Κεδίκογλου, Κατερίνα Μπατζελή, Γιάννης Βλατής, Ντίνος Ρόβλιας, Αλέξανδρος Ακριβάκης, Γιώργος Θωμάς, Μηνάς Σταυρακάκης, Ευτύχης Κοντομάρης, Κώστας Τριαντάφυλλος, Αγγελος Τόλκας, Γρηγόρης Νιώτης, Χάρης Καστανίδης, Γιώργος Πεταλωτής, Σταύρος Αρναουτάκης, Δημήτρης Κρεμαστινός, Γιώργος Ρωμαίος, Χρήστος Μαγκούφης, Νίκος Ζωίδης, Θανάσης Οικονόμου, Αννυ Ποδηματά, Ελένη Ανουσάκη, Λάμπρος Μίχος, Δημήτρης Πιπεριάς, Θανάσης Παπαγεωργίου, Φώτης Χατζημιχάλης, Νίκος Τσώνης, Ανδρέας Μακρυπίδης, Νάσος Αλευράς κ.ά. Απουσίαζαν οι Κώστας Σημίτης και Ευάγγελος Βενιζέλος.

Ενωτικά τοποθετείται για τις εξελίξεις και η ΔΗΜΑΡ, με τον Θανάση Θεοχαρόπουλο να δηλώνει ότι «κανείς δεν περισσεύει από τον ευρύτερο χώρο». Αύριο στις 11 το πρωί στην Βουλή θα γίνει η πρώτη συνάντηση των επικεφαλής των τεσσάρων φορέων της Συμπαράταξης (Γεννηματά-ΠΑΣΟΚ, Θεοχαρόπουλος-ΔΗΜΑΡ, Τούντας-Κινήσεις Πολιτών και Παπανδρέου-ΚΙΔΗΣΟ), προκειμένου να συντονίσουν τα επόμενα βήματα της στρατηγικής του σχήματος αλλά και τον οδικό χάρτη προς το συνέδριο της παράταξης εντός του 2017.

 

Σύγκρουση Γερμανίας και Η.Π.Α.

Η καγκελάριος, μετά το λάθος να υπενθυμίσει την ιστορία της χώρας της που μοιάζει με ποινικό μητρώο στους εταίρους της, με την άθλια συμπεριφορά της προς τα κράτη του Νότου, κινδυνεύει να κάνει ένα ακόμη – το οποίο όμως θα ήταν απόλυτα καταστροφικό.

.
Άποψη

Η γερμανική οικονομία στηρίζεται κατά 50% στις εξαγωγές – ενώ εκ φύσεως οι Γερμανοί δεν είναι καθόλου ευέλικτοι, όταν τυχόν αλλάξουν οι συνθήκες. Στα πλαίσια αυτά, ο μεγαλύτερος εφιάλτης της χώρας είναι οι δηλώσεις του κ. Trump – αφενός μεν όσον αφορά την Ευρωζώνη, όπου φαίνεται να «πριμοδοτεί» τη διάλυση της, αφετέρου σε σχέση με την επιβολή δασμών στις αμερικανικές εισαγωγές (άρθρο). Συνέχεια ανάγνωσης

Ο Ψυχάρης αλλάζει …σεφ και ομελέτα!

Ο Ψυχάρης αλλάζει …σεφ και ομελέτα!

18 Ιανουαρίου 2017

Του Γ. Λακόπουλου

Ο παλιός είναι αλλιώς. Όσοι έλεγαν ότι ο Σταύρος Ψυχάρης δεν είπε ακόμη την τελευταία του λέξη δικαιώθηκαν. Η «γάτα Ιμαλάϊων» έκανε την εμφάνισή της και ορισμένοι έβαλαν τα κλάματα. Δεν κατάλαβαν καν τι τους συνέβη. Όσο ο ΔΟΛ ακύρωνε τον εαυτό του υπερασπιζόμενος τις ηγεσίες και τις πολιτικές της Δεξιάς, στρεφόμενος κατά του ΣΥΡΙΖΑ, ήταν εντάξει. Το ενδεχόμενο να επιστρέψει στον παραδοσιακό ρόλο του στυλοβάτη της δημοκρατικής παράταξης ενσπείρει πανικό.

Για τη ακρίβεια ήλθε καινούργιος σερίφης στην πόλη και αυτό χαλάει σχέδια. Και τα παλιά που τα είδαμε να ξεδιπλώνονται τα τελευταία χρόνια, στην ουσία στις πλάτες του Ψυχάρη, και τα καινούργια για την αναζήτηση «επενδυτή» που θα χρησιμοποιούσε τις εφημερίδες του ΔΟΛ υπέρ του Κυριάκου Μητσοτάκη ως τις εκλογές και μετά θα τις εγκατέλειπε. Με το προσωπικό τους πλέον απαξιωμένο, λόγω της συγκεκριμένης στράτευσης.

Είναι χαρακτηριστικό ότι ορισμένοι πολιτικοί εκδήλωσαν ένα περίεργο ενδιαφέρον «για τους 500 εργαζόμενους» -που θα έχουν πλέον εργασία. Ενδεχομένως εννοούν τους μετρημένους στα δάκτυλα του ενός χεριού που βρίσκονταν σε διατεταγμένη υπηρεσία και δεν είναι ακριβώς εργαζόμενοι.

Ο Βαγγέλης Βενιζέλος ανακάλυψε «παράδοση των ιστορικών εφημερίδων του δημοκρατικού προοδευτικού χώρου στα χέρια της ωμής εξουσίας της αδίστακτης εθνικολαϊκιστικής αριστεράς». Προφανώς τις προτιμούσε στο χέρια του Σαμαρά και του Κυριάκου. Παραβλέπει ότι ο «δημοκρατικός προοδευτικός χώρος» -κατά τον ορισμό του Ανδρέα Παπανδρέου αλλά και του Χρήστου Λαμπράκη- περιλαμβάνει το ΠΑΣΟΚ, το ΚΚΕ, τον ΣΥΡΙΖΑ και τα σχήματα του Κέντρου.

Πάντως δεν περιλαμβάνει τη ΝΔ που εκδήλωσε την .. οργή της για κάτι που δεν της πέφτει λόγος: τον επιχειρηματικό χειρισμό ενός ιδιώτη. Τόσο είχε πεισθεί ότι ο ΔΟΛ της ανήκει… Οι φιλελεύθερες αρχές της και η πίστη της στην ιδιωτική πρωτοβουλία, της υπαγορεύει να …φέρει το θέμα στη Βουλή. Προφανώς μαζί με την «υπόθεση του ΑΝΤ1» – στον οποίο δεν της άρεσε η …επιστροφή του Μιχελάκη! Το μήνυμα είναι σαφές: για κάθε μεταβολή στα επιτελεία των ΜΜΕ πρέπει να ενημερώνεται ο …Θεοδωρικάκος. Σαν πολύ τοις μετρητοίς παίρνουν τις δημοσκοπήσεις.

Η ουσία είναι ότι με μια απλή κίνηση ο Ψυχάρης ακύρωσε όσους τον θεωρούσαν » τελειωμένο» , αλλά και τους παλιούς ευεργετηθέντες από τον ίδιο που μιλούσαν ανερυθρίαστα για «ακέφαλο ΔΟΛ» και «μετά Ψυχάρη εποχή».

Έτσι λύθηκε και το μυστήριο σε ποιον ανήκει ο ΔΟΛ. Ανήκει, ως περιουσιακό στοιχείο, στον ιδιοκτήτη του και ως φορέας ενημέρωσης στην ευρύτερη δημοκρατική παράταξη, ενώ οι εφημερίδες στηρίζονται αποκλειστικά στη δουλειά των δημοσιογράφων του και του λοιπού προσωπικού του. Κανείς άλλος δεν έχει λόγο. Απλώς μερικοί παραγνωρίστηκαν με το μαγαζί και τους κακοφαίνεται.

Είναι άλλη υπόθεση οι τραπεζικές και δικαστικές εκκρεμότητες του Ψυχάρη και άλλο οι εκδοτικές δραστηριότητές του. Οι διαφορές του με τις τράπεζες τον φέρουν υπόλογο απέναντι στις τράπεζες. Άρα είναι κάτι που μπορεί να διευθετηθεί, όπως συμβαίνει καθημερινά με αμέτρητες επιχειρήσεις . Πάει πάει πολύ να μιλάνε εκείνοι που έκαναν τα τραπεζικά δάνεια …πολιτικές δραστηριότητες, θεμιτές και αθέμιτες. Μέχρι και … Παπανδρέου έβγαλε ανακοίνωση.

Ο Ψυχάρης δεν είναι κανένας άγιος. Αλλά πάει πολύ να τον υποτιμούν – και πολύ περισσότεροι να τον επιτιμούν – οι φτωχοδιάβολοι. Οι αναμάρτητοι των μίντια ας βγάλουν τη σκούφια τους να τον χτυπήσουν. Κανείς πολιτικός δεν επηρεάζεται χωρίς τη θέλησή του-η την … επιδίωξή του- και κανείς παράγων στον Τύπο δεν βαρύνεται λιγότερο από τον Ψυχάρη για προνομιακή μεταχείριση από την εξουσία.

Οι εκκρεμότητες του με την Εφορία είναι προσωπική του υπόθεση και θα κριθούν στην ώρα τους από τη Δικαιοσύνη- από κανέναν άλλον. Ο ίδιος θα υπερασπιστεί τον εαυτό του όπως νομίζει και στο τέλος θα καθαρίσουν τα πράγματα κατά το νόμο. Α. Έτσι γίνεται στις συντεταγμένες Δημοκρατίες. Οι διαφορές των πολιτών με την Πολιτεία δεν κρίνονται απο τα κόμματα.

Αλλά η εκδοτική δικαιοδοσία του στον ΔΟΛ είναι απόλυτη και ασκείται κατά τη βούληση του. Αν κάνει λάθος το πληρώνει -όπως συνέβη. Αν κινηθεί σωστά, σώζει την επιχείρησή του. Αυτός είναι ο ιερός κανόνας για κάθε επιχειρηματία.

Ακούστηκε ότι ο Ψυχάρης υποχώρησε στην τραπεζική και ανακριτική πίεση που υφίσταται, ή ότι αυτή η εξέλιξη αποτελεί αποτέλεσμα συναλλαγής του με τον ΣΥΡΙΖΑ. Μπορεί. Αλλά όποιος ισχυρίζεται ότι οι δικαστικοί λειτουργοί που χειρίζονται τις υποθέσεις του και οι -σημερινές- διοικήσεις των τραπεζών υπακούουν σε κυβερνητικές εντολές να το πει με ονοματεπώνυμα.

Δεν μπορεί η Δικαιοσύνη να είναι ανεξάρτητη όταν οι αντίπαλοι μας έχουν πρόβλημα με τις αποφάσεις της και να είναι κυβερνητικός βραχίονας στην αντίθετη περίπτωση. Δεν γίνεται οι τράπεζες να κάνουν τη δουλειά τους όταν κλείνουν τη στρόφιγγα σε μια επιχείρηση, αλλά να υποκινούνται όταν μελετούν μια δανειακή ρύθμιση.

Η ενοχή δεν προεξοφλείται δια της κατηγορίας και η παραπομπή για της ανάκρισης. Πόσοι επιχειρηματίες κατηγορήθηκαν από τις φορολογικές αρχές και αθωώθηκαν; Θέλουν μήπως στη ΝΔ ονόματα πολιτικών που κατηγορήθηκαν για τις τις δηλώσεις <πόθεν έσχες> τους; Καταδικάσθηκαν όλοι και όλες;

Εν πάση περιπτώσει η επιστροφή του Βασίλη Μουλόπουλου στον ΔΟΛ προφανώς σηματοδοτεί την εγκατάλειψη της άγονης και ζημιογόνου πολιτικής που ασκήθηκε τα τελευταία χρόνια . Την επιστροφή στις γραμμές της δημοκρατικής παράταξης -με το εκ χαρακτήρα αντιδεξιό πρόσημο. Είναι κάτι σαν ιστορική αναγκαιότητα για να ξανασυναντήσει το κοινό του -πέραν του ότι είναι και ευφυές.

Ο Μουλόπουλος δεν είναι ο άσχετος που είδε φως και μπήκε. Είναι παλιός στο μαγαζί, είναι φίλος και κουμπάρος του Ψυχάρη και κυρίως ξέρει τη δουλειά. Ότι είναι και ΣΥΡΙΖΑ ενδεχομένως είναι ενοχλητικό, αλλά.. κανείς δεν είναι τέλειος.

Αυτά μπορεί να έχουν σχέση με τον ΣΥΡΙΖΑ ; Όλα τα κόμματα δεν έχουν εμπλοκές, επαφές και συναλλαγές με τους εκδότες και καναλάρχες; Κακώς, αν μιλάμε για την ενημέρωση. Αλλά πού είναι το πρόβλημα από την επιχειρηματική πλευρά; Το θέμα είναι να μη το κρύβουν. Να μην παραπλανούν την κοινή γνώμη, παριστάνοντας ότι είναι από τη μια πλευρά και να είναι από την άλλη.

Ο Ψυχάρης δεν ήταν αυτός που αποκάλυψε ευθέως τις επαφές του με τον Τσίπρα, από τον καιρό που ήταν στην αντιπολίτευση ακόμη; Πού είναι το πρόβλημα; Ο ίδιος δεν είχε αποκαλύψει τις επαφές με τον Γ. Παπανδρέου στο Μέγαρο Μαξίμου; Όποιος θέλει μπορεί να κάνει ότι δεν καταλαβαίνει.

Αλλά αν μιλάμε για Μέσα Ενημέρωσης και συγκεκριμένα για τον ΔΟΛ η «αγανάκτηση» για την τελευταία εξέλιξη είναι υποκριτική , αντιδημοκρατική και επιπλέον αποκαλύπτει σε πόσο λάθος κατεύθυνση βρισκόταν τα τελευταία χρόνια. Ποιό είναι το υπέρτερο αγαθό: να διαδοθεί ένα ιστορικό εκδοτικό συγκρότημα και να έχουν δουλειά εκατοντάδες εργαζόμενοι, η να διαθέτει ένα ακόμη έρεισμα στην προσπάθειά του να γίνει Πρωθυπουργός ο Κυριάκος; Τώρα γιατί έσπευσαν στην ίδια γραμμή ο Βενιζέλος και ο .. Σταύρος δεν θέλει και ρώτημα.

Τα πράγματα, εφεξής, στον ΔΟΛ θα κριθούν πάνω σε δυο συγκεκριμένους άξονες:

Ο ένας είναι η οικονομική -άρα κυκλοφοριακή- βιωσιμότητα της επιχείρησης. Δηλαδή η διασφάλιση της εργασίας του προσωπικού του και κυρίως η ευχέρεια των δημοσιογράφων του να παραμείνουν ενεργοί στο χώρο της ενημέρωσης με τη δουλειά τους, τις ικανότητες και τις γνώσεις τους- και να μην στραφούν σε ετεροαπασχόληση για να ζήσουν.

Ο άλλος -που αποτελεί προϋπόθεση για τον πρώτο- είναι να επιστρέψουν τα ΝΕΑ και το ΒΗΜΑ στον ιστορικό ρόλο τους ως εκδοτικοί πυλώνες της ευρύτερης δημοκρατικής παράταξης, όπως ήταν από την ίδρυση τους . Οχι να στηρίζουν – πάντα κριτικά- ΤΑ κόμματα του χώρου, αλλά να αναδεικνύουν κυρίως τις αρχές, τις αξίες, την ιστορία, τους συμβολισμούς του. Να πληροφορούν έγκυρα με την ειδησεογραφία τους και να αντιπαρατίθενται στη συντηρητική παράταξη με την αρθογραφία και το σχολιασμό τους. Δηλαδή να ξανασυστηθούν στο κοινό τους.

Οι πολίτες πρώτα επιλέγουν κόμμα και μετά εφημερίδα. Η ιδεολογία και η πολιτική τους προτίμηση προηγείται της πηγής ενημέρωσής τους. Όσοι πήγαν να βιάσουν αυτή την αρχή κατέστρεψαν τον ΔΟΛ. Στοιχειώδες: οι εφημερίδες ακολουθουν το κοινό τους, δεν επιχειρούν να το χειραγωγήσουν για να … αλλαξοπιστήσει, όπως επιχειρούσαν αλαζονικά κάποιοι φλουφληδες .

Ο Μουλόπουλος είναι κατάλληλος να οργανώσει την λειτουργία του Συγκροτήματος και στους δυο άξονες. Αδιαφορώντας για τις απίστευτες οιμωγές του κύκλου της καταστροφής και τις απαράδεκτες κομματικές παρεμβάσεις στα επιχειρηματικά σχέδια ενός εκδότη. Μετά από καιρό ο Ψυχάρης αποφάσισε να φέρει καινούργιο σεφ και να ξαναφτιάξει την ομελέτα της ενημέρωσης με την παραδοσιακή συνταγή του ΔΟΛ. Ότι θα σπάσουν μερικά αυγά, αυτό είναι αναπόφευκτο.

ΥΓ. Όσοι δυσφορούσαν κάποτε με τον Λαμπράκη και τη Βλάχου, ας δουν υπέρ ποίων κάνουν σήμερα δηλώσεις υποστήριξης και ποιών τα τηλεοπτικά παράθυρα θα ορίζουν το μέλλον τους.

 

Ο Ψυχάρης αλλάζει …σεφ και ομελέτα!

Ο Ψυχάρης αλλάζει …σεφ και ομελέτα!

18 Ιανουαρίου 2017

Του Γ. Λακόπουλου

Ο παλιός είναι αλλιώς. Όσοι έλεγαν ότι ο Σταύρος Ψυχάρης δεν είπε ακόμη την τελευταία του λέξη δικαιώθηκαν. Η «γάτα Ιμαλάϊων» έκανε την εμφάνισή της και ορισμένοι έβαλαν τα κλάματα. Δεν κατάλαβαν καν τι τους συνέβη. Όσο ο ΔΟΛ ακύρωνε τον εαυτό του υπερασπιζόμενος τις ηγεσίες και τις πολιτικές της Δεξιάς, στρεφόμενος κατά του ΣΥΡΙΖΑ, ήταν εντάξει. Το ενδεχόμενο να επιστρέψει στον παραδοσιακό ρόλο του στυλοβάτη της δημοκρατικής παράταξης ενσπείρει πανικό.

Για τη ακρίβεια ήλθε καινούργιος σερίφης στην πόλη και αυτό χαλάει σχέδια. Και τα παλιά που τα είδαμε να ξεδιπλώνονται τα τελευταία χρόνια, στην ουσία στις πλάτες του Ψυχάρη, και τα καινούργια για την αναζήτηση «επενδυτή» που θα χρησιμοποιούσε τις εφημερίδες του ΔΟΛ υπέρ του Κυριάκου Μητσοτάκη ως τις εκλογές και μετά θα τις εγκατέλειπε. Με το προσωπικό τους πλέον απαξιωμένο, λόγω της συγκεκριμένης στράτευσης.

Είναι χαρακτηριστικό ότι ορισμένοι πολιτικοί εκδήλωσαν ένα περίεργο ενδιαφέρον «για τους 500 εργαζόμενους» -που θα έχουν πλέον εργασία. Ενδεχομένως εννοούν τους μετρημένους στα δάκτυλα του ενός χεριού που βρίσκονταν σε διατεταγμένη υπηρεσία και δεν είναι ακριβώς εργαζόμενοι.

Ο Βαγγέλης Βενιζέλος ανακάλυψε «παράδοση των ιστορικών εφημερίδων του δημοκρατικού προοδευτικού χώρου στα χέρια της ωμής εξουσίας της αδίστακτης εθνικολαϊκιστικής αριστεράς». Προφανώς τις προτιμούσε στο χέρια του Σαμαρά και του Κυριάκου. Παραβλέπει ότι ο «δημοκρατικός προοδευτικός χώρος» -κατά τον ορισμό του Ανδρέα Παπανδρέου αλλά και του Χρήστου Λαμπράκη- περιλαμβάνει το ΠΑΣΟΚ, το ΚΚΕ, τον ΣΥΡΙΖΑ και τα σχήματα του Κέντρου.

Πάντως δεν περιλαμβάνει τη ΝΔ που εκδήλωσε την .. οργή της για κάτι που δεν της πέφτει λόγος: τον επιχειρηματικό χειρισμό ενός ιδιώτη. Τόσο είχε πεισθεί ότι ο ΔΟΛ της ανήκει… Οι φιλελεύθερες αρχές της και η πίστη της στην ιδιωτική πρωτοβουλία, της υπαγορεύει να …φέρει το θέμα στη Βουλή. Προφανώς μαζί με την «υπόθεση του ΑΝΤ1» – στον οποίο δεν της άρεσε η …επιστροφή του Μιχελάκη! Το μήνυμα είναι σαφές: για κάθε μεταβολή στα επιτελεία των ΜΜΕ πρέπει να ενημερώνεται ο …Θεοδωρικάκος. Σαν πολύ τοις μετρητοίς παίρνουν τις δημοσκοπήσεις.

Η ουσία είναι ότι με μια απλή κίνηση ο Ψυχάρης ακύρωσε όσους τον θεωρούσαν » τελειωμένο» , αλλά και τους παλιούς ευεργετηθέντες από τον ίδιο που μιλούσαν ανερυθρίαστα για «ακέφαλο ΔΟΛ» και «μετά Ψυχάρη εποχή».

Έτσι λύθηκε και το μυστήριο σε ποιον ανήκει ο ΔΟΛ. Ανήκει, ως περιουσιακό στοιχείο, στον ιδιοκτήτη του και ως φορέας ενημέρωσης στην ευρύτερη δημοκρατική παράταξη, ενώ οι εφημερίδες στηρίζονται αποκλειστικά στη δουλειά των δημοσιογράφων του και του λοιπού προσωπικού του. Κανείς άλλος δεν έχει λόγο. Απλώς μερικοί παραγνωρίστηκαν με το μαγαζί και τους κακοφαίνεται.

Είναι άλλη υπόθεση οι τραπεζικές και δικαστικές εκκρεμότητες του Ψυχάρη και άλλο οι εκδοτικές δραστηριότητές του. Οι διαφορές του με τις τράπεζες τον φέρουν υπόλογο απέναντι στις τράπεζες. Άρα είναι κάτι που μπορεί να διευθετηθεί, όπως συμβαίνει καθημερινά με αμέτρητες επιχειρήσεις . Πάει πάει πολύ να μιλάνε εκείνοι που έκαναν τα τραπεζικά δάνεια …πολιτικές δραστηριότητες, θεμιτές και αθέμιτες. Μέχρι και … Παπανδρέου έβγαλε ανακοίνωση.

Ο Ψυχάρης δεν είναι κανένας άγιος. Αλλά πάει πολύ να τον υποτιμούν – και πολύ περισσότεροι να τον επιτιμούν – οι φτωχοδιάβολοι. Οι αναμάρτητοι των μίντια ας βγάλουν τη σκούφια τους να τον χτυπήσουν. Κανείς πολιτικός δεν επηρεάζεται χωρίς τη θέλησή του-η την … επιδίωξή του- και κανείς παράγων στον Τύπο δεν βαρύνεται λιγότερο από τον Ψυχάρη για προνομιακή μεταχείριση από την εξουσία.

Οι εκκρεμότητες του με την Εφορία είναι προσωπική του υπόθεση και θα κριθούν στην ώρα τους από τη Δικαιοσύνη- από κανέναν άλλον. Ο ίδιος θα υπερασπιστεί τον εαυτό του όπως νομίζει και στο τέλος θα καθαρίσουν τα πράγματα κατά το νόμο. Α. Έτσι γίνεται στις συντεταγμένες Δημοκρατίες. Οι διαφορές των πολιτών με την Πολιτεία δεν κρίνονται απο τα κόμματα.

Αλλά η εκδοτική δικαιοδοσία του στον ΔΟΛ είναι απόλυτη και ασκείται κατά τη βούληση του. Αν κάνει λάθος το πληρώνει -όπως συνέβη. Αν κινηθεί σωστά, σώζει την επιχείρησή του. Αυτός είναι ο ιερός κανόνας για κάθε επιχειρηματία.

Ακούστηκε ότι ο Ψυχάρης υποχώρησε στην τραπεζική και ανακριτική πίεση που υφίσταται, ή ότι αυτή η εξέλιξη αποτελεί αποτέλεσμα συναλλαγής του με τον ΣΥΡΙΖΑ. Μπορεί. Αλλά όποιος ισχυρίζεται ότι οι δικαστικοί λειτουργοί που χειρίζονται τις υποθέσεις του και οι -σημερινές- διοικήσεις των τραπεζών υπακούουν σε κυβερνητικές εντολές να το πει με ονοματεπώνυμα.

Δεν μπορεί η Δικαιοσύνη να είναι ανεξάρτητη όταν οι αντίπαλοι μας έχουν πρόβλημα με τις αποφάσεις της και να είναι κυβερνητικός βραχίονας στην αντίθετη περίπτωση. Δεν γίνεται οι τράπεζες να κάνουν τη δουλειά τους όταν κλείνουν τη στρόφιγγα σε μια επιχείρηση, αλλά να υποκινούνται όταν μελετούν μια δανειακή ρύθμιση.

Η ενοχή δεν προεξοφλείται δια της κατηγορίας και η παραπομπή για της ανάκρισης. Πόσοι επιχειρηματίες κατηγορήθηκαν από τις φορολογικές αρχές και αθωώθηκαν; Θέλουν μήπως στη ΝΔ ονόματα πολιτικών που κατηγορήθηκαν για τις τις δηλώσεις <πόθεν έσχες> τους; Καταδικάσθηκαν όλοι και όλες;

Εν πάση περιπτώσει η επιστροφή του Βασίλη Μουλόπουλου στον ΔΟΛ προφανώς σηματοδοτεί την εγκατάλειψη της άγονης και ζημιογόνου πολιτικής που ασκήθηκε τα τελευταία χρόνια . Την επιστροφή στις γραμμές της δημοκρατικής παράταξης -με το εκ χαρακτήρα αντιδεξιό πρόσημο. Είναι κάτι σαν ιστορική αναγκαιότητα για να ξανασυναντήσει το κοινό του -πέραν του ότι είναι και ευφυές.

Ο Μουλόπουλος δεν είναι ο άσχετος που είδε φως και μπήκε. Είναι παλιός στο μαγαζί, είναι φίλος και κουμπάρος του Ψυχάρη και κυρίως ξέρει τη δουλειά. Ότι είναι και ΣΥΡΙΖΑ ενδεχομένως είναι ενοχλητικό, αλλά.. κανείς δεν είναι τέλειος.

Αυτά μπορεί να έχουν σχέση με τον ΣΥΡΙΖΑ ; Όλα τα κόμματα δεν έχουν εμπλοκές, επαφές και συναλλαγές με τους εκδότες και καναλάρχες; Κακώς, αν μιλάμε για την ενημέρωση. Αλλά πού είναι το πρόβλημα από την επιχειρηματική πλευρά; Το θέμα είναι να μη το κρύβουν. Να μην παραπλανούν την κοινή γνώμη, παριστάνοντας ότι είναι από τη μια πλευρά και να είναι από την άλλη.

Ο Ψυχάρης δεν ήταν αυτός που αποκάλυψε ευθέως τις επαφές του με τον Τσίπρα, από τον καιρό που ήταν στην αντιπολίτευση ακόμη; Πού είναι το πρόβλημα; Ο ίδιος δεν είχε αποκαλύψει τις επαφές με τον Γ. Παπανδρέου στο Μέγαρο Μαξίμου; Όποιος θέλει μπορεί να κάνει ότι δεν καταλαβαίνει.

Αλλά αν μιλάμε για Μέσα Ενημέρωσης και συγκεκριμένα για τον ΔΟΛ η «αγανάκτηση» για την τελευταία εξέλιξη είναι υποκριτική , αντιδημοκρατική και επιπλέον αποκαλύπτει σε πόσο λάθος κατεύθυνση βρισκόταν τα τελευταία χρόνια. Ποιό είναι το υπέρτερο αγαθό: να διαδοθεί ένα ιστορικό εκδοτικό συγκρότημα και να έχουν δουλειά εκατοντάδες εργαζόμενοι, η να διαθέτει ένα ακόμη έρεισμα στην προσπάθειά του να γίνει Πρωθυπουργός ο Κυριάκος; Τώρα γιατί έσπευσαν στην ίδια γραμμή ο Βενιζέλος και ο .. Σταύρος δεν θέλει και ρώτημα.

Τα πράγματα, εφεξής, στον ΔΟΛ θα κριθούν πάνω σε δυο συγκεκριμένους άξονες:

Ο ένας είναι η οικονομική -άρα κυκλοφοριακή- βιωσιμότητα της επιχείρησης. Δηλαδή η διασφάλιση της εργασίας του προσωπικού του και κυρίως η ευχέρεια των δημοσιογράφων του να παραμείνουν ενεργοί στο χώρο της ενημέρωσης με τη δουλειά τους, τις ικανότητες και τις γνώσεις τους- και να μην στραφούν σε ετεροαπασχόληση για να ζήσουν.

Ο άλλος -που αποτελεί προϋπόθεση για τον πρώτο- είναι να επιστρέψουν τα ΝΕΑ και το ΒΗΜΑ στον ιστορικό ρόλο τους ως εκδοτικοί πυλώνες της ευρύτερης δημοκρατικής παράταξης, όπως ήταν από την ίδρυση τους . Οχι να στηρίζουν – πάντα κριτικά- ΤΑ κόμματα του χώρου, αλλά να αναδεικνύουν κυρίως τις αρχές, τις αξίες, την ιστορία, τους συμβολισμούς του. Να πληροφορούν έγκυρα με την ειδησεογραφία τους και να αντιπαρατίθενται στη συντηρητική παράταξη με την αρθογραφία και το σχολιασμό τους. Δηλαδή να ξανασυστηθούν στο κοινό τους.

Οι πολίτες πρώτα επιλέγουν κόμμα και μετά εφημερίδα. Η ιδεολογία και η πολιτική τους προτίμηση προηγείται της πηγής ενημέρωσής τους. Όσοι πήγαν να βιάσουν αυτή την αρχή κατέστρεψαν τον ΔΟΛ. Στοιχειώδες: οι εφημερίδες ακολουθουν το κοινό τους, δεν επιχειρούν να το χειραγωγήσουν για να … αλλαξοπιστήσει, όπως επιχειρούσαν αλαζονικά κάποιοι φλουφληδες .

Ο Μουλόπουλος είναι κατάλληλος να οργανώσει την λειτουργία του Συγκροτήματος και στους δυο άξονες. Αδιαφορώντας για τις απίστευτες οιμωγές του κύκλου της καταστροφής και τις απαράδεκτες κομματικές παρεμβάσεις στα επιχειρηματικά σχέδια ενός εκδότη. Μετά από καιρό ο Ψυχάρης αποφάσισε να φέρει καινούργιο σεφ και να ξαναφτιάξει την ομελέτα της ενημέρωσης με την παραδοσιακή συνταγή του ΔΟΛ. Ότι θα σπάσουν μερικά αυγά, αυτό είναι αναπόφευκτο.

ΥΓ. Όσοι δυσφορούσαν κάποτε με τον Λαμπράκη και τη Βλάχου, ας δουν υπέρ ποίων κάνουν σήμερα δηλώσεις υποστήριξης και ποιών τα τηλεοπτικά παράθυρα θα ορίζουν το μέλλον τους.

 

Η βάρκα της Φώφης

ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗΗ βάρκα της Φώφης

 

Θανάσης Καρτερός

Όπως και να το κάνεις, είναι λίγο ανατριχιαστικός ο κατάλογος όσων παραβρέθηκαν στην πίτα της Φώφης. Ξεχασμένοι, εξαφανισμένοι, ποντίκια που πήδηξαν από το καράβι -αυτό είναι του Βενιζέλου- βυθισμένοι στη λησμονιά, πολιτικά παροπλισμένοι, εκλογικά καταδικασμένοι, βγήκαν από το μαυσωλείο της μεταπολίτευσης, για να καθίσουν στις ροτόντες μια γιορτής, που σε άλλους προκάλεσε κύμα αισιοδοξίας, σε άλλους κύμα γέλιου, και σε άλλους κύμα φόβου.

Ας μην πάμε στα ονόματα, να μην πάρει προσωπικό χαρακτήρα το πράγμα. Όποιος θέλει εξάλλου τα βρίσκει. Πάντως το μήνυμα ήταν σαφές: Το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ, γερασμένο, πω-πω-πω!

 

Και όμως. Σκέφτομαι ότι δεν πρέπει να σπεύσουμε να καταδικάσουμε, ή να λοιδορήσουμε, την κεντροαριστερή κινητικότητα, παρασυρμένοι από την τοξικότητα του Βενιζέλου, ή τη θαλερότητα του Παπανδρέου.

Διότι από το να είναι διαλυμένο το συγκεκριμένο μαγαζί, να διεκδικούν την ιδιοκτησία του διάφοροι, να ρυπαίνει κάθε φιλόδοξος ενωμοτάρχης την πολιτική με ασήκωτη χαζομάρα και εμπάθεια αντιαριστερή, καλύτερα να οργανωθεί στοιχειωδώς. Να υπάρξει ως κομματική οντότητα, για να δούμε πόσα –και τι- απίδια πιάνει ο σάκος. Πώς –και αν- χωράει στην κεντροαριστερά τους η άκρα δεξιά. Με ποιους θα πάνε, και ποιους θα αφήσουν…

 

Βλέπουμε διάφορα βέβαια. Η Φώφη, ας πούμε, ονειρεύεται «πλειοψηφικό προοδευτικό ρεύμα», για να υποχρεώσει σε… εθνική συνεννόηση. Ήμουν νιος και γέρασα μ’ αυτά τα φύκια, που πούλησε ως μεταξωτές κορδέλες κάποτε ο γεννήτορας Παπανδρέου. Μόνο που τώρα στόχος του αναπαλαιωμένου διμέτωπου δεν είναι η δική τους αυτοδυναμία –δεν προσφέρονται οι συσχετισμοί- αλλά η αδυναμία των άλλων. Που θα επιβάλει τη μεγάλη εθνική αγκαλιά: Ο Κυριάκος, ο Τσίπρας, και ο Γιωργάκης στη μέση! Μια μπούρδα και μισή, εν ολίγοις, και τα πολλά τα λόγια επ’ αυτού είναι.. Φώφη. Αν και υποψιάζομαι ότι κι αυτή ακόμα αλλού το πάει.

 

Πού; Αν τους καθίσει το ρεύμα, το στρέφουν όπου βολεύει τη συγκεκριμένη στιγμή, με τους συγκεκριμένους συσχετισμούς. Λογαριασμός που δεν παίρνει υπόψη το δημοκρατικό-αντιδεξιό DNA της πλειοψηφίας που χαρακτηρίζουν προοδευτική. Που και με μόνη την υποψία συμπόρευσης με την απεχθή δεξιά του Κυριάκου θα τους χαντακώσει. Καλώς λοιπόν να μπαλώσει, αν τα καταφέρει, τη βάρκα τους την κουρελού η Φώφη. Αλλά από τη ρότα της θα κριθούν. Όλα και όλοι…