Σχόλιο (Από τον καλό μου φίλο Βασίλη Αυγερινό)

Γιωργος ΠριοβολοςΣχόλιο (Από τον καλό μου φίλο Βασίλη Αυγερινό)
>>Έβγαλα τα τσιγάρα μου και με έκδηλη ευγενική δειλία με ρώτησε αν θα μπορούσε να μου κάνει μια τρακα μνήμης, έτσι μου το είπε. Δεν κατάλαβα τι εννοούσε αλλά αυτό παθαίνω πάντα με τα αφιλτρα τσιγάρα μου. Του εδωσα το τσιγάρο που μου ζητησε και του προσεφερα φωτιά από τον πόλεμο του Βιετνάμ. .

>> Ο Μπαφετ αναψε το πούρο του κι αναρωτηθηκε γιατί ο μισθός της γραμματεως του φορολογείται με 45%, ενω τα δικά του δισεκκατομυρια, μονον με 17%. Διαβαζε τις σκεψεις μου, το κατάλαβα.

….ο Χρόνος, μυρίζει τον καφέ του. Μόλις του τον ετοιμασα. Τον παρατηρώ κλεφτά να εισπνεει την αύρα της υπομονής και ανάβει το τσιγάρο του. Στο νου του περνάει με την μορφή των ασπρόμαυρων επίκαιρων, η Ιστορία. Ξεφυλλίζει τα δικά του κιτάπια και κάνει υπολογισμούς για τα δικά του χρέη. Σηκώνει το κεφάλι του και με ρωτάει…τι σου χρωστάω; Για τον καφέ τιποτα, τι θαρεις κι εγώ παρέα θέλω. Δεν εννοώ για τον καφέ, μιλώ για τα αλλα. Που τα θυμήθηκες τώρα τ’ αλλά, και γύρισα την πλάτη μου να φύγω για να κρυφτώ στην κουζίνα μου. Όχι μου είπε, σχεδόν με μαλωσε, κάτσε να συννενοηθουμε, δεν θα ξαναπερασω. 

Μ’ έπιασε από το μπράτσο και με υποχρέωσε να καθήσω απέναντι του. Έβγαλα τα τσιγάρα μου και με έκδηλη ευγενική δειλία με ρώτησε αν θα μπορούσε να μου κάνει μια τρακα μνήμης, έτσι μου το είπε. Δεν κατάλαβα τι εννοούσε αλλά αυτό παθαίνω πάντα με τα αφιλτρα τσιγάρα μου. Του εδωσα το τσιγάρο που μου ζητησε και του προσεφερα φωτιά από τον πόλεμο του Βιετνάμ. Με κοίταξε με νόημα την ώρα που ξεφυσουσε τον πηχτό καπνό και μου είπε σχεδόν επιτακτικα ….σ’ ακουω !!! 

Έβγαλα από την κωλοτσεπη του μυαλου μου τα ξεχασμενα λαμβανοντα και δεν ηξερα απο που ν’ αρχισω. Παραξενο, δεν βιαζοταν. Με παρατηρουσε κι επαιζε με τα κυκλακια του καπνου. Σχηματισε την Γη, αλλοτε της περναγε χειροπεδες, κι αλλοτε φωτοστεφανο. Εξω, ο καιρος ηταν καλος. Τα παιδια της Παλαιστινης επαιζαν τις κηδειες των δικων τους μαρτυρων. Ο λαος της Λυβιης απελευθερωθηκε από την «μονομερια» του… να μην προσφερει τον πλούτο του στην Δυση. Το ιδιο και η Συρια, το Ιράκ και το Αφγανιστάν, οι Σομαλοι, οι Κούρδοι και οι Αιγύπτιοι. Ο Μπαφετ αναψε το πούρο του κι αναρωτηθηκε γιατί ο μισθός της γραμματεως του φορολογείται με 45%, ενω τα δικά του δισεκκατομυρια, μονον με 17%. Διαβαζε τις σκεψεις μου, το κατάλαβα. Πριν προλάβω να του μιλήσω, σηκώθηκε και ήπιε την τελευταια του γουλια. Ηξερε τι μου χρωσταγε. Τ’ άφησε πανω στο τραπέζι, φόρεσε την αέναη αλαζονεία του και βγήκε κόντρα στον καιρό που άρχισε να χαλάει. Τα παιδιά από την Παλαιστίνη, μόλις είχαν ολοκληρώσει την ταφή του μάρτυρα του παιχνιδιού τους. Άνοιξα τα χρεωστούμενα με αγωνία. Πίστη. Κουράγιο. Υπομονή και καθαρό μυαλό. Δεν πρόλαβα να τον ευχαριστήσω, είχε ήδη χαθεί στο βάθος του κόσμου. Εξ άλλου δεν χρειαζόταν, τα χρωσταγε σε Όλους, όχι μόνον σε ‘μενα.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s