Ο Κυριάκος Μητσοτάκης μπήκε στην πολιτική απευθείας ως κληρονόμος: το

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης μπήκε στην πολιτική απευθείας ως κληρονόμος: το 2004 αποσύρθηκε ο πατέρας του στη Β’ Αθήνας και πήρε τη θέση του. Ως βουλευτής επένδυσε στη «διαφορετικότητα». Με προσωπικές διαφοροποιήσεις επικοινωνιακού χαρακτήρα σε θέματα που δεν είχαν απήχηση στη βαθιά Δεξιά. Καλά του έβγαινε.

Ίσως το πιο εντυπωσιακό στοιχεία αυτής της περιόδου του είναι η προσέγγιση με τον μισητό εχθρό της οικογένειας : τον Αντώνη Σαμαρά.΄Εγινε για πρώτη φορά αντιληπτή σε μια σύναξη αντι-Σαμαρικών αμέσως μετά τη εκλογή του Μεσσήνιου πολιτικού -στην οποία κλήθηκε. Αυτή η στάση υποχρέωσε και τον πατέρα Μητσοτάκη να λειάνει την πικρία του για την ανατροπή του το 1993.

Όταν ο Σαμαράς έγινε πρωθυπουργός, ο Κυριάκος βρέθηκε πολύ κοντά του- με βασικό «προσόν» ότι αρνήθηκε να ακολουθήσει τη Ντόρα μετά τη διαγραφή της. Αρνήθηκε θέση υφυπουργού Περιβάλλοντος… τηλεφωνικά και τελικά έφτασε να οριστεί υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης.

Υπήρξε μέτριος, άκρως μνημονιακός και σχετίσθηκε με τον Άδωνι Γεωργιάδη. Αυτό φάνηκε παράδοξο καθώς ο φυσικός του σύμμαχος ήταν ο Κωστής Χατζηδάκης, ευπρεπής πολιτικός, ευρωπαϊστής, επιτυχημένος υπουργός και …μέντορας του, ως παλαιότερος στο κόμμα.

Ο Σαμαράς μετά την ήττα του Ιανουάριου δεν παραιτήθηκε, αλλά περίμενε να αποδώσει ο σχεδιασμός που είχαν κάνει με τον Βενιζέλο για «αριστερή παρένθεση»- και παρά λίγο να το πετύχουν όταν… έχασαν και το δημοψήφισμα. Αλλά η αλλαγή πορείας από τον Τσίπρα τους άφησε στο κενό.

Τότε ο γνωστός για τη ροπή στην ίντριγκα, πρώην πρωθυπουργός Σαμαράς σχεδίασε τη…νέα παρένθεση: αυτή τη φορά στη ΝΔ και για… τον διάδοχό του. Όρισε τον εχθρό του Βαγγέλη Μεϊμαράκη προσωρινό πρόεδρο, ώστε να μπορεί να τον πολεμάει και με την προσδοκία ότι θα ηττηθεί, όπως και συνέβη.

Προφανώς δεν περίμενε ότι ο Μεϊμαράκης θα επιδιώξει να εκλεγεί κανονικός πρόεδρος και δίπλα του θα έχει όχι μόνο τους Καραμανλικούς αλλα και τη Ντόρα Μπακογιάννη -την οποία ο Σαμαράς περίμενε υποψήφια για να τεθεί εκ νέου ανθυποψήφιός της.

Καθώς ο σχεδιασμός αποτύγχανε έριξε στην κούρσα δύο νέα άλογα. Τον Κυριάκο Μητσοτάκη και τον… Άδωνι Γεωργιάδη -ως λαγό. Αιφνιδίως από τη πλευρά των Καραμανλικών ήλθε ως δώρο η, «διασπαστική», υποψηφιότητα Τζιτζικώστα. Αλλά στις εσωκομματικές κάλπες του 2015 η επικράτηση Μεϊμαράκη ήταν βέβαιη- πριν το μεσημέρι. Τότε ο σαμαρικός μηχανισμός -που διοικούσε τη ΝΔ -και τον οποίο άφησε άθικτο ο Μεϊμαράκης -ακύρωσε την εκλογή, μπλοκάροντας το ηλεκτρονικό σύστημα.

Οι Καραμανλικοί πιάστηκαν κορόιδα. Έτσι δόθηκε χρόνος στον Κυριάκο να οργανωθεί προβάλλοντας το «εκσυγχρονιστικό και ήπιο» προφίλ του και ταυτόχρονα να στηθεί μια παιδαριώδης αλλά αποτελεσματική προβοκάτσια κατά του Μεϊμαράκη: ότι υπήρχε τάχα «συριζαίικη παράγκα» στη ΝΔ , λόγω της ανοχής του Καραμανλή προς τον Τσίπρα και της … εκλογής Παυλοπούλου στην προεδρία της Δημοκρατίας. Συνεπώς αν η ΝΔ είχε πρόεδρο τον Βαγγέλη δεν θα έκανε σθεναρή αντιπολίτευση.

Περίπου 115.000 οπαδοί της ΝΔ έπεσαν στην παγίδα και ψήφισαν Κυριάκο. Δεν θα ήταν αρκετοί για να περάσει στο δεύτερο γύρο αν οι Καραμανλικοί δεν τιμωρούσαν τον Τζιτζικώστα που αποκλείσθηκε, αλλά έκανε τη ζημιά στον Μεϊμαράκη. Με το σενάριο της «παράγκας» σε ενέργεια πάντα, ο Κυριάκος πήρε 173.000 ψήφους και έγινε πρόεδρος της ΝΔ.

Το ένα λάθος μετά το άλλο

Από εκείνη την ημέρα η διαδρομή του είναι μια συνεχής διαδοχή λαθών. Το πρώτο το είχε κάνει ήδη από τα… αποδυτήρια, με τη ένταξή του στην ομάδα Σαμαρά, όπως προαναφέρεται. Τα επόμενα λάθη ακολούθησαν σαν φυσική συνέπεια του πρώτου.

Το δεύτερο λάθος ήταν η τοποθέτηση του Άδωνι Γεωργιάδη ως αντιπρόεδρου, με την ψευδαίσθηση ότι θα κλείσει τις διαρροές προς τα δεξιά. Στην πραγματικότητα ήταν αξίωση του Σαμαρά, που επέβαλε και τον Βορίδη ως κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο.

Με τον Κωστή Χατζηδάκη ως μόνο αντιπρόεδρο το εκσυγχρονιστικό αφήγημα του Μητσοτάκη θα είχε ευρύ ακροατήριο και απήχηση στον κεντρώο χώρο.

Ο πρώην βουλευτής του Γ. Καρατζαφέρη είχε άλλα σχέδια και τα έθεσε σε εφαρμογή, πλασαριζόμενος ως «πραγματικός πρόεδρος της ΝΔ». Πλέον επιβάλλει πολιτικές κατά βούληση στον Κυριάκο- αλλά και υποψήφιους..

Το τρίτο λάθος ήταν η αποδοχή -αμέσως μετά την εκλογή του- πίεσης από δυο εκδότες- ο ένας είναι εκτός παιχνιδιού πλέον- να ζητήσει πρόωρες εκλογές. Αυτό τον έβαλε σε τροχιά άκαιρης αντιπολίτευσης με ανερμάτιστη επιθετικότητα. Την ίδια εποχή στήθηκε και ο μηχανισμός της… αυτό-παραπλάνησης με δημοσκοπήσεις που τον έφεραν να σαρώνει….

Το τέταρτο λάθος προήλθε από αυτή την επιλογή: κάθε τόσο ήταν υποχρεωμένος να προβλέπει … εκλογές λόγω «αδιεξόδων της κυβέρνησης». Παράβλεπε έτσι την κυριαρχία του Τσίπρα και την επίτευξη των στόχων του, που έφερναν διαρκώς προσωπικά τον Κυριάκο σε δύσκολη θέση. Αυτό τον έκανε ευάλωτο σε τυχοδιωκτικά στοιχεία που τον υμνογραφούσαν, καθ’ υπόδειξη συγκεκριμένων συμφερόντων. Στην πορεία του υποσχέθηκαν και την υποστήριξη της… Φώφης Γεννηματά, αλλά και βουλευτές από το Ποτάμι και αποδείχθηκαν… αξιόπιστοι.

Το πέμπτο λάθος του ήταν ότι άφησε την ακραία πτέρυγα της ΝΔ που εκπροσωπούσαν οι Γεωργιάδης- Βορίδης, υπό την επίβλεψη Σαμαρά, να επιβάλει την ιδεολογική ατζέντα της αλλά και τη ρητορική της στη ΝΔ. Καθώς ο ίδιος ο Μητσοτάκης υστερούσε δραματικά έναντι του Τσίπρα σε σκηνική παρουσία, η προσπάθεια να πολιτευτεί με βάση αυτή την ατζέντα -που απαιτεί υψηλούς – τον οδήγησε σε διαδοχικές κοινοβουλευτικές ήττες. Προς απογοήτευση της κομματικής βάσης που δεν τον θεώρησε ποτέ «ηγέτη».

Το έκτο λάθος έχει εσωκομματικό χαρακτήρα. Από λανθασμένη αντίληψη των εσωτερικών ισορροπιών- και ενδεχομένως με σχέδια για μέλλουσα αυταρχική διακυβέρνηση αν του δοθεί η ευκαιρία -επιχείρησε να ιδιωτικοποιήσει τη ΝΔ στο πρόσωπό του- βάζοντας τη σφραγίδα του ακόμη και στο λογότυπό της.

Το » Μητρώο Στελεχών» στο οποίο έγραφε πρόσωπα του προσωπικού μηχανισμού του αποκλειστικά, αποδείχθηκε, ότι δεν μπορεί να αποτελέσει δεξαμενή ικανών υποψήφιων. Όσοι προέρχονται από εκεί δύσκολα θα περάσουν την πόρτα της Βουλής και στη νέα Κ.Ο.,ανεξαρτήτως αποτελέσματος. Ο ίδιος θα μειοψηφεί.

Το έβδομο λάθος του Μητσοτάκη ήταν η πλήρης υποταγή του στη μιντιακή εξουσία οικονομικών παραγόντων. Δυο συγκροτήματα Τύπου χειραγωγούν εμφανώς την πολιτική παρουσία του και τη δραστηριότητα της ΝΔ, βάζοντας στόχους και προσανατολισμούς ανάλογα με τα συμφέροντά τους.

Η μετατροπή της ΝΔ σε μηχανισμό υποστήριξής τους -όπως θα συνέβαινε στη συνέχεια και με τη Novartis -αύξησε τους σκελετούς στις ντουλάπες του, όπου υπάρχουν εκτός από κομματικές και οικογενειακές εκκρεμότητες. Ανά πάσα στιγμή οι έρευνες της Δικαιοσύνης για πρόσωπα και πράγματα από το παρελθόν της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ μπορούν να τον ανατινάξουν.

Βασικοί παραταξιακοί παράγοντες τρέμουν στην ιδέα αυτό μπορεί να συμβεί προεκλογικά και σε χρόνο που δεν θα προλαβαίνουν να τον αλλάξουν. Σ’ αυτό ταυτίζονται με την επιλογή Τσίπρα να τον αφήσει στις Ευρωεκλογές να κρεμαστεί με το δικό του σκοινί.

Η μοιραία επιλογή

Το τελευταίο λάθος του Κυριάκου Μητσοτάκη, θα διδάσκεται στις σχολές πολιτικής επιστήμης ως παράδειγμα προς αποφυγή. Η θέση του στη Συμφωνία των Πρεσπών είναι η μητέρα όλων των λαθών. Επιτομή της πλήρους απώλειας επαφής με τις εξελίξεις.

Όταν άρχισε η διαπραγμάτευση Τσίπρα -Ζάεφ θα περίμενε κανείς να σπεύσει να πιστωθεί προκαταβολικά το αποτελέσματα της , καθώς στην ουσία επρόκειτο για ολοκλήρωση της συζήτησης που δεν μπόρεσε να κάνει το 2008 ο Καραμανλής λόγω άρνησης της γειτονικής χώρας.

Εκ των πραγμάτων η λύση που θα μπορούσε να προκύψει ήταν η λύση που είχε προτείνει ο Καραμανλής, με σύμφωνη γνώμη του ΠΑΣΟΚ και του Γ. Παπανδρέου- ως εθνική γραμμή.

Ο εκβιασμός από τον Σαμαρά ότι θα διασπάσει η ΝΔ και η παραπληροφόρηση για απώλειες στη Βόρεια Ελλάδα τον οδήγησαν – λόγω απειρίας- να απορρίψει τη λύση, όσο η συμφωνία ήταν ακόμη υπό διαμόρφωση.

Υιοθέτησε τα σαμαρικής υποκίνησης συλλαλητήρια, που έφεραν τους Χρυσαυγίτες και ποικιλόμορφα αντιδραστικά στοιχεία- δίπλα στους οπαδούς της ΝΔ ως αυθεντικότερους Μακεδονομάχους. Συνέδεσε παιδαριωδώς -λλά καθ’ υπόδειξη Σαμαρά- το Μακεδονικό με τη… Novartis. Και έκτοτε πολεμάει ευθέως τη Συμφωνία με κατασκευασμένη εκ των υστέρων επιχειρηματολογία.

Αυτά τον έφεραν σε ρήξη με την διεθνή κοινότητα και την Ευρώπη που τον έχει σε καραντίνα. Το αποτέλεσμα θα είναι η λεηλασία της ΝΔ από την Ακροδεξιά στις εκλογές. Ήδη άρχισε η απομάκρυνση των κεντροδεξιών της ΝΔ που ψιθυρίζουν «αυτό δεν είναι το κόμμα μας».

Συμπέρασμα: Μέσα σε τέσσερα χρόνια ο Κυριάκος Μητσοτάκης διέγραψε ένα πλήρη κύκλο στην πολιτική σκηνή και επιστρέφει στο σημείο από όπου ξεκίνησε: μηχανισμός των επιλογών Σαμαρά. Ένας πολιτικός γόνος, χωρίς πολιτική συγκρότηση και οξυδέρκεια, στράφηκε εναντίον της οικογένειάς του- συμπράττοντας με τον άνθρωπο που κατέστρεψε τον πατέρα του και την αδελφή του. Αλλοίωσε το κόμμα των Καραμανλήδων, το εξέθεσε στη Ευρώπη και τελικά πέρασε στο λαιμό του τις θηλιές από ακραίους και μιντιάρχες.

Ως πολιτικός αρχηγός ο νεότερος Μητσοτάκης υποκατάστησε την πολιτική με το ακριβοπληρωμένο επικοινωνιακό μάρκετινγκ, και αεροβατεί με κατασκευασμένες προβλέψεις εκλογικής επικράτησης -τη στιγμή που ηττάται σε όλα τα πολιτικά μέτωπα.

Τελικά δεν μοιάζει τόσο με μέλλοντα πρωθυπουργό αλλά με ήρωα αρχαίας τραγωδίας. Με την έννοια ότι αγνοεί πως βρίσκεται μπλεγμένος στη μοίρα του και νομίζει ότι θα νικήσει…

Advertisements

Ο τελευταίος ανασχηματισμός μπορεί να μην ήταν δομικός, ήταν όμως στοχευμένος,

Ο τελευταίος ανασχηματισμός μπορεί να μην ήταν δομικός, ήταν όμως στοχευμένος, δίνοντας ένα «διακριτό στίγμα» των προθέσεων του πρωθυπουργού να οικοδομήσει μια προοδευτική συμμαχία με βασικό κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ, κόντρα στη ΝΔ και τις Δεξιές παραφυάδες. Αυτό είναι επί της ουσίας και το δίλημμα που θα βρεθεί στο επίκεντρο της νέας στρατηγικής και του πολιτικού σχεδίου του Αλέξη Τσίπρα.

 

Το δίλημμα, όπως αναφέρει το Έθνος της Κυριακής, υπηρετεί επί της ουσίας και μια πραγματικότητα που αναδεικνύουν οι δημοσκοπήσεις, στις οποίες καταγράφεται ένα μεγάλο κομμάτι ψηφοφόρων να εμφανίζεται να επιθυμεί να υποστηρίξει τον ΣΥΡΙΖΑ στις εθνικές εκλογές, ώστε να μην επανέλθει στην εξουσία η Δεξιά.

 

Με αυτή την κατεύθυνση συμβαδίζει και η είσοδος στο κυβερνητικό σχήμα των δύο στελεχών που προέρχονται από το ΠΑΣΟΚ, των Θάνου Μωραΐτη και Άγγελου Τόλκα. Η επιλογή συμβάλει στη δημόσια συζήτηση που επιθυμεί να ανοίξει ο ΣΥΡΙΖΑ και το Μαξίμου στο πλαίσιο του αντιδεξιού – προοδευτικού μετώπου. Οι δύο νέοι υφυπουργοί δεν αντιπροσωπεύουν απλώς την κεντροαριστερή διεύρυνση του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά ταυτόχρονα επισημαίνουν, ως υπενθύμιση, τη σύγκρουσή τους με την ηγεσία του ΚΙΝΑΛ σε ζητήματα κεντρικής πολιτικής ενισχύοντας την αντιδεξιά ρητορική. Σημειώνεται πως πρόκειται για στελέχη που ακολούθησαν τον Γιώργο Παπανδρέου στην έξοδο από το ΠΑΣΟΚ περί τα τέλη του 2014, ως αντίδραση στις επιλογές της τότε ηγεσίας.

 

Πηγές, που επικαλείται το Έθνος της Κυριακής, υπογραμμίζουν πως στόχος του Μεγάρου Μαξίμου δεν είναι η διάλυση του Κινήματος Αλλαγής, όπως ενδεχομένως θα μπορούσε να υποστηρίξει κάποιος με μια πρόχειρη ανάγνωση. Απλώς, η προοδευτική “αντιδεξιά συσπείρωση” εκ των πραγμάτων περνάει και μέσα από το ΚΙΝΑΛ, το οποίο αν και δημοσίως δηλώνει πως τηρεί στάση “ίσων αποστάσεων”, στην πραγματικότητα έχει ήδη στραφεί προς τη ΝΔ, στηρίζοντας τα σχέδια του Κυριάκου Μητσοτάκη.

 

Ο Αλέξης Τσίπρας, σύμφωνα με το δημοσίευμα, εμφανίζεται αποφασισμένος να συνεχίσει την πολιτική διεύρυνση και μάλιστα άνοιξε σχετική συζήτηση και στην τελευταία συνεδρίαση της πολιτικής γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ. Όπως είπε ο πρωθυπουργός θα αναλάβει πρωτοβουλίες για το άνοιγμα στην κεντροαριστερά, κάτι που θα φανεί και το επόμενο διάστημα. Άφησε δε να εννοηθεί πως η προοδευτική συμπόρευση θα φανεί και στα ψηφοδέλτια του κόμματος. Η πρόταση του πρωθυπουργού και προέδρου του κόμματος έγινε δεκτή ομόθυμα, αν και κάποια στελέχη ζήτησαν να υπάρξει προσοχή στα πρόσωπα και ως εκ τούτου, τόσο ο πρόεδρος, όσο και ο γραμματέας του ΣΥΡΙΖΑ θα αναλάβουν να παρουσιάσουν το σχέδιο του πολιτικού ανοίγματος το επόμενο διάστημα.

 

Επιστολές και πρωτοβουλίες…

 

Σύμφωνα με το Έθνος της Κυριακής, ο Αλέξης Τσίπρας το επόμενο διάστημα αναμένεται να απευθυνθεί και προσωπικά σε προσωπικότητες του προοδευτικού χώρου που σηματοδοτούν το άνοιγμα στην κοινωνία, χωρίς να αποκλείεται και η πιθανότητα να αποσταλούν επιστολές με αίτημα συμπόρευσης ή κατ’ ιδίαν συναντήσεων.

 

Το αίτημα για διεύρυνση θα αποτυπωθεί και από προσωπικότητες του κεντροαριστερού χώρου, που αναμένεται να δημοσιεύσουν κείμενο με υπογραφές έως τα τέλη Φεβρουαρίου. Επίσης στελέχη και υπουργοί του ΣΥΡΙΖΑ αναμένεται να συμμετάσχουν σε εκδηλώσεις που ενθαρρύνουν τη συγκρότηση προοδευτικού μετώπου, ενώ και ο ίδιος ο πρωθυπουργός θα απευθύνει νέο κάλεσμα συμπόρευσης των κεντροαριστερών δυνάμεων στην τελική ευθεία πριν από τις ευρωεκλογές.

 

Η Κίνηση Μελών ΣΥΡΙΖΑ με κείμενό της ενθαρρύνει τις σχετικές πρωτοβουλίες και τονίζει ότι το κόμμα τους είναι ένας πολιτικός χώρος που εργάζεται σταθερά για την οικοδόμηση μιας μεγάλης Αριστερής και προοδευτικής συμμαχίας. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει: “το 2019 αποτελεί το ξεκίνημα μιας νέας ελπιδοφόρας περιόδου, αλλά και μια χρονιά μεγάλων εκλογικών μαχών. Βασικό καθήκον μας είναι να διασαφηνίσουμε άμεσα στον ελληνικό λαό τις δύο κύριες πολιτικές προτάσεις για την προοπτική της χώρας που θα συγκρουστούν στις εκλογικές αναμετρήσεις του 2019. Η διαχρονική διχοτομία Δεξιάς – Αριστεράς κατατείνει σε ένα νέο πολιτικό και κοινωνικό διπολισμό με προγραμματικό περιεχόμενο στη διαμόρφωση ενός προοδευτικού μετώπου με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ ως τον ένα πόλο της αναμέτρησης, ανεξάρτητα από τις επιλογές των κομμάτων του μεσαίου χώρου”.

Στην ανάγκη διαλόγου ΣΥΡΙΖΑ-ΚΙΝΑΛ επιμένει ο  Νίκος Μουζέλης μιλώντας στην ιστοσελίδα news247

Στην ανάγκη διαλόγου ΣΥΡΙΖΑ-ΚΙΝΑΛ επιμένει ο  Νίκος Μουζέλης μιλώντας στην ιστοσελίδα news247, προσθέτοντας ότι δεν υπάρχει άλλη λύση για την κεντροαριστερά πέρα από τη στροφή της προς την αριστερά, αν θέλει να ανακάμψει.

Αναλυτικά η συνέντευξη του ομότιμου καθηγητή του LSE έχει ως εξής:

  • Στο βιβλίο σας («Ματιές στο μέλλον – καπιταλισμός, σοσιαλδημοκρατία, κοινωνικό κράτος» – εκδόσεις Αλεξάνδρεια) κάνετε μια προσπάθεια να δείξετε συγκρατημένη αισιοδοξία για το μέλλον του κόσμου αλλά προσωπικά απελπίστηκα όταν το τελείωσα. Αν το μόνο στο οποίο μπορούμε να ελπίζουμε είναι η πρόοδος στο πλαίσιο της ΕΕ, δεν είναι και πολύ, δεδομένου ότι η ακροδεξιά ανεβαίνει διαρκώς μαζί με τον ευρωσκεπτικισμό…

Υπάρχει και αισιοδοξία και το αντίθετό της. Η απαισιοδοξία είναι πιο ισχυρή. Το παγκόσμιο σύστημα είναι νεοφιλελεύθερο και αυτό σημαίνει ότι οι ανισότητες ανεβαίνουν, κάτι που οδηγεί αναπόφευκτα στην ανάπτυξη του λαϊκισμού σχεδόν παντού. Το παγκόσμιο σύστημα έχει τρία καπιταλιστικά υποσυστήματα, το νεοφιλελεύθερο των ΗΠΑ, το αυταρχικό της Κίνας και το σοσιαλδημοκρατικό της Ευρώπης. Το λέω σοσιαλδημοκρατικό γιατί, παρά το δόγμα της λιτότητας που επέβαλε η Μέρκελ, τα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα ακόμη προστατεύονται περισσότερο από όσο στα άλλα δύο υποσυστήματα. Στην Κίνα υπάρχουν κοινωνικά δικαιώματα γιατί η απόλυτη φτώχεια μειώνεται αλλά υπάρχει μεγάλο πρόβλημα με τα ατομικά δικαιώματα.

  • Παρόλα αυτά, η ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία δείχνει ετοιμοθάνατη. Υπάρχει επιστροφή; Ειδικά όταν, όπως προβλέπετε, ο καπιταλισμός δεν πρόκειται να μας αφήσει σύντομα και αυτό σημαίνει ότι θα αντέξει και ο νεοφιλελευθερισμός – έτσι δεν είναι;

Η κλασική σοσιαλδημοκρατία από το 1945 ως το 1975 είχε κατορθώσει να εξαπλώσει δικαιώματα πολιτικά και κοινωνικά στη βάση της κοινωνικής πυραμίδας, έτσι είχαμε δημοκρατία και ισχυρό κοινωνικό κράτος. Στη δεκαετία του 1980 το άνοιγμα των αγορών έφερε την άμβλυνση της αυτονομίας του κράτους-έθνους, το κεφάλαιο είχε μεγάλη κινητικότητα και δεν μπορούσε να ελεγχθεί από το κράτος στο πλαίσιο των εθνικών συνόρων και αυτό εξηγεί την κρίση. Ποιες είναι οι προοπτικές; Αυτή κατάσταση, η πολύ θλιβερή, μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνο σε υπερεθνικό επίπεδο όπως στην ΕΕ ή και σε ακόμη πιο παγκόσμιο.
Ο στόχος των προοδευτικών δυνάμεων πρέπει να είναι να έχουμε μια Ευρώπη πιο ενωμένη και πιο υπεύθυνη κοινωνικά όπως τη θέλει ο Μακρόν και όχι η Μέρκελ. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να συγκροτηθούν αναδιανεμητικοί μηχανισμοί που θα μεταφέρουν πόρους και βοήθεια από το Βορρά που είναι πολύ αναπτυγμένος στο Νότο. Ο Μακρόν κατά τη γνώμη μου είναι νεοφιλελεύθερος αλλά στην εξωτερική πολιτική, αντίθετα με τη Μέρκελ, είναι σοσιαλδημοκράτης. Θέλει ταχεία ενοποίηση της ΕΕ χωρίς ηγεμονισμούς και με μηχανισμούς που θα διοχετεύουν πόρους από τις οικονομικά ισχυρές στις πιο αδύναμες χώρες για να σταματήσει η τεράστια διαφορά που κάνει αδύνατη τη συνοχή και την καταπολέμηση του λαϊκισμού.

  • Στη χώρα μας η σοσιαλδημοκρατία βρίσκεται επίσης σε πτώση και αντίθετα οι ιδέες της Δεξιάς φαίνεται πως κερδίζουν συνεχώς έδαφος…

Στη χώρα μας, όπως και στην Ευρώπη, το μεγάλο πρόβλημα είναι ότι η σοσιαλδημοκρατία πέφτει και ο λαϊκισμός, όχι μόνο της Χρυσής Αυγής αλλά και της ΝΔ, ανεβαίνει. Αυτή η κατάσταση μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνο αν η κεντροαριστερά, που αυτή τη στιγμή δυστυχώς βλέπει προς τη ΝΔ, τουλάχιστον αυτοί που είναι δυσαρεστημένοι με αυτόν τον προσανατολισμό, κοιτάξουν προς τον ΣΥΡΙΖΑ, Οχι να συγχωνευθούν, όχι να πάρουν θέσεις και καρέκλες, αλλά για να συγκροτήσουν μια συμμαχία επί ίσοις όροις. Πρέπει να διαμορφωθεί ένα κοινό πρόγραμμα το οποίο θα βοηθήσει και τους δύο. Θα δώσει νέα δύναμη στον ΣΥΡΙΖΑ με πρόσωπα με μεγαλύτερη εμπειρία και εκπαίδευση στο πώς να ασκήσουν διακυβέρνηση και θα δώσει τη δυνατότητα στην κεντροαριστερά να σταματήσει την αρνητική δυναμική Οι προοδευτικές δυνάμεις πρέπει να πάνε προς τα εκεί. Δεν υπάρχει άλλη λύση.

  • Ο Αλέξης Τσίπρας σας έχει πείσει;

Με έχει πείσει εδώ και πολύ καιρό, από τη στιγμή που έκανε τη στροφή προς την Ευρώπη. Και λόγω της πίεσης από την ΕΕ και επειδή αναγκάστηκε να στραφεί στο ρεαλισμό, προχωρά προς τη σοσιαλδημοκρατική κατεύθυνση. Δεν έχει άλλη επιλογή. Παρόλο που έχει κάνει μεγάλα λάθη και εξακολουθεί να τα κάνει, προς τα εκεί πάει. Εξ ου και οι μεγάλες επιτυχίες: Οι Πρέσπες, ότι βγήκαμε από τα μνημόνια, ότι τα βρήκαμε με την ΕΕ και με τις ΗΠΑ και πάψαμε να είμαστε το μαύρο πρόβατο και αυτό σημαίνει ότι μπορούμε να πάρουμε βοήθεια απέναντι στην Τουρκία – όλα αυτά είναι μεγάλα επιτεύγματα τα οποία το παλαιό κατεστημένο δεν τα κατόρθωσε ποτέ. Τα κύρια ΜΜΕ τα βλέπουν όλα μαύρα, δεν τα βλέπουν αυτά. Ο Τσίπρας πηγαίνει προς τη σοσιαλδημοκρατική κατεύθυνση είτε το θέλει είτε όχι αυτός και οι σύντροφοί του, δεν υπάρχει άλλος δρόμος. Δεν γίνεται να πάνε πίσω, σε κρατικοποιήσεις, ούτε σε επαναστατικές κατευθύνσεις, είναι αδύνατο πια να πάνε προς Μαδούρο, αυτά είναι φαντασιώσεις της Δεξιάς.

  • Το αντιΣΥΡΙΖΑ ρεύμα είναι πάντως ισχυρό και στο κοινωνικό επίπεδο. Δεν είναι;

Πράγματι. Δείτε κάτι. Η πλεοψηφία είναι εναντίον της συμφωνίας των Πρεσπών επειδή οι συντηρητικές ελίτ δεν λένε στον κόσμο την αλήθεια, ότι το μονοπώλιο της Μακεδονίας δεν μας ανήκει, ότι υπάρχουν τρεις Μακεδονίες. Και για τη γλώσσα και για την εθνότητα κάνουν λάθος. Οτι αισθάνονται Μακεδόνες δεν αλλάζει και παραδέχονται ότι η γλώσσα τους είναι σλαβική διάλεκτος.

  • Το ΚΙΝΑΛ αρνείται κάθε διάλογο με τον ΣΥΡΙΖΑ. Επομένως οι προοδευτικές συγκλίσεις είναι αδύνατες στο ορατό μέλλον…

Απορώ πώς το ΚΙΝΑΛ δεν βλέπει ότι είναι η μόνη λύση για να σταματήσει η κάθοδος. Η Φ. Γεννηματά ελπίζει ότι με έναν μαγικό τρόπο ο ΣΥΡΙΖΑ θα εξαφανιστεί. Αλλά αυτό δεν πρόκειται να συμβεί. Το διπολικό σύστημα ΣΥΡΙΖΑ-ΝΔ θα συνεχίσει να υπάρχει για πολλά χρόνια και κατά τη γνώμη μου ο Τσίπρας θα είναι ο κύριος παίκτης σ αυτό το παιχνίδι για πολλά χρόνια επειδή έχει και εξυπνάδα και χάρισμα.

Πόσο σίγουροι μπορούμε να είμαστε για την ακριβή προέλευση και ποιότητα του μελιού που βάζουμε καθημερινά στο τραπέζι μας;

Πόσο σίγουροι μπορούμε να είμαστε για την ακριβή προέλευση και ποιότητα του μελιού που βάζουμε καθημερινά στο τραπέζι μας; Είναι π.χ. το ελληνικό μέλι πάντα… ελληνικό; Η απάντηση είναι πολύ πιο σύνθετη και περίπλοκη από όσο φαντάζεστε, όπως αποκαλύπτει ο μελισσοκόμος Στράτος Σαραντουλάκης.

Η Κίνα ήταν ανέκαθεν μία χώρα που πουλούσε μέλι σε εξευτελιστικά χαμηλές τιμές. Παρά την κακή φήμη όμως που πάντα συνόδευε το Κινέζικο μέλι αρκετοί εισαγωγείς στις ΗΠΑ το επέλεγαν ώστε να το χρησιμοποιήσουν κυρίως ως συστατικό στη βιομηχανία τροφίμων. Οι ΗΠΑ είναι ο μεγαλύτερος καταναλωτής μελιού στον κόσμο. Το 25% του παραγόμενου μελιού της γης καταναλώνεται στις ΗΠΑ. Οι Αμερικανοί είναι ταυτόχρονα ο 3ος μεγαλύτερος παραγωγός του κόσμου και 1η χώρα σε εισαγωγές μελιού παγκοσμίως χωρίς πρακτικά να εξάγουν τίποτα. Είναι δηλαδή μία τεράστια αγορά.

ADVERTISING

Η παγκόσμια αγορά μελιού μετά την επιβολή δασμών απ’ τις ΗΠΑ

Η τιμή του Κινεζικού μελιού στο μεταίχμιο της χιλιετίας ήταν σχεδόν 50 σεντς το κιλό. Οι Αμερικάνοι μελισσοκόμοι ήταν αδύνατον να ανταγωνιστούν αυτές τις τιμές και έτσι μετά από πιέσεις, το Υπουργείο Εμπορίου των ΗΠΑ για να κρατήσει το εγχώριο προϊόν ανταγωνιστικό, αποφασίζει, στα τέλη του 2001, να επιβάλει δασμούς, ύψους 2,80$ ανά κιλό, στις εισαγωγές Κινεζικού μελιού και ένας πόλεμος ξεκινά. Οι Κινέζοι απαντούν άμεσα τελειοποιώντας μια διαδικασία υπερ-φιλτραρίσματος του μελιού, με την οποία, αφαιρούν όλους τους γυρεόκοκκους απ’ το μέλι, καθιστώντας αδύνατο τον καθορισμό της χώρας προέλευσης και στη συνέχεια διακινούν το μέλι μέσω τρίτων χωρών. 

Ο κορυφαίος μελλισοπαλυνολόγος και αυθεντία στα θέματα γύρης Vaughn Bryant

Η Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων στις ΗΠΑ παραδέχεται ότι δεν μπορεί να ελέγξει πάνω από ένα 5% των εισαγωγών λόγω έλλειψης πόρων. Βλέπετε μόλις έχει ξεκινήσει ο πόλεμος στο Αφγανιστάν… Εντούτοις στις ΗΠΑ εντοπίζεται κάποια στιγμή, μέλι χωρίς ίχνος γυρεόκοκκων και οι αρχές ξεκινούν να ερευνούν την υπόθεση. Στις έρευνες συμμετέχει και ο Vaughn Bryant, κορυφαίος μελλισοπαλυνολόγος και διευθυντής του Παλυνολογικού Ερευνητικού Εργαστηρίου του Πανεπιστημίου του Τέξας, ο οποίος θεωρείται αυθεντία στα θέματα γύρης. Ο καθηγητής όμως δε μπορεί να βγάλει κανένα συμπέρασμα, πέρα απ’ το ότι έχουμε να κάνουμε με ένα μέλι που κάποιος του αφαίρεσε την γύρη τεχνητά.

Ο πόλεμος του μελιού: Πώς έγινε βασιλιάς η Γερμανία, τι κάνει η Ελλάδα

Οι Κινέζοι έχουν καταφέρει με αυτήν την τεχνική να αποκρύψουν όχι μόνο την χώρα προέλευσης αλλά και τη βοτανική προέλευση (δηλαδή δεν φαίνεται ούτε το είδος του μελιού). Μην βγάζοντας άκρη με τις εργαστηριακές αναλύσεις, οι Αμερικάνοι αποφασίζουν να ερευνήσουν την διαδρομή που ακολουθεί το μέλι μέχρι να φτάσει σ’ αυτούς. Όμως και εκεί οι Κινέζοι είναι ένα βήμα μπροστά. Έχουν στήσει ένα δίκτυο συνεργαζόμενων χωρών, μέσω των οποίων διακινούν το μέλι αφού προηγουμένως παραποιούν τα Ναυτιλιακά έγγραφα. Οι Αμερικάνοι καταλήγουν πάντα σε αδιέξοδο. Οι ΗΠΑ εμφανίζονται να εισάγουν μέλι από Ασιατικές χώρες με τις οποίες ουδέποτε είχαν σχέση στο παρελθόν. Ινδία, Μαλαισία, Ταϊβάν, Ταϊλάνδη κ.α. Η σημαντικότερη απ΄αυτές τις χώρες είναι το Βιετνάμ, το οποίο πλέον παρουσιάζεται ως ο μεγαλύτερος προμηθευτής των ΗΠΑ.

ADVERTISING

Στην Ευρώπη, το μέλι που παράγουμε επαρκεί για να καλύψει ένα 55% με 60% των αναγκών μας, οπότε και εδώ υπάρχει μεγάλο περιθώριο στην αγορά για το Κινέζικο μέλι. Στις αρχές όμως του 2002 ανιχνεύονται στην Ευρώπη μέλια με υπολείμματα αντιβιοτικών (χλωραμφενικόλη) αλλά και βαρέων μετάλλων (μόλυβδος) τα οποία επίσης δεν περιέχουν και κανένα ίχνος γύρης. Για να καθησυχαστούν οι καταναλωτές η Ευρωπαϊκή Ένωση απαγορεύει εντελώς τις εισαγωγές Κινεζικού μελιού.

Η Κινεζική υγειονομική αρχή (AQSIS) αυστηροποιεί τους ελέγχους για την ποιότητα του μελιού που εξάγουν, ιδίως στην ΕΕ, προκειμένου να περιορίσει τις απώλειες, με αποτέλεσμα το 2004 να αρθεί τελικά η απαγόρευση στις εισαγωγές Κινεζικού μελιού από την Ευρώπη και η διακίνηση να ξεκινήσει και πάλι κανονικά. 

Στην άλλη μεριά του Ατλαντικού, μολυσμένο κινεζικό μέλι στέλνεται στον Καναδά και στη συνέχεια μεταφέρεται σε μια αποθήκη στο Χιούστον, απ’ όπου πουλιέται στην εταιρεία κατασκευής μαρμελάδων και γλυκών Smucker’s και στην αλυσίδα αρτοποιείων Sara Lee. Μέχρι η FDA (η Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων των ΗΠΑ) να εντοπίσει ότι διακινείται μέλι με υπολείμματα αντιβιοτικών, στα Smucker’s είχαν ήδη πουληθεί 12.040 συσκευασμένα μέλια αλλά και μισό εκατομμύριο προϊόντα που περιείχαν στα συστατικά τους το συγκεκριμένο μέλι. 

Ο πόλεμος του μελιού: Πώς έγινε βασιλιάς η Γερμανία, τι κάνει η Ελλάδα

Το 2006, μέλη του Υπουργείου Εσωτερικής Ασφάλειας των ΗΠΑ (DHS), εισβάλουν στα γραφεία του υποκαταστήματος της Γερμανικής εταιρείας Alfred L. Wolff στο Σικάγο και διεξάγουν έρευνα. Αυτά που θα ανακαλύψουν θα μείνουν στην ιστορία ως το μεγαλύτερο διατροφικό σκάνδαλο στην ιστορία των ΗΠΑ. Η Susan Berfield έχει γράψει ένα εξαιρετικό χρονικό της υπόθεσης στο Bloomberg. Η Γερμανική εταιρεία, ένας από τους μεγαλύτερους προμηθευτές της βιομηχανίας τροφίμων παγκοσμίως, λειτουργούσε ως μεσάζοντας ώστε να φτάνει το Κινέζικο μέλι στις ΗΠΑ, αποφεύγοντας τους δασμούς. 

Η Alfred L. Wolff συνεργαζόταν με έναν από τους μεγαλύτερους παραγωγούς και εξαγωγείς της Κίνας, την QHD Sanhai Honey, απ’ την οποία αγόραζε μέλι σε πολύ χαμηλό κόστος. Στη συνέχεια έστελνε το μέλι σε διάφορες χώρες, όπως η Ινδία, η Μογγολία και η Ρωσία, όπου φιλτράρονταν για να αφαιρεθεί η γύρη και να εξαφανιστεί κάθε στοιχείο που το συνέδεε με την Κίνα. Έπειτα το αναμείγνυε με άλλο μέλι και το επανασυσκεύαζε με πλαστές ετικέτες οι οποίες ανέφεραν ότι προέρχεται από άλλες χώρες, ενώ σε κάποιες περιπτώσεις το επεσήμανε ακόμη και ως Βιολογικό και μάλιστα με πιστοποίηση.

Παρά της ρητές οδηγίες της Alfred L. Wolff προς τους εργαζομένους της, να μην αφήνουν ηλεκτρονικά ίχνη και να συνομιλούν μόνο μέσω τηλεφώνου και μόνο στα Γερμανικά, οι Αμερικανοί εντοπίζουν στους υπολογιστές της εταιρείας, ηλεκτρονική αλληλογραφία που αποκαλύπτει τη σχέση Σικάγου, Αμβούργου, Χονγκ Κονγκ, Πεκίνου και η οποία “καίει” τους Γερμανούς. Ο ομοσπονδιακός εισαγγελέας που ασχολήθηκε με την υπόθεση σχολίασε: «Σε κάποιους τομείς είχαν ελιχθεί πολύ έξυπνα και σε κάποιους άλλους πολύ χαζά. Δηλαδή τι πίστευαν; Ότι κανείς δεν θα μπορούσε να μεταφράσει τα Γερμανικά;»

Όπως αποδείχτηκε αργότερα στο δικαστήριο, σε μία περίπτωση ένας πελάτης της Alfred L. Wolff απέρριψε μια παρτίδα μελιού, καθώς εντόπισε σ’ αυτήν υπολείμματα χλωραμφενικόλης, ενός αντιβιοτικού απαγορευμένου στις ΗΠΑ. Παρ’ όλα αυτά η Alfred L. Wolff αντί να αποσύρει το μολυσμένο μέλι, το πούλησε σε κάποια άλλη εταιρεία από το Τέξας. Μάλιστα στην εσωτερική αλληλογραφία τα στελέχη της Alfred L. Wolff αναφέρονταν στην εταιρεία αυτή ως “ο σκουπιδοτενεκές” για την προθυμία που έδειξε να αγοράσει το μολυσμένο μέλι που οι άλλοι απέρριψαν. 

Η εταιρεία “σκουπιδοτενεκές” ήταν η Honey Holding η οποια ασκούσε επιχειρηματικές δραστηριότητες ως Honey Solutions, πρόκειται για έναν από τους μεγαλύτερους προμηθευτές μελιού των ΗΠΑ. Φυσικά της ασκήθηκε ποινική δίωξη και κλήθηκε να πληρώσει πρόστιμο 1 εκατομμυρίου δολαρίων, ενώ συμφώνησε να συμμορφωθεί. Το 2008, οι Stefanie Giesselbach και Magnus von Buddenbrock, ανώτατα στελέχη της Alfred L. Wolff, συνελήφθησαν προτού προλάβουν να εγκαταλείψουν τις ΗΠΑ και συνεργάστηκαν στις έρευνες. Άλλα 10 στελέχη της Alfred L. Wolff αλλά και άλλων θυγατρικών εταιρειών του Γερμανικού ομίλου, όλοι τους Γερμανοί υπήκοοι, μεταξύ των οποίων και ο διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας Alexander Wolff, αλλά και 5 Κινέζοι της QHD, κατηγορήθηκαν για εμπλοκή στην υπόθεση και τέθηκαν αντιμέτωποι με ποινές φυλάκισης έως και τα 20 χρόνια, αλλά και χρηματικά πρόστιμα ύψους 250.000 δολαρίων.

Ο πόλεμος του μελιού: Πώς έγινε βασιλιάς η Γερμανία, τι κάνει η Ελλάδα

Από το 2002 εισήχθη παράνομα στις ΗΠΑ, μέσω της Alfred L. Wolff, μέλι αξίας άνω των 40 εκατομμυρίων δολαρίων το οποίο προέρχονταν από την Κίνα, αποφεύγοντας δασμούς συνολικού ύψους σχεδόν 80 εκατομμυρίων δολαρίων. Χαρακτηριστικό είναι ότι Ινδία και Βιετνάμ εμφανίζονται να στέλνουν στις ΗΠΑ περισσότερο μέλι απ’ όσο παράγουν, όταν πριν το 2001 οι εξαγωγές τους ήταν μηδενικές. 

Οι διακινητές γίνονται κάθε χρόνο και πιο τολμηροί. Το 2013, πράκτορας της Υπηρεσίας Μετανάστευσης και Τελωνειακής Επιβολής (ICE), υποδύεται τον συνεργάτη του Κινέζου Jun Yang, ιδιοκτήτη της National Commodities Company από το Χιούστον, που εισάγει παράνομα Κινέζικο μέλι, το οποίο δηλώνει ψευδώς ότι προέρχεται από χώρες όπως η Ινδία ή η Μαλαισία, ώστε να αποφύγει τους δασμούς. Ο πράκτορας δείχνει στον Yang τα αποτελέσματα της ανάλυσης μιας παρτίδας μελιού που μόλις έχουν εισάγει από το Βιετνάμ και η οποία βγαίνει θετική στην χλωραμφενικόλη. Ο Yang λέει στον πράκτορα της ICE ότι θα επανεξετάσει το μέλι και λίγες μέρες μετά εμφανίζεται με μία νέα ανάλυση που δείχνει ότι το μέλι είναι καθαρό και ζητά από τον πράκτορα να καταστρέψει την προηγούμενη που βγήκε θετική στο αντιβιοτικό.

Ο Jun Yang συνελήφθη και δήλωσε ένοχος. Μάλιστα στο δικαστήριο αποδείχτηκε ότι η εταιρεία του δεν περιοριζόταν μόνο στα προϊόντα μελιού, αλλά δραστηριοποιούνταν και στα θαλασσινά (γαρίδες), τα οποία επίσης εισήγαγε στις ΗΠΑ παρανόμως και όταν ελέγχθηκαν, ένα μικρό ποσοστό τους βρέθηκε και αυτό θετικό στην χλωραμφενικόλη. Συνολικά, από το 2004, εισήγαγε μέλι αξίας 23 εκατομμυρίων δολαρίων, αποφεύγοντας δασμούς περίπου 38 εκατομμυρίων δολαρίων. 

Αντίστοιχα είναι τα πράγματα και στην Αυστραλία. Εκεί, ενώ οι εισαγωγές από την Σιγκαπούρη, μια χώρα χωρίς μελισσοκομική παράδοση, είναι μηδενικές έως το 2001, ξαφνικά την επόμενη χρονιά φτάνουν τους 1500 τόνους. Ταυτόχρονα οι εξαγωγές της Αυστραλίας προς τις ΗΠΑ ενώ κυμαίνονταν στους 100-150 τόνους τον χρόνο, φτάνουν τους 2500 τόνους το 2002, μια χρονιά που η παραγωγή μελιού αποδεκατίστηκε, από τη χειρότερη ξηρασία που γνώρισε η Αυστραλία από το 1788. Το 2009 το περιοδικό Bee Culture ανέφερε ότι o άνθρωπος που αποκάλυψε ότι η Αυστραλία λειτουργεί ουσιαστικά ως ενδιάμεσος για να περάσει το Κινέζικο μέλι στις ΗΠΑ, δέχτηκε απειλές για τη ζωή του, ενώ λίγες εβδομάδες αργότερα ενεπλάκη σε ένα περίεργο τροχαίο, στο οποίο δεν λειτούργησαν τα φρένα του αυτοκινήτου του. Σύμφωνα με την Αυστραλιανή Υπηρεσία Καραντίνας και Επιθεώρησης Υπηρεσιών (AQIS), το κινεζικό μέλι διέρχεται από την Αυστραλία για να επισημανθεί ως Αυστραλιανό.

Στην Αυστραλία όπως και στις ΗΠΑ, μόνο ένα μικρό ποσοστό των εισαγωγών ελέγχεται δειγματοληπτικά. Μάλιστα, σύμφωνα με τον καθηγητή Mark Taylor απ’ το Πανεπιστήμιο Μακουάιρ, στους ελέγχους χρησιμοποιούν το τεστ C4 για την εξεύρεση νοθείας με πρόσθετα σάκχαρα, ένα απαρχαιωμένο τεστ που δεν μπορεί να ανιχνεύσει σιρόπια όπως αυτό του ρυζιού. 

Ο τρόπος παραγωγής σακχάρων στα φυτά διαφέρει και εξαρτάται κυρίως από το είδος της φωτοσύνθεσης. Κάποια φυτά χρησιμοποιούν τον μηχανισμό C4 για την φωτοσύνθεση και κάποια τον C3. Οι μέλισσες συλλέγουν ως επί το πλείστον από άνθη φυτών C3. Ο αραβόσιτος και το ζαχαροκάλαμο είναι C4 φυτά. Οπότε ένα τεστ C4 εντοπίζει τα σιρόπια ζάχαρης και καλαμποκιού, όχι όμως νεότερα υποκατάστατα όπως για παράδειγμα το σιρόπι ρυζιού που προέρχεται από φυτό C3.

Ο καθηγητής Mark Taylor (δεξιά) απ’ το Πανεπιστήμιο Μακουάιρ στην Αυστραλία, καθώς ελέγχει μέλι μεγάλης Ελληνικής εταιρείας.

Το Allowrie, ένα μείγμα μελιού ανθέων, της εταιρείας Capilano, που είναι ο μεγαλύτερος παραγωγός μελιού της Αυστραλίας, πέρασε επιτυχώς τα Αυστραλιανά τεστ με την μέθοδο C4. Όταν όμως ελέγχθηκε με τη μέθοδο NMR σε ένα εργαστήριο της Γερμανίας, ένα στα δύο δείγματα βρέθηκε νοθευμένο. Ο έλεγχος με τη χρήση πυρηνικού μαγνητικού συντονισμού (ΝΜR), δίνει το «δακτυλικό αποτύπωμα» του μελιού και θεωρείται ότι δεν περιορίζεται μόνο στον εντοπισμό πρόσθετων σακχάρων αλλά μπορεί να εντοπίσει και τη γεωγραφική προέλευση του μελιού. Η εταιρεία υποστήριξε ότι η μέθοδος ελέγχου είναι αναξιόπιστη, καθώς μπορεί να δώσει διαφορετικά αποτελέσματα ανάλογα με το εργαστήριο, τα οποία οφείλονται στο γεγονός ότι χρησιμοποιούνται διαφορετικές βάσεις δεδομένων αναφοράς αλλά και ότι δεν συμπεριλαμβάνεται στις επίσημες Αυστραλιανές αναλυτικές μεθόδους. Έτσι ξεκίνησε μια τεράστια δικαστική διαμάχη που συνεχίζεται μέχρι σήμερα, ενώ στις έρευνες συμμετέχει και η Ιντερπόλ.

H Capilano τελικά απέσυρε το συγκεκριμένο μέλι. Το 60% του μεριδίου της λιανικής αγοράς μελιού στην Αυστραλία, ελέγχεται απ’ αυτήν την εταιρεία. O Ben McKee διευθύνων σύμβουλος της Capilano, διαβεβαιώνει πως δεν έχουν καμία σχέση με την Κίνα και ότι το μέλι τους προέρχεται 100% από την Αυστραλία. Την ώρα που γράφεται αυτό το άρθρο όμως, η Capilano βρίσκεται σε διαδικασία εξαγοράς από την Wattle Hill, την εταιρεία του Albert Tse, πρώην τραπεζίτη (της επενδυτικής τράπεζας Macquarie) και γαμπρού του πρώην πρωθυπουργού της Αυστραλίας Kevin Rudd. Στην Wattle Hill, που δραστηριοποιείται σε Σίδνεϊ, Χονγκ Κονγκ και Πεκίνο, συμμετέχει και ο Ashok Jacob ο οποίος διαχειρίζεται μεγάλα επενδυτικά κεφάλαια από την Κίνα αλλά και ο Mike Lukin ο οποίος διαχειρίζεται κεφάλαια της τράπεζας Macquarie. Ο Albert Tse έχει δηλώσει ότι έχει ισχυρές σχέσεις στην Ασιατική αγορά και ο στόχος του είναι να επεκτείνει τις εξαγωγικές σχέσεις της Capilano με την Κίνα…

Η πρακτική της Κίνας

Όπως όλες οι χώρες, έτσι και η Κίνα υποφέρει από τη μείωση των μελισσοσμηνών, ως απόρροια των φυτοφαρμάκων, της ρύπανσης και της αστικοποίησης. Καταφέρνει όμως να εκτοξεύσει την παραγωγή της, από 200.000 τόνους το 1999, στους 550.000 τόνους σήμερα, χωρίς τα μελίσσια της να παρουσιάζουν ανάλογη αύξηση . Πως είναι δυνατόν κάτι τέτοιο; 

Είναι γενικότερα πρακτική στην Ασία η συγκομιδή ανώριμου (ασφράγιστου) μελιού. Το μέλι κανονικά πρέπει να σφραγιστεί για να τρυγηθεί, γιατί διαφορετικά παρουσιάζει υψηλό ποσοστό υγρασίας (ουσιαστικά μιλάμε για νέκταρ), το οποίο μετά έχει πολλές πιθανότητες να υποστεί ζύμωση και να ξινίσει. 

Φίλτρο της Κινεζικής Multi-Sweet-Group το οποίο αφαιρεί την υγρασία από το μέλι. Η περιγραφή του προϊόντος ήταν σε σπαστά αγγλικά και ήταν δύσκολη η κατανόηση της λειτουργίας του.

Αυτό όμως δεν αποτελεί πρόβλημα για τους Κινέζους καθώς το αποξηραίνουν τεχνητά μετά τη συγκομιδή, στα «εργαστήρια μελιού». Γι αυτό το λόγο στην Κίνα επιτρέπεται υγρασία μελιού έως και 26%. Μάλιστα οι Κινέζοι έχουν χωρίσει το μέλι τους σε τρεις κατηγορίες: ποιότητα ΑΑΑ με υγρασία <20%, ποιότητα Α με <22% και το κανονικό (standard το ονομάζουν) με υγρασία <26%. Από εκεί και πέρα η διαδικασία που ακολουθούν διαφέρει ανάλογα με την αγορά στην οποία απευθύνονται. Δεν ισχύουν παντού τα ίδια πρότυπα για το μέλι.

Ταυτοποίηση γυρεόκοκκων στο μικροσκόπιο.

Οι Κινέζοι μελισσοκόμοι είναι γνωστό ότι χρησιμοποιούν αντιβιοτικά για να θεραπεύσουν ασθένειες των μελισσών, κάτι που απαγορεύεται στις περισσότερες χώρες του Δυτικού κόσμου. Ένα από αυτά τα αντιβιοτικά που χρησιμοποιούσαν ήταν η χλωραμφενικόλη, η οποία έχει συσχετιστεί με την εκδήλωση καρκίνου αλλά και με την εμφάνιση απλαστικής αναιμίας, μιας σπάνιας αλλά σοβαρής διαταραχής του αίματος. Η ουσία αυτή αφού βρέθηκε σε υψηλές συγκεντρώσεις στα Κινέζικα μέλια, απαγορεύτηκε και στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ. Φυσικά χρησιμοποιούν και άλλα αντιβιοτικά όπως η φουμαγγιλίνη η οποία είναι νόμιμη στις ΗΠΑ αλλά δεν επιτρέπεται στην Ευρώπη.


Απ’ την άλλη, η κυριότερη αιτία που τα Κινέζικα μέλια παρουσιάζουν υπολείμματα βαρέων μετάλλων, βρίσκεται στα δοχεία που τα αποθηκεύουν (τα βαρέλια). Τα βαρέλια που χρησιμοποιούν είναι εντελώς ακατάλληλα για τρόφιμα, μιας και τα τοιχώματα τους, αφήνουν στο μέλι υπολείμματα μολύβδου. Σε αρκετές περιπτώσεις ήταν τόσο έντονη η υπολειμματικότητα που επηρέαζε την οσμή και τη γεύση του μελιού σε τέτοιο βαθμό, που αναγκάζονταν να του προσθέτουν διάφορα σιρόπια και γλυκαντικά ώστε να μη γίνεται αντιληπτή οργανοληπτικά.

Στην Κίνα δεν απαγορεύεται η προσθήκη, ή η αφαίρεση ουσιών από το μέλι. Αυτό τους έδωσε τη δυνατότητα να αναπτύξουν τεχνικές όπως αυτή με την οποία αφαιρούν την γύρη. Μέχρι σήμερα η γύρη είναι το μόνο στοιχείο μέσω του οποίου μπορούμε να προσδιορίσουμε τη βοτανική και κατ’ επέκταση και τη γεωγραφική προέλευση του μελιού. Στην Ελλάδα σε αναλύσεις που είχαμε κάνει, είχαμε βρει ότι κατά μέσο όρο κάθε μέλι προέρχεται από 15-20 διαφορετικές πηγές. Δηλαδή τα ελληνικά μέλια περιέχουν συνήθως γυρεόκοκκους από 15-20 διαφορετικά φυτά. Κάποιες φορές κάποιο απ’ αυτά τα φυτά υπερισχύει, άλλες θεωρούμε το μέλι αυτό πολυανθικό.

Στο εργαστήριο λοιπόν μπορεί να βρεθεί αν ένα μέλι περιέχει πχ γυρεόκοκκους καστανιάς. Επίσης αν συγκρίνουμε ένα μέλι καστανιάς από τα Χανιά και ένα μέλι Καστανιάς από τη Χαλκιδική θα βρούμε διαφορές. Πόσο μάλλον με ένα μέλι καστανιάς πχ από τη Γαλλία. Έτσι οι Κινέζοι για να κάνουν το μέλι τους μη ανιχνεύσιμο, πρέπει να αφαιρέσουν όλους τους γυρεόκοκκους από μέσα. 

Υπάρχει μια μυθολογία γύρω απ’ την τεχνική που χρησιμοποιούν, ίσως γιατί ελάχιστα έχουν βγει προς τα έξω. Σε γενικές γραμμές η διαδικασία έχει ως εξής: Οι γυρεόκοκκοι έχουν μέγεθος που κυμαίνεται από 10 έως 100μm ανάλογα το φυτό. Για να αφαιρεθούν όλοι οι γυρεόκοκκοι χρησιμοποιούν κάποια φίλτρα τα οποία είναι γνωστά ως Zero Micron Filtration και με τα οποία καταφέρνουν να περάσουν το μέλι μέσα από οπές των οποίων η διάσταση είναι κάτω από 1μm! Τα ερυθρά αιμοσφαίρια στο αίμα μας έχουν διάσταση 6–8 μm.

Αυτό το κατάφεραν με την τεχνολογία ρητίνης. Στην Κίνα όπως είπαμε το μέλι συλλέγεται ασφράγιστο και άρα αρκετά ρευστό ενώ επίσης επιτρέπεται η προσθήκη ξένης ουσίας. Θερμαίνοντας λοιπόν το μέλι ώστε να μειωθεί επιπλέον το ιξώδες του (να γίνει ακόμα πιο ρευστό) και προσθέτοντας του υγρασία, καταφέρνουν να το περάσουν απ’ το φίλτρο και να αφαιρέσουν όλους τους γυρεόκοκκους. Στη συνέχεια με τεχνητή αφυδάτωση επαναφέρουν το μέλι στο φυσιολογικό. Ανάλογα με την αγορά στην οποία απευθύνονται προσθέτουν ή όχι και διάφορα σιρόπια, όπως πατζαριού, καλαμποκιού ή ρυζιού, είτε για να αυξήσουν την ποσότητα, είτε απλώς για να καλύψουν ξένες οσμές.

Η Γερμανία ως παγκόσμιος ρυθμιστής της αγοράς μελιού

Η υπόθεση της Alfred L. Wolff δεν είναι ένα μεμονωμένο περιστατικό. Η Γερμανία παίζει έναν σκοτεινό ρόλο όχι μόνο στη διακίνηση του Κινέζικου μελιού προς στις ΗΠΑ άνευ δασμών, αλλά και στην Ευρώπη, πιέζοντας την ΕΕ να υιοθετεί κανονισμούς με τους οποίους “διευκολύνεται” το εμπόριο, εις βάρος της ποιότητας. Μετά το 2005 οι κανονισμοί στην Ευρώπη για την διακίνηση μελιού από τρίτες χώρες είναι περίεργα χαλαροί. Για παράδειγμα, όποιος εισαγωγέας φέρνει μέλι από χώρες εκτός ΕΕ δεν απαιτείται να αναφέρει που το βρήκε. Το μέλι αυτό ονομάζεται απλώς: μέλι από χώρες εκτός ΕΕ. Επίσης όχι μόνο επιτρέπεται να το αναμείξει με ευρωπαϊκό μέλι αλλά δεν απαιτείται να αναφέρει καν τις αναλογίες (2001/110/ΕΚ).

Το ίδιο ισχύει και για το μέλι που προέρχεται από Γενετικά Τροποποιημένες Καλλιέργειες όπως για παράδειγμα αυτό που εισάγουμε από το Μεξικό, παρά τις αντιδράσεις των Ευρωπαίων μελισσοκόμων να σημανθεί ως τέτοιο, δηλαδή μέλι που συλλέχθηκε από Γενετικά Τροποποιημένες Καλλιέργειες και άρα περιέχει γυρεόκοκκους από Γενετικά Τροποποιημένα Φυτά. Το επιχείρημα της ΕΕ ήταν πως η γύρη είναι φυσικό χαρακτηριστικό της σύνθεσης του μελιού και όχι συστατικό του μελιού, οπότε για να φέρει τέτοιου είδους σήμανση θα πρέπει το μέλι στο σύνολό του να περιέχει Γενετικά Τροποποιημένους Οργανισμούς άνω του 0,9%, πράγμα που δεν θα συμβεί ποτέ, οπότε δεν χρειάζεται να επισημανθεί ως τέτοιο. Το Μεξικό είναι στο Top-3 των χωρών απ’ τις οποίες εισάγει η Γερμανία…

Παράλληλα ορίζεται στη Ευρώπη όριο υγρασίας<20% το οποίο είναι περίεργα υψηλό… Πέρα από κάποιες εξαιρέσεις (π.χ. κουμαριά) τα Ευρωπαϊκά μέλια στο σύνολό τους δεν παρουσιάζουν τόσο υψηλή υγρασία. Όλοι αυτοί οι παράγοντες έδωσαν στην Γερμανία την δυνατότητα να μετατραπεί σε παγκόσμια δύναμη για την βιομηχανία μελιού. Η Γερμανία είναι μία χώρα που παράγει γύρω στους 20.000 τόνους μελιού ετησίως και επ΄ ουδενί δε μπορεί να σταθεί δίπλα σε μεγάλους παραγωγούς όπως η Κίνα 500.000 , η Τουρκία 105.000, ή οι ΗΠΑ 75.000. Επίσης είναι μία χώρα χωρίς σπουδαία μελισσοκομική κουλτούρα. Διαθέτει 680.000 κυψέλες όταν η Ισπανία έχει 2,5εκ, η Ελλάδα 1,5εκ και η Γαλλία 1,3εκ.

Ο πόλεμος του μελιού: Πώς έγινε βασιλιάς η Γερμανία, τι κάνει η Ελλάδα

Η Γερμανία είναι ο 2ος μεγαλύτερος εισαγωγέας μελιού (μετά τις ΗΠΑ) και ταυτόχρονα σταθερά στους Top-5 εξαγωγείς παγκοσμίως. Είναι δηλαδή ο μεγαλύτερος μεταπωλητής του πλανήτη. Οι Top-4 χώρες απ’ τις οποίες εισάγει είναι η Κίνα, το Μεξικό, η Αργεντινή και η Ουκρανία. Αγοράζοντας φτηνό μέλι από τρίτες χώρες η Γερμανία έχει τη δυνατότητα να το αναμείξει με Ευρωπαϊκό και να το πουλήσει στη συνέχεια ακριβότερα, χωρίς να παραβιάσει κανέναν κανονισμό. 

Όμως οι Ευρωπαίοι μελισσοκόμοι δεν πουλούν φτηνά για έναν σωρό από λόγους, ο βασικότερος εκ των οποίων είναι γιατί πολύ απλά δεν υπάρχει αρκετό μέλι. Για να μειώσει τις τιμές του Ευρωπαϊκού μελιού η Γερμανία χρησιμοποιεί διάφορα τεχνάσματα ώστε να υποβαθμίσει την αξία του, (ακόμη και με μη νομοθετημένα ποιοτικά κριτήρια) ώστε μετά να διαπραγματευτεί με καλύτερους όρους την τιμή του. Με μια παραγωγή λοιπόν της τάξης των 20.000 τόνων ετησίως, η Γερμανία καταφέρνει να γίνει ρυθμιστής της παγκόσμιας αγοράς μελιού. Φυσικά εξάγει μέλι ακόμα και στην Ελλάδα… Είναι μάλιστα βασικός μας προμηθευτής.

Βέβαια με όλο αυτό το φτηνό μέλι να ρέει στο εσωτερικό της, η Γερμανία κινδυνεύει να υποβαθμίσει το δικό της προϊόν. Έτσι για να κρατήσει το μέλι της ανταγωνιστικό, βγάζει ΕΝΙΑΙΑ ΕΤΙΚΕΤΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΓΕΡΜΑΝΟΥΣ μελισσοκόμους. Οι φιλελεύθεροι Γερμανοί λοιπόν αφού έστησαν ένα εμπορικό όργιο, γίνονται κομμουνιστές όταν πρόκειται να προστατέψουν το δικό τους προϊόν. Έπειτα διαφημίζουν το μέλι αυτό ως καλύτερο από το εισαγόμενο γιατί όπως τονίζουν έχει υγρασία <18%. Μάλιστα για τίτλο γράφει: «ΓΝΗΣΙΟ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟ ΜΕΛΙ». Για έναν περίεργο λόγο τέτοιοι χαρακτηρισμοί απαγορεύονται στην Ελλάδα, γιατί, σύμφωνα με την ερμηνεία του κανονισμού, υπονοούν ότι τα άλλα μέλια δεν είναι γνήσια, θέτοντας έτσι θέμα αθέμιτου ανταγωνισμού. Φυσικά οι Γερμανοί καταναλωτές γνωρίζουν και ξεχωρίζουν ποιο μέλι εγγυάται επίσημα η Ομοσπονδία τους, οπότε, όπως είναι λογικό, θα προτιμήσουν αυτό.

Ο πόλεμος του μελιού: Πώς έγινε βασιλιάς η Γερμανία, τι κάνει η Ελλάδα

Οι επιπτώσεις του 20ετούς πολέμου

Στις ΗΠΑ ολοένα και περισσότεροι μελισσοκόμοι εγκαταλείπουν το μέλι και στρέφονται πλέον στην ενοικίαση μελισσιών σε καλλιεργητές για επικονίαση, καθώς αυτό τους αποφέρει περισσότερα. Ενδεικτικά οι αμυγδαλοπαραγωγοί της Καλιφόρνια πληρώνουν από $165 έως και $200 ανά κυψέλη. Το αμερικάνικο μέλι βυθίζεται. 

Οι Κινέζοι με όλες αυτές τις αλχημείες έβγαλαν το 2017 απ’ τις εξαγωγές περίπου 270εκ. δολάρια, με μια παραγωγή που αγγίζει τους 550.000 τόνους, έχοντας όμως αμαυρώσει την εικόνα τους. Η Γερμανία, με μια παραγωγή γύρω στους 20.000 τόνους, έβγαλε 145εκ. δολάρια από εξαγωγές πέρσι, ουσιαστικά μεταπουλώντας μέλι από τρίτες χώρες και με το προϊόν της αλώβητο. Δηλαδή με το 1/25 της παραγωγής της Κίνας, η Γερμανία κατάφερε να κερδίσει από εξαγωγές πάνω απ’ το 1/2 σε σχέση με όσα έβγαλε η Κίνα, πουλώντας ουσιαστικά… μέλι Κίνας.. 

Είναι αξιοσημείωτο ότι η Γερμανία είναι η μόνη χώρα στην Ευρώπη που εξάγει περισσότερα απ’ όσα παράγει, χαρακτηριστικό των χωρών που συνεργάζονται με την Κίνα (Βιετνάμ, Ινδία, Σιγκαπούρη, Ταϊλάνδη κ.α.). Επίσης ενώ διαθέτει μαζί με τη Μ. Βρετανία, τους λιγότερους επαγγελματίες μελισσοκόμους σε ολόκληρη την Ευρώπη, ο μέσος όρος κυψελών ανά μελισσοκόμο είναι 8, όταν στην Ισπανία είναι 103 και στην Ελλάδα 75, παρουσιάζει απ’ τις μεγαλύτερες παραγωγές ανά κυψέλη στον κόσμο. Οι Γερμανοί μελισσοκόμοι παράγουν 30kg/κυψέλη, όταν οι έμπειροι επαγγελματίες Ισπανοί παράγουν 13kg, οι Έλληνες 10kg, οι Τσέχοι 14kg και οι Αυστριακοί 16kg.

Ο πόλεμος του μελιού: Πώς έγινε βασιλιάς η Γερμανία, τι κάνει η Ελλάδα

Τι κάνουμε εμείς; Οι ποσότητες μελιού που εξάγει η Ελλάδα είναι μετρημένες στα δάχτυλα. Συνήθως κυμαίνονται από 500 έως 1500 τόνους ετησίως. Τι είδους μέλια είναι αυτά που στέλνουμε; Το 2011 το FSN πραγματοποιει τυχαία ελέγχους σε δείγματα που εισέρχονται στις ΗΠΑ από την Ευρώπη. Όλα τα μέλια που προέρχονταν από την Ελλάδα ήταν Κινέζικα.

Λίγα λόγια για τον Στράτο Σαραντουλάκη 

Ο Στράτος Σαραντουλάκης είναι μελισσοκόμος που γεννήθηκε, μεγάλωσε και εργάστηκε για πολλά χρόνια στην Αθήνα, σε γραφεία και εταιρείες, μέχρι τη στιγμή που αποφάσισε να γυρίσει σελίδα στη ζωή του. Χωρίς να προέρχεται από μελισσοκομική οικογένεια, αποφάσισε να ασχοληθεί με τον κλάδο. Όπως λέει χαρακτηριστικά, έγινε «νομάς μελισσοκόμος»… ακολουθώντας τις μέλισσες και έχοντας πλέον ως βάση τα Τζουμέρκα. Περισσότερες πληροφορίες για τον ίδιο, τα προϊόντα του, αλλά και όλα όσα θέλετε να μάθετε για το μέλι, στο πολύ ενδιαφέρον blog του, oreinomeli.gr.

Πηγή:  Ορεινό Μέλι

Παζαρεύοντας τα λείψανα του ΠΑΣΟΚ

Παζαρεύοντας τα λείψανα του ΠΑΣΟΚ

16 Φεβρουαρίου 2019

 

Γράφει ο Νίκος Τσαγκρής

Άλλο «Προοδευτικός πόλος με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ απέναντι στον συντηρητικό πόλο», άλλο«Πλατιάπροοδευτική συμμαχία στις ευρωεκλογές ενάντια στον εθνικισμό και το νεοφιλελευθερισμό», και άλλο «συνεργασία της ριζοσπαστικής Αριστεράς με την Κεντροαριστερά»: Το πρώτο ακούγεται λογικό, ακόμα κι αν σημαίνει… όστις θέλει οπίσω μου ελθείνΤο δεύτερο φαντάζει δύσκολο, εφικτό ωστόσο, αφού πέραν της βούλησης Τσίπρα καιΜπούλμαν μεταφέρει τη συναίνεση των Ευρωπαίων σοσιαλδημοκρατών, πλην… Φώφης

Το τρίτο («συνεργασία της ριζοσπαστικής Αριστεράς με την Κεντροαριστερά») ακούγεται εκτός τόπου και χρόνου, αφού είναι αμφίβολο εάν στο πολιτικό μας παρόν υπάρχουν, σαφώς οριοθετημένες, η «ριζοσπαστική αριστερά» και η «κεντροαριστερά»∙ταυτοποιούμενες, μάλιστα, εντός του ΣΥΡΙΖΑ η πρώτη και, αυταπατώμενη εκκωφαντικά, εντός του ΚΙΝΑΛ η δεύτερη: ΚΙΝΑΛ δεν υπάρχει πια, κι αν έμεινε κάτι… λίγο από δαύτο, έμεινε χάρις στην σημασία που εξακολουθεί να του δίνει ο ΣΥΡΙΖΑ, σημασία αντιστρόφως ανάλογη του πολιτικού και αριθμητικού μεγέθους του και της υπαρξιακής του αξίας.

«Ποια ριζοσπαστική αριστερά και ποια κεντροαριστερά, ο Τσίπρας είναι η Αριστερά σήμερα*» έγραφα προ διμήνου, εννοώντας, βέβαια ότι ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ εκφράζει καλύτερα απ’ τον καθένα τη σύγχρονη ευρωπαϊκή Αριστερά. Και έγραφα ότι «αν ο Τσίπρας διέθετε τον κυνισμό του Ανδρέα και δεν έστρεφε ούτε το βλέμμα του προς το πολιτικά ανυπόστατο ΚΙΝΑΛ της Φώφης, θα είχε τον απόλυτο έλεγχο όχι μόνο της Αριστεράς, αλλά και της Κεντροαριστεράς»…

*******

Αλλά, ακόμα κι αν υποθέσουμε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ εξακολουθεί να οριοθετείται ως η «ριζοσπαστική αριστερά» και το ΚΙΝΑΛ ως η «κεντροαριστερά», το σχήμα «συνεργασία της ριζοσπαστικής Αριστεράς με την Κεντροαριστερά», προεκλογικά τουλάχιστον, αποτελεί φενάκη«Πριν τις εκλογές δεν είναι εύκολο να γίνει διάλογος με το ΚΙΝΑΛ γιατί έχει επικρατήσει η άποψη Βενιζέλου για στρατηγική ήττα του ΣΥΡΙΖΑ, δηλαδή για στρατηγική νίκη της ΝΔ», το εξηγεί ευγενικά ο Νίκος Φίλης σε ραδιοφωνική του συνέντευξη.

Όμως, θα υπάρχει ΚΙΝΑΛ μετά τις πολιτικές εκλογές, ιδιαίτερα εάν γίνουν τον Οκτώβριο και όχι τον Μάιο;

Προσωπικά, πριν ακόμα αποχωρήσει η ΔΗΜΑΡ από το ΚΙΝΑΛ και πριν διαλυθούν οι κοινοβουλευτικές ομάδες του Ποταμιού και των ΑΝΕΛ, έγραφα* ότι τρία κόμματα (ΑΝΕΛ, Ποτάμι, ΠΑΣΟΚ) δεν έχουν κανένα ουσιαστικό λόγο ύπαρξης. Τα δύο πρώτα, επειδή συγκροτήθηκαν – για διαφορετικούς λόγους το καθένα – με ημερομηνία λήξεως την ημερομηνία εξόδου απ’ τα μνημόνια, το δε τρίτο, επειδή «ως κόμμα ουσιαστικά και τυπικά υπεύθυνο για την μνημονιακή κατοχή της χώρας, συνετρίβη από τους ίδιους τους οπαδούς και τους ψηφοφόρους του. Οι οποίοι στις εκλογές του 2015 (ΠΑΣΟΚ 4,68% – ΣΥΡΙΖΑ 36,34%) μετοίκησαν και εγκαταστάθηκαν στον ΣΥΡΙΖΑ…

*******

Μετά την αποχώρηση και της ΔΗΜΑΡ από το ΚΙΝΑΛ, λέγεται ότι η Φώφη Γεννηματά βιώνει μιαν αφόρητη… κεντροαριστερή  μοναξιά, υπό το κράτος της κουλτούρας του φθόνου για τον Τσίπρα τον οποίο θεωρεί υπεύθυνο για όλα τα δεινά του ΚΙΝΑΛ και της ιδίας, με τον τρόπο που ο Ευάγγελος Βενιζέλος θεωρούσε τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ υπεύθυνο για τα δεινά του ΠΑΣΟΚ και του… ιδίου: Τσίπρας 36,34% – Βενιζέλος 4,68%!.. Έκτοτε, υπό την αιγίδα των «νταβατζήδων» της οικονομικής ελίτ, επιχειρεί την πολιτική του εξόντωση δια της επιβεβλημένης στην Φώφη, αλλά και στους μυαλοφυγόδικους ηγέτες και ηγετίσκους της μείζονος αντιπολίτευσης, στρατηγικής του: «η επιβίωσή μας προϋποθέτει  την οριστική συντριβή του Τσίπρα και του ΣΥΡΙΖΑ».

Όλα αυτά στο πλαίσιο της «κουλτούρας του φθόνου για τον Τσίπρα», υποθέτω, της νεύρωσης του «σοσιαλφιλελεύθερου φθόνου» (όπως την αποκάλεσα** άμα τη εμφανίσει της), που διαχύθηκε στην περιοχή της αντιπολίτευσης και  κατέλαβε το σύνολο των αρχηγών των κομμάτων της από τη στιγμή που ο ΣΥΡΙΖΑ… κατέλαβε την κυβερνητική εξουσία: «η πολιτική κουλτούρα του φθόνου», λέει η ψυχανάλυση, «αναπτύσσεται και επικρατεί όταν στον αντίπαλο ηγέτη βλέπεις τον δικό σου πολιτικό θάνατο».

Ακριβώς αυτόν (τον πολιτικό του θάνατο) αντικρίζει ο Βενιζέλος στην λαμπερή (και οριστικά νικηφόρα τώρα πια) πολιτική προσωπικότητα του Τσίπρα. Και επιχειρεί να δραπετεύσει. Να ξεφύγει από την πολιτική ανυπαρξία, παζαρεύοντας με τον Κυριάκο  Μητσοτάκη και τους ακροδεξιούς του εταίρους, ό,τι απέμεινε απ’ το ΚΙΝΑΛ της Φώφης σε συσκευασία κυβερνητικής… «τσόντας». Με ανταλλάγματα αμφίβολα όνειρα πολυτελούς πολιτικής επιβίωσης: παζαρεύοντας τα λείψανα του ανδρεϊκούΠΑΣΟΚ  με ανταλλάγματα προεδρικές… σουίτες σαν να λέμε…   

*Υπό το πρίσμα του Ζακ Ζυλιάρ ότι στις μέρες μας, «αριστερά είναι ό,τι κάθε στιγμή θεωρείται ως τέτοια από τους συγχρόνους της».

** «Ο πολιτικός φθόνος κυκλώνει τον Τσίπρα» (στην Εφημερίδα Η εποχή, της 29ηςΣεπτεμβρίου 2014)

 

Ο Τσίπρας παίζει με τα νεύρα της Φώφης. Στο τέλος θα μείνει μόνη με τον Σημίτη…

Ο Τσίπρας παίζει με τα νεύρα της Φώφης. Στο τέλος θα μείνει μόνη με τον Σημίτη…

15 Φεβρουαρίου 2019

ΦΩΤΟ: ΑΠΕ- ΜΠΕ

Του Γ. Λακόπουλου

Ανασχηματισμό δεν τον λες. Συμπληρώθηκαν κάποια κενά στη δεύτερη σειρά του κυβερνητικού σχήματος. Το θέμα δεν θα είχε καμία ιδιαίτερη πολιτική αξία, αν δεν είχαν σπεύσει να την δώσουν πρώτα η ΝΔ και εν συνεχεία το Κινάλ. Τα δυο αδελφά κόμματα σχολίασαν από την ίδια σκοπιά αυτά που …δεν συνέβησαν.

Π.χ. η Φώφη ανακάλυψε “επιχείρηση Τσίπρα για λεηλασία”! Ποιου πράγματος; “Της παράταξής μας” -λέει όπως αποκαλεί χάριν ευφωνίας τον εαυτό της. Το ερώτημα όμως είναι πώς μπορεί να συνιστά λεηλασία του “κόμματος” της η υπουργοποιήση δυο προσώπων που… δεν ανήκουν σ’ αυτό το κόμμα.

Η ΝΔ είδε την “ πολυδιαφημισμένη διεύρυνση του ΣΥΡΙΖΑ” . Καμία σχέση. Αν ήθελε να δει αυτή τη διεύρυνση θα μπορούσε να στείλει άνθρωπο προ ημερών στο Μέγαρο Μουσικής ή σε διάφορες κομματικές εκδηλώσεις ανά την επικράτεια. Η συμπλήρωση των κενών στις πίσω καρέκλες στο οβάλ τραπέζι του Υπουργικού Συμβουλίου είναι άλλη υπόθεση.

Έτσι η ΝΔ και το Κινάλ μετέτρεψαν μια απόφαση του Πρωθυπουργό μάλλον “υπηρεσιακού χαρακτήρα, σε αφορμή για πολιτικά συμπεράσματα …σε βάρος τους. Π.χ. η ΝΔ δείχνει να εκπλήσσεται ανακαλύπτοντας ότι για ο Τσίπρας έχει πάγκο και δεν “τελειώνει”, όπως ισχυρίζεται η ίδια.

Προβάλλει μάλιστα ότι έχει και άλλους στην εφεδρεία, αναφέροντας π.χ. τον Νίκο Μπίστη. Ωραίοι αναλυτές υποστηρίζουν τον Κυριάκο.

Την ίδια στιγμή το Κινάλ, οι αποφάσεις του Τσίπραοδήγησαν σε δράμα. Εκεί που ο Ανδρουλάκης προέβλεπε ότι τον ΣΥΡΙΖΑ θα τον νικήσει το Κινάλ και όχι η ΝΔ, προκύπτει ότι αυτό το κόμμα δεν θα μπορεί να νικήσει κανέναν γιατί θα του έχει μείνει μόνο ο Σημίτης. Ο Τσίπρας παίζει με τα νεύρα της Φώφης.

Αν πράγματι προκύπτει ένα συμπέρασμα από τον “ανασχηματισμό” -που δεν είναι ανασχηματισμός-, είναι ότι η υποδηλούμενη απόφαση του Πρωθυπουργού να εξαντλήσει τη τετραετία. Ότι δεν θα στηθούν κάλπες πριν από τον προσεχή Οκτώβριο δείχνει όλο και πιο στέρεη προοπτική. Αλλιώς γιατί να μην ρίξει και άλλα χαρτιά στο τραπέζι; Τον Χάρη Παμπούκη ας πούμε… Η τον Στέφανο Τζουμάκα… Τον Νίκο Χριστοδουλάκη…. Είναι μακρύς ο κατάλογος…

 Αυτό δεν έπρεπε να το κάνει στον αντίπαλό του. Μια ημερομηνία εκλογών πήγε να προαναγγείλει ο Μητσοτάκης και πάλι έπεσε έξω. Και θα πέσει και χειρότερα. Γιατί η ιδέα ότι στις 26 Μαΐου δεν θα γίνουν εκλογές όπως λέει με σιγουριά, αλλά μόνο ευρωεκλογές -σ’ αυτό τουλάχιστον δεν κάνει λάθος- δεν είναι ό,τικαλύτερο.

Για την ακρίβεια αναδύεται μέγα δράμα του: ο Τσίπραςθα τον αφήσει να κρεμαστεί με το δικό του σκοινί. Για την ακρίβεια να τον κρεμάσουν οι Σαμαρικοί και οι Καραμανλικοί μετά το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών, ανεξάρτητα από σειρά κατανομής. Και δεν θα μπορεί να πει και κουβέντα: η κάλυψη που προσέφερε στη Ακροδεξιά γίνεται ιμάντας μεταφοράς ψηφοφόρων προς το μέρος της. Με τη χαλαρότητα των ευρωεκλογών και χωρίς το δέλεαρ της άμεσης αλλαγής κυβέρνησης, δεν θα πάνε στη ΝΔ ούτε οι Σημιτικοί του Κινάλ που έχουν ήδη πακετάρει.

Μάλλον το κατάλαβε -κάπως αργά -και λέει ότι οι ευρωεκλογές θα είναι δημοψήφισμα. Θα είναι, αλλά για τον ίδιο. Αν δεν το πιστεύει ας περιμένει να δει πώς θα τον …”δημοψηφίσουν” οι υποψήφιοι της ΝΔ στην Αυτοδιοίκηση που δεν θα περάσουν στον δεύτερο γύρο που θα συμπιέσει κατ’ ανάγκη με τις ευρωεκλογές – σκέτες. 

 

«Κοντά ποδάρια» η καταστροφολογία στην οικονομία

«Κοντά ποδάρια» η καταστροφολογία στην

09:34 | 16 Φεβ. 2019 

Μάκης Ανδρονόπουλος

Επειδή ο αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας Κυριάκος Μητσοτάκης δεν νομιμοποιείται εκ των σπουδών, της εμπειρίας του και ως αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης να έχει παραισθήσεις για την οικονομία, οι καταστροφολογικές θέσεις που εκφράζει αυτός και το κόμμα του δεν μπορούν να εξηγηθούν παρά μόνο ως συνειδητή διαβολή. Ιδιαίτερα δε όταν η πραγματικότητα τoν διαψεύδει συνεχώς (4ο μνημόνιο, κούρεμα συντάξεων, έξοδος στις αγορές).

Αυτή η κυνική στάση δεν είναι πρωτοφανής στις πρακτικές της μεταπολιτευτικής δεξιάς, ιδιαίτερα την εποχή που γίνονταν οι υποτιμήσεις της δραχμής, αλλά και πιο πρόσφατα με την τακτική μόχλευσης της φυγής καταθέσεων και κεφαλαίων από τις τράπεζες προς το εξωτερικό, τις θυρίδες και τα στρώματα.

Οι κυριακάτικες εφημερίδες που ως επί το πλείστον ακολουθούν και επαυξάνουν τη καταστροφολογικήγραμμή της ΝΔ, είναι γεμάτες με καλά νέα για την οικονομία και με δρομολογούμενες επενδύσεις από τις εταιρείες. Παραδείγματος χάριν, στις 23/12/2018 έγραψαν: ΤΟ ΒΗΜΑ: Ξαναστήνουν την αγορά ακινήτων οι τράπεζες. – Μάχη ξένων επενδυτών για τα ιδιωτικά νοσοκομεία. ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ: Μάχη μεγάλων πολυεθνικών στην ελληνική αγορά αθλητικών. ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ: Με επενδύσεις 295 εκατ. ευρώ υποδέχεται το 2019 η Εθνική Πανγαία. Στις 30 /12/ 2018: ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ: Η ΑΒ Βασιλόπουλος ολοκλήρωσε πρόγραμμα επενδύσεων 80 εκατ. ευρώ, ενώ η AEGEAN μετά την παραγγελία 42 αεροσκαφών Α320 προχωρά στην αναβάθμιση του στόλου της με την  Pratt & Whitney. Η British American Toobacco ανακοίνωσε επενδύσεις 150 εκατ. ευρώ που δημιουργούν 250 θέσεις εργασίας. Η Wind επενδύει 100 εκατ. ευρώ και η Cosmote  2 δισ. μέχρι το 2022. Η Ελληνική Ζυθοποιία Αταλάντης (ΕΖΑ) ξεκινά νέες επενδύσεις με στόχο τον διπλασιασμό της παραγωγής. Στις 20/01/2019: REALNEWS: Ο Ελληνοκαναδός επιχειρηματίας Πήτερ Ηλιόπουλος προωθεί ένα φιλόδοξο πρότζεκτ Peter & Paul Wellness50 εκατ. ευρώ (ξενοδοχείο 271 κλινών και 36 τουριστικές κατοικίες στην περιοχή της Σπάρτης, ενώ τον Απρίλιο θα λειτουργήσει στο Sani Resort στη Χαλκιδική Rafa Nadal Tennis Center με στόχο την προσέλκυση προσωπικοτήτων. Στο μεταξύ οι ελληνικές εξαγωγές στη Βραζιλία σημείωσαν το 2018 εντυπωσιακή αύξηση 398%, ενώ η Lidl Ελλάς προχωρά σε αύξηση μισθών. Ακόμη δύο νέοι από τη Μύρινα εξάγουν πολυτελή γυναικεία αξεσουάρ (τσάντες κ.ά. ) σε Αμερική και Αυστραλία.

Τα θετικά νέα δείχνουν πως η οικονομία δεν έχει καταρρεύσει και πως είναι ζωντανή, μετά την καταστροφή που προκάλεσε η ΝΔ (και το ΠΑΣΟΚ με την διαχείριση της κρίσης). Τα μαγαζιά είναι γεμάτα και οι δρόμοι έχουν γεμίσει με καινούργια αυτοκίνητα! Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ την περίοδο Ιανουαρίου – Δεκεμβρίου 2018 κυκλοφόρησαν για πρώτη φορά 190.847 αυτοκίνητα (καινούργια και μεταχειρισμένα εξωτερικού) έναντι 155.693 που κυκλοφόρησαν την αντίστοιχη περίοδο του 2017, παρουσιάζοντας αύξηση 22,6 %. Η οικονομία δεν είναι λοιπόν νεκρή… Αυτό δεν σημαίνει πως η κρίση έληξε, ούτε ότι η κοινωνία περνάει καλά. Κάθε άλλο, τα 2/3 της μεσαίας τάξης φτωχοποιήθηκαν, τα χρέη προς τις τράπεζες και το κράτος αυξάνονται συνεχώς.

Η συστηματική αντιπολιτευτική καταστροφολογία της ΝΔ για την κατάσταση της οικονομίας από την αρχή του χειμώνα του 2014 συνίσταται στην διόγκωση και τη μόχλευση υπαρκτών προβλημάτων, στην καταγγελία της υπερφορολόγησης, στην καταγγελία περί μη επαρκών επενδύσεων, στην καταγγελία των υπερπλεονασμάτωνκαι γενικά, στην διαμόρφωση μιας δραματικής εικόνας για την ελληνική οικονομία που χωρίς αμφιβολία αποβλέπει υπονόμευση της κυβερνητικής πολιτικής, ιδιαίτερα σε ότι αφορά τις αγορές. Η λαϊκίστικη αυτή τακτική που συχνά προσλαμβάνει διαστάσεις επικίνδυνες για το εθνικό συμφέρον αποβλέπει:

 1. Στην συγκέντρωση της προσοχής των πολιτών στα τρέχοντα προβλήματα και δυσκολίες, με στόχο να ξεχαστεί η πραγματική πηγή του κακού, δηλαδή η αποποίηση της ευθύνης της διακυβέρνησης 2004-2009 από τη ΝΔ που οδήγησε τη χώρα στην χρεοκοπία.
2. Στην μόχλευση της οργής των πολιτών για την ανεργία και την υπερφορολόγηση που υφίστανται δήθεν εξ αιτίας της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ (ψυχαναγκαστική μέθοδος της «μετάθεσης»), ενώ η αλήθεια είναι ότι η κυβέρνηση Σαμαρά δεν μπόρεσε να ολοκληρώσει την 5η αξιολόγηση και επέλεξε την στρατηγική της αριστερής παρένθεσης που δεν βγήκε.

Η αύξηση κατά 11% του κατώτατου μισθού από την 1 η Φεβρουαρίου στα 650€/μήνα μεικτά, από τα 586,08€ (αύξηση 11%), ενώ καταργείται ο υποκατώτατος και επηρεάζονται θετικά 24 επιδόματα ήταν μια ακόμη διάψευση της καταστροφολογίας. Η ΝΔ αντέδρασε υποστηρίζοντας πως «έπρεπε να είχε δοθεί από το 2017», σημειώνοντας επίσης ότι η αύξηση εντάσσεται στην προσπάθεια της κυβέρνησης να «να ξεχάσουμε οι Έλληνες το εθνικό λάθος της Συμφωνίας των Πρεσπών», ενώ το ΚΙΝΑΛ το μόνο που βρήκε να πει ήταν πως την αύξηση θα την πάρει πίσω η κυβέρνηση με το νέο αφορολόγητο. Μιζέρια!

Αλλά η ψυχρολουσία της συστηματικής διαβολής της οικονομικής κατάστασης της χώρας και των προοπτικών της από τον κ. Μητσοτάκη και τη ΝΔ ήρθε από τις αγορές. Το Δημόσιο άντλησε με το 5ετές ομόλογο 2,5 δισ. ευρώ με κουπόνι 3,45%, έναντι 4-6,10% που δανειζόταν πριν την κρίση, δηλαδή 0,55-1,65% φθηνότερα. Σημειωτέον ότι οι προσφορές, ξεπέρασαν τα 10 δισ. ευρώ από σοβαρούς επενδυτές και με υποχώρηση των hedge funds.

Είναι προφανές ότι μετά τις διχαστικές αψιμαχίες για τη Συμφωνία των Πρεσπών που έδωσε ο Κυριάκος Μητσοτάκης, τώρα ακυρώνεται και η διαβολή της οικονομικής προοπτικής της χώρας. Η κατάρρευση της όλης αντιπολιτευτικής στρατηγικής του κ. Μητσοτάκη αποτελεί ένα μείζον εσωκομματικό ζήτημα για τη Νέα Δημοκρατία. Ο εγκλωβισμός του από τους εθνικιστο-ρεβανσιστές του Αντ. Σαμαρά ακύρωσαν κάθε προσπάθεια στον χώρο της ευρύτερης κεντροδεξιάς. Έτσι, τώρα η ΝΔ προχωρά τραυματισμένη, με δύο δελφίνους να βγαίνουν στο προσκήνιο, τον Μάκη Βορίδη και το Νίκο Δένδια. Είναι δε ένα ερώτημα με ποιον αρχηγό θα πάνε στις εκλογές… κάτι που θα λυθεί μετά τις ευρωεκλογές και τις αυτοδιοικητικές εκλογές. Πηγή: makisandrikopoulos.blogspot.com