Ο «καλός» στρατιώτης

Ο «καλός» στρατιώτης

Γιάννης Στουρνάρας

 

28 Μαρτίου 2017

Toυ Γ. Λακόπουλου

Ως κεντρικός τραπεζίτης ο Γιάννης Στουρνάρας είναι ανεξάρτητος. Όχι ασύδοτος- υπόκειται στον έλεγχο της Βουλής. Αλλά δεν υπάγεται στην αρμοδιότητα της ελληνικής κυβέρνησης. Αναφέρεται στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.

Ο κεντρικός τραπεζίτης μιας χώρας είναι οιονεί σύμβουλος της κυβέρνησης της, για να μην πούμε του πολιτικού της συστήματος. Ο Στουρνάρας εμφανίζεται συνήθως ως πολιτικός αντίπαλος της κυβέρνησης.

Αντίθετα δεν κρύβει τη φιλική του διάθεση για την αντιπολίτευση. Της συνάντησής του με τον Κυριάκο Μητσοτάκη προηγήθηκαν δυο δημόσιες παρεμβάσεις τους που ανέδυαν τη συναντίληψη του με τη ΝΔ.

Το πρόσχημα ήταν η ανησυχία του για την αξιολόγηση που καθυστερεί, αλλά αυτή η ανησυχία του προφανώς δεν συμπεριλαμβάνει και τη στάση της αντιπολίτευσης.

Οι αντικυβερνητικές διαθέσεις του διοικητή τη Τράπεζας της Ελλάδας δεν ήταν πάντα αντικυβερνητικές. Π.χ. στα τέλη του 2014 οι παρεμβάσεις του ήταν υπέρ της κυβέρνησης και εναντίον της αντιπολίτευσης.

Ο λόγος ήταν ότι στην κυβέρνηση ήταν τότε το κόμμα το Σαμαρά που τον έκανε, από υπουργό Οικονομικών, διοικητή. Κατ’ ουσίαν του επέτρεψε να διορίσει τον εαυτό του, στερώντας το δικαίωμα της δεύτερης θητείας από τον επιτυχημένο Γιώργο Προβόπουλο.

Για την πορεία των πραγμάτων ανησυχούσε και ο Προβόπουλος. Αλλά δεν το έκανε επιλεκτικά, ούτε το έκανε βούκινο. Ενημέρωνε όσους όφειλαν να γνωρίζουν, αποτύπωνε τη ουσία εναργώς στις εκθέσεις του και ενημέρωνε την κοινή γνώμη με συνετό τρόπο. Ο Στουρνάρας κινδυνολογεί. Τώρα εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ που είναι στην κυβέρνηση. Πριν εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ που ήταν στην αντιπολίτευση. Έτσι παίρνει μέρος στο πολιτικό παιχνίδι.

Έχει επιθετικό τρόπο να κάνει γνωστές τις απόψεις του γιατί όπως λέγεται αυτό που τον ενδιαφέρει κυρίως είναι να κάνει γνωστή την παρουσία του. Πίσω από αυτή τη έφεση πολλοί διακρίνουν την ανοιχτή όρεξη του να πάρει παραπάνω από ό,τι πέτυχε ως τώρα: να γίνει πρωθυπουργός.

Δεν είναι κακό. Άλλωστε στη γνωστή σύναξη των παρηκμασμένων εκσυγχρονιστών στην οικία Κοντογιαννόπουλου ο Θ. Πάγκαλος του συνέστησε να εγκαταλείψει την υπαλληλία και να τεθεί επικεφαλής νέο εκσυγχρονιστικού σχήματος. Σωστό για όποιον θέλει την εξουσία. Αλλά δεν το δέχθηκε. Γιατί ο Στουρνάρας δεν θέλει να εκλεγεί Πρωθυπουργός. Θέλει να διοριστεί. Κάτι σαν Παπαδήμος Νο 2, αλλά για καιρό.

Ο σημερινός κεντρικός τραπεζίτης έχει μια ιδιαίτερη διαδρομή που συνδέει πάντα την παρασκηνιακή δράση με δημόσια αξιώματα. Για πολλά χρόνια λειτουργούσε ως «λοτζίστικς» του σημιτικού πυρήνα των «εκσυγχρονιστών» του ΠΑΣΟΚ. Δεν έχασε.

Κάποιους, μεταξύ τους και τον αυτοκόλλητο του Γιάννο Παπαντωνίου, τους πήρε το ποτάμι. Ο ίδιος όμως μένει στον αφρό από τη μια περίοδο στην άλλη, εναλλάσσει ρόλους και ιδιότητες. Υπήρξε ακόμη και στέλεχος χρηματιστηριακής εταιρίας με ενεργό ρόλο στη χρηματιστηριακή έξαρση, όταν ο ίδιος διοικούσε τράπεζα με ρόλο στο χρηματιστήριο.

Υπουργός οικονομικών προέκυψε από τύχη, αν και ανέκαθεν ήταν εύκαιρος σε πρώτη ζήτηση, αν επρόκειτο για αξιώματα, ; όταν άφησε τη θέση ο Βασίλης Ράπανος. Αλλά διοικητής έγινε με σχέδιο σε στυλ Γιάννος κερνάει- όχι ο δικός του Γιάννος. Ως υπουργός Οικονομικών είχε τον πρώτο λόγο ποιος θα διοριστεί στην ΤτΕ.

Αν πράγματι τώρα θέλει να γίνει και πρωθυπουργός σημαίνει ότι προσβλέπει σε αποσταθεροποίηση του πολιτικού συστήματος. Να χάσει ο Τσίπρας, να μην μπορεί να κερδίσει ο Μητσοτάκης και να ψάχνουν κάποιον έξω από τη Βουλή να ηγηθεί κυβερνητικού σχήματος, ώστε να προσέλθει με συστάσεις από διάφορες πρεσβείες.

Αν τα διαβάσει κάνεις όλα αυτά με προσοχή θα διαπιστώσει στην Ελλάδα η έννοια της καριέρας έχει πολύ ιδιαίτερο περιεχόμενο. Όποιος φροντίζει με προσοχή τον εαυτό του, έχει ανοιχτές γραμμές με συστήματα και παράγοντες, ιδιαίτερα στον μιντιακό χώρο, και ξέρει να μετακινείται από τον έναν συσχετισμό στον άλλο, πάει καλά.

Προφανώς χρειάζεται και να ξέρει να καλύπτει τις πλάτες του και ο Στουρνάρας σ’ αυτό είναι άσσος. Όχι γιατί δεν βρέθηκε ποτέ υπόλογος για τίποτε, αλλά και γιατί από τις ελάχιστες φορές που έσπευσε στον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα ήταν όταν οι δημόσιες αρχές διενήργησαν έλεγχο στις επιχειρηματικές δραστηριότητες της συζύγου στο ΚΕΕΛΠΝΟ.

Αρκούν όλα αυτά για να πάρει κάνεις ένα αξίωμα κατ’ εξοχήν πολιτικό, άρα να έχει θελκτική δημόσια παρουσία, κάτι που δεν εξασφαλίζει ο κοντοκουρεμένος αρχιτραπεζίτης που κληροδότησε η εποχή Σαμαρά-αλλά όχι και Βενιζέλου, που δεν ήθελε να τον βλέπει μπροστά του; Προφανώς όχι. Αλλά ο καθένας δικαιούνται να ονειρεύεται. Ειδικά όταν πλησιάζει καλοκαίρι και δεν ξέρει με ποιους γείτονες θα ξεκαλοκαιριάσει.

Από τα συμφραζόμενα της δημόσιας παρουσίας του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας το τελευταίο διάστημα προκύπτει κάτι περισσότερο από τον πολιτικό ανταγωνισμό με την κυβέρνηση και την σύμπλευση με την αξιωματική αντιπολίτευση.

Προκύπτει στράτευση στο κεντρικά θέματα. Πρώτον, η Αριστερά δεν έχει ηθικό πλεονέκτημα. Δεύτερον, εκλογές. Για το πρώτο μιλάει το ενδιαφέρον του για την Τράπεζα Αττικής όταν άρχισε να καίει τη σημερινή κυβέρνηση. Για το δεύτερο βγαίνει στα κεραμίδια με την αξιολόγηση.

Πρακτικά ζητώντας να κλείσει άμεσα η αξιολόγηση -για την οποία την ευθύνη φέρει η κυβέρνηση- ο Στουρνάρας στηρίζει το αίτημα του Κυριάκου για εκλογές που είναι το ένα σκέλος στου διλήμματος στο οποίο προσπαθεί να εγκλωβίσει τον Τσίπρα. Αλλιώς γιατί να το λέει δημόσια; Ως καλός στρατιώτης σπεύδει εκεί που είναι η φωτιά της μάχης…

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s