ΞΕΝΟΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΥ ; οι αμερικανικές εκλογές και η νίκη του τραμπ 

Σήμερα στην Αμερική και στον κόσμο ξημέρωσε μια μέρα που το αδιανόητο της επικράτησης της αντισυστημικής ακροδεξιάς δυναμικής έγινε δεδομένο, όπως από καιρό φαινόταν, διαψεύδοντας εκείνους που συνεχίζουν να επαναπαύονται στην ευκαιριακή εκλογική αντισυσπείρωση και στην λογική «αυτά δεν γίνονται». Η αντισυσπείρωση πλέον απλώς επιβεβαιώνει την διασύνδεση με το συστημικό κατεστημένο, ένα θεσμικό, πολιτικό και επικοινωνιακό εποικοδόμημα που αδυνατεί να αφουγκραστεί τα βαθύτερα οικονομικά και κοινωνικά αίτια των εξελίξεων, είτε γιατί δεν θέλει να παραδεχτεί το αδιέξοδο που έχει οδηγήσει η ανεξέλεγκτη παγκοσμιοποίηση του νεοφιλελευθερισμού και η επικράτηση του χρηματοπιστωτικού συστήματος επί της πολιτικής και της παραγωγικής οικονομίας, είτε αδυνατεί να εκφράσει αξιόπιστη ριζοσπαστική προοδευτική εναλλακτική πολιτική. Προσπάθησε να το εκφράσει ο Σάντερς με σημαντική δυναμική, παρά τα στενά περιθώρια που είχε, και σίγουρα διαμόρφωσε τη μαγιά του νέου προοδευτικού κινήματος του μέλλοντος. Σήμερα, όμως, βαραίνει το αποτέλεσμα και οι εξελίξεις που δρομολογεί. Χωρίς να υποτιμούνται οι ειδικές συνθήκες στην Αμερικανική κοινωνία και η αδύναμη και ταυτισμένη με το κατεστημένο υποψηφιότητα της Κλίντον, θα κάνουν ξανά λάθος όσοι θεωρήσουν ότι το φαινόμενο Τράμπ είναι απλώς ένας ανώδυνος δεξιός λαϊκιστής. Ήδη από τις πρώτες του δηλώσεις μίλησε για κίνημα και επιχείρησε να δώσει ιδεολογικά χαρακτηριστικά προτάσσοντας τις δημόσιες επενδύσεις και τις δουλειές, αναφέροντας τους «ξεχασμένους ανθρώπους», την ορολογία της μεγάλης ύφεσης του ’30. Ο συνδυασμός εθνικιστικού, φοβικού πολιτικού και ακροδεξιού κοινωνικού λόγου με μια οικονομική πολιτική που θα κινηθεί επεκτατικά και παραγωγικά δημιουργώντας απασχόληση, μπορεί να διαμορφώσει πολύ μεγαλύτερη επιρροή, αναβιώνοντας με σύγχρονους όρους το ακροδεξιό φάσμα του μεσοπολέμου. Οι συνέπειες στην Ευρώπη θα είναι άμεσες, πέραν της γεωπολιτικής αβεβαιότητας, και θα φανεί εκλογικά με πρώτο ζοφερό ενδεχόμενο την επέλαση της Λεπέν στη Γαλλία. Το κρίσιμο ερώτημα είναι αν θα μπορέσει αυτό το αποτέλεσμα να λειτουργήσει ως αφύπνιση στο Ευρωπαϊκό διευθυντήριο και τη Γερμανία για την ανάγκη αλλαγής πολιτικής από το δόγμα του νεοφιλελευθερισμού, της λιτότητας και της ύφεσης που διαλύει τις Ευρωπαϊκές κοινωνίες και σπρώχνει τους λαούς στην απελπισία, με στροφή στην πραγματική οικονομία και στη κοινωνία, με αναπτυξιακή. παραγωγική και κοινωνική πολιτική, απελευθέρωση των δημόσιων επενδύσεων και αναπροσαρμογή της λειτουργίας της Ευρωζώνης. Αυτό είναι το ζητούμενο, φοβάμαι όμως ότι η επικρατούσα συντηρητική πολιτική ηγεσία της Ευρώπης και της Γερμανίας αδυνατεί να κάνει τη στροφή, δεν αντέχει να ομολογήσει το λάθος και τις ευθύνες της, και θα φανούν τα αποτελέσματα στις επερχόμενες εκλογές. Δυστυχώς τα πράγματα στην Ευρώπη κινδυνεύουν να γίνουν χειρότερα πριν υπάρξει ανασύνταξη, αλλαγή και βελτίωση. Σήμερα περισσότερο από ποτέ απαιτείται προοδευτικό – δημοκρατικό μέτωπο, όχι απλώς εκλογικά απέναντι στην ανάπτυξη της αντισυστημικής ακροδεξιάς, αλλά κυρίως στην ανάδειξη της εναλλακτικής πολιτικής σε οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο, που θα αντιμετωπίζει τα βαθύτερα αίτια της κρίσης, θα διαμορφώνει νέες συμμαχίες και συσχετισμούς στην Ευρώπη, και θα δίνει προοπτική στους λαούς και νόημα χειραφέτησης ξανά στην Πολιτική και τη Δημοκρατία.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s