Final 4 εμπόρων με τον (ΣΥΡΙΖΑίο) διαιτητή …στημένο, του Σπύρου Αλεξίου

Είναι άλλο πράγμα το παραγωγικό κεφάλαιο , οι επιχειρήσεις , τα προιόντα , οι εξαγωγές , οι θέσεις εργασίας, τα εισοδήματα και άλλο πράγμα , αυτό πλιάτσικο μιας ασύδοτης παρασιτικής κλεπτοκρατίας που μέσω ποδοσφαίρου και καναλιών διασύρει το δημόσιο βίο. Οι έχοντες ανάπηρες πολιτικές αντί να κάνουν αυτοκριτική και να ανασυνταχθούν , πάντα ήθελαν τις πατερίτσες της λούμπεν παρασιτικής ολιγαρχίας . Ορισμένοι εφοπλιστές και άλλοι παρασιτικοί ολιγάρχες πάντα αγόραζαν , ομάδες , κανάλια και επιρροή σε πολιτικούς ή ξέπλεναν ένα μέρος του παράνομου πλούτου για ..πολιτισμό και αγαθοεργίες .Και όταν δεν μπορούσαν να αγοράσουν τα ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΣΑΝ ,προκειμένου προωθήσουν τις επιδιώξεις τους που αφορούσαν στη φοροδιαφυγή , στο ξέπλυμα πλούτου . στο λαθρεμπόριο , σε ανεφοδιασμούς εν πλω, στα αφορολόγητα και αδασμολόγητα , σε καρτέλ ενιαίων τιμών στα πετρελαιοειδή , σε εκφορτώσεις με μπράβους και λαμόγια , που τα χρησιμοποιούν και ως τραμπούκους απέναντι σε ανόητους οπαδούς και λούμπεν στοιχεία ομάδων, αλλά πλέον και ενατίον πολιτών που δεν συμφωνούν με τα σχέδια τους . Ο τίτλος: Ποδοσφαιρικές ομάδες , έχει γίνει ανέκδοτο . Εταιρίες είναι που προβαίνουν σε εμπόριο ανθρώπων ,αγοράζουν ανθρώπους να κλωτσάνε τη μπάλα και να συγκεντρώνουν οπαδούς και όχι φιλάθλους ,, εταιρίες είναι για λούμπεν δύναμη και προκάλυψη , για διαμεσολάβηση επιδιώξεων στο κράτος , στην οικονομία και στη πολιτική . Σ.Τ.
>> Μα πάντα δεν χρησιμοποιούσαν τον αθλητισμό;
Ο λοχαγός των Καταδρομών Κίτσιος ήταν πρόεδρος του ΠΑΟ στο «Γουέμπλει» (και εκλέχτηκε ξανά πρόεδρος του ΠΑΟ τον Ιούλη του 2009!). ο εφοπλιστής Γουλανδρής αναλαμβάνει τον Ολυμπιακό, από «αγάπη για την ομάδα» ,η οικογένεια Βαρδινογιάννη στον Παναθηναϊκό και στον ΟΦΗ, με εξαιρετικές σχέσεις με το «ανερχόμενο» ΠΑΣΟΚ που ακόμη σήμερα αποκαλούν παράγοντες του πρώην ΠΑΣΟΚ ,<<θετά τους τέκνα>>! ,στο προσκήνιο θα εμφανιστεί ο Σωκράτης Κόκκαλης εγκαινιάζοντας τη νέα εποχή , οπαδοί του Παναθηναϊκού θα βρουν στο πρόσωπο αρχικά του Αντρέα Βγενόπουλου, και του εφοπλιστή Πατέρα,. Ένας τραπεζίτης –αεριτζής, λίγο πριν αρχίσουν να σκάνε οι φούσκες και έρθει η εποχή των μνημονίων, φαντάζει ως το «νέο» και μαζί με τον «σκληρό» Πατέρα τελειώνουν και Βαρδινογιάννη και Κόκκαλη. Ο τελευταίος όμως πριν φύγει από τη μέση θα βάλει στο παιχνίδι τον Μαρινάκη
ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ :
>>Οι σύγχρονοι «μικροί» Μπερλουσκόνι…
>>Ο Μαρινάκης θα μπει στον χώρο σαν ταύρος σε υαλοπωλείο. Είμαστε στο ξεκίνημα και την συνεχή όξυνση της κρίσης και αυτός κρατά κεφάλαιο, όχι μόνο οικονομικό. Χτυπά τον –μέχρι τότε παιδικό του φίλο – Πατέρα, ο μεγάλο λιμάνι της χώρας περνά σιγά σιγά στα χέρια του Μαρινάκη: Ελέγχει την ομάδα, στις δημοτικές εκλογές του 2014 παίρνει τον δήμο διαλύοντας τους επίσημους πολιτικούς φορείς, διατηρεί άριστες σχέσεις με την εκκλησία, «παίζει» στο ξεπούλημα του λιμανιού στην Cosco. Ελέγχει τον «κόκκινο» τύπο και τους οργανωμένους οπαδούς, ιδιαίτερα τους συνδέσμους των μεγάλων λαϊκών συνοικιών της Αθήνας και του Πειραιά. Έχει όμως και «αδυναμίες», για έναν καπιταλιστή: Τα θέλει όλα και με κάθε τρόπο. Δεν διαθέτει ερείσματα στον Τύπο κι έτσι είναι εκτεθειμένος σε αποκαλύψεις για ύποπτες, τουλάχιστον, δραστηριότητες, όπως το διαβόητο Noor 1. Πάνω από όλα όμως είναι δεμένος, πολιτικά και επιχειρηματικά, με το χώρο της Δεξιάς και, ιδιαίτερα, με την οικογένεια Μητσοτάκη
>>Το μεγάλο λιμάνι της χώρας περνά σιγά σιγά στα χέρια του Μαρινάκη: Ελέγχει την ομάδα, στις δημοτικές εκλογές του 2014 παίρνει τον δήμο διαλύοντας τους επίσημους πολιτικούς φορείς, διατηρεί άριστες σχέσεις με την εκκλησία, «παίζει» στο ξεπούλημα του λιμανιού στην Cosco. Ελέγχει τον «κόκκινο» τύπο και τους οργανωμένους οπαδούς, ιδιαίτερα τους συνδέσμους των μεγάλων λαϊκών συνοικιών της Αθήνας και του Πειραιά. Έχει όμως και «αδυναμίες», για έναν καπιταλιστή: Τα θέλει όλα και με κάθε τρόπο. Δεν διαθέτει ερείσματα στον Τύπο κι έτσι είναι εκτεθειμένος σε αποκαλύψεις για ύποπτες, τουλάχιστον, δραστηριότητες, όπως το διαβόητο Noor 1. Πάνω από όλα όμως είναι δεμένος, πολιτικά και επιχειρηματικά, με το χώρο της Δεξιάς και, ιδιαίτερα, με την οικογένεια Μητσοτάκη. Έτσι, όταν θα έρθει στην εξουσία ο ΣΥΡΙΖΑ, τα πράγματα δυσκολεύουν.
>> Μέχρι τότε, μόνος αντίπαλος ο Αλαφούζος που η δύναμή του ήταν αποκλειστικά το μεγάλο εύρος ΜΜΕ που ελέγχει.
>>Τώρα προστίθενται δύο ακόμα ισχυροί παίχτες: Ο Μελισσανίδης μπαίνει στην ΑΕΚ αφού η ομάδα οδηγείται (ή την οδηγεί κατά πολλούς…) στη Γ΄ Εθνική γλυτώνοντας έτσι χρέη δεκάδων εκατομμυρίων με «αμέλεια» του κράτους(…) Από την πρώτη στιγμή διακηρύσσει πως στόχος είναι η κατασκευή γηπέδου και εξασφαλίζει την ανοιχτή στήριξη της Ρένας Δούρου και του ΣΥΡΙΖΑ. Όμως, ο εκλεκτός του ηττάται στις δημοτικές εκλογές του 2014 και το πράγμα μπλέκεται. Ταυτόχρονα, ο Μελισσανίδης, καλεσμένος στην ορκωμοσία του Τραμπ, ισχυροποιεί τη θέση του μέσω Ατλαντικού.
>>Ο δεύτερος είναι ο Σαββίδης από τη Ρωσία, προσωπικός φίλος του Πούτιν που ξεκινά παίρνοντας τα δύο «σύμβολα» της Θεσσαλονίκης, τον ΠΑΟΚ και το επιβλητικό ξενοδοχείο Μακεδονία Παλάς. Ακολουθεί καταιγίδα, με την ανοιχτή συνεργασία του ΣΥΡΙΖΑ αγοράζει για ένα κομμάτι ψωμί ότι είναι για πώληση (όλα δηλαδή) και με ανοιχτό τρόπο παίζει ρόλο «λαγού» του ΣΥΡΙΖΑ στην υπόθεση των τηλεοπτικών αδειών. Με τις «πλάτες» – την ανοιχτή στήριξη Κοντονή- του ΣΥΡΙΖΑ και με τη χρήση και της «ράβδου» ως μέσου πειθούς φαίνεται να ελέγχει πια και της Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία. Ταυτόχρονα επενδύει ιδεολογικά στην αντιπάθεια των κατοίκων της βόρειας Ελλάδας για το «κράτος της Αθήνας», στον εθνικισμό αλλά και στο έντονο θρησκευτικό συναίσθημα. Ο Σαββίδης δεν κρύβεται, διαλαλεί με προκλητικό τρόπο τη δύναμή του και την επιρροή του στον ΣΥΡΙΖΑ, σε αντίθεση με τον Μελισσανίδη. Αυτήν τη στιγμή είναι «σύμμαχοι» απέναντι στον εχθρό Μαρινάκη, μια ευαίσθητη συμμαχία.
>>Όσο για τον Αλαφούζο; Η παροιμία των χαρτοπαικτών λέει πως όταν περάσουν δυο τρεις γύροι και δεν έχεις βρει το «κορόιδο», μάλλον είσαι εσύ αυτό.
>>Ζητούμενο η εθελοντική συμμόρφωση στο μονοδιάστατο πολιτισμό της απλής επιβίωσης. Αυτό σηματοδοτεί για τους εργαζόμενους, τους νέους και τους άνεργους ο Πειραιάς του Μαρινάκη, η Θεσσαλονίκη του Σαββίδη, η Φιλαδέλφεια του Μελισσανίδη. Το σχέδιο αυτό προϋποθέτει την ανοχή και ενσωμάτωση της κοινωνίας αλλά και τη δημιουργία «μάχιμων» τμημάτων, ιδιωτικών στρατών που θα «πέφτουν στη μάχη» για τον …Ηγέτη! Η διαδικασία αυτή προχωρά. Εκμεταλλεύονται την κρίση, την απελπισία και την απογοήτευση που κυριαρχεί, κυρίως στα λαϊκά στρώματα.
>>Παίζουν πάνω σ αυτό που έγραφε ο Γκαλεάνο, στην ανάγκη αυτού που ηττάται κάθε μέρα και σε κάθε τομέα της ζωής να «νικήσει την Κυριακή, έστω για μια ώρα». Καθόλου προς υποτίμηση το γεγονός της ιδεολογικής επένδυσης: Αλύτρωτες πατρίδες, εθνικισμός, θρησκεία χαρακτηρίζουν τον λόγο όλων των «παιχτών». Και μην ξεχνάμε: με άλλα χαρακτηριστικά, το ίδιο σενάριο εκτυλίσσεται στο Βόλο όπου ο Μπέος (ο γνωστός Μπέος…) εξελέγη δήμαρχος από την πλειοψηφία.
>>Το σχέδιο αυτό όμως έχει αδυναμίες. Κυριότερη ότι χρειάζεται τους …ανθρώπους. Αν ξύσουμε λίγο τη εικόνα θα δούμε ότι ο Μαρινάκης κυριαρχεί αλλά το, παραδοσιακά κατάμεστο Καραϊσκάκη, εφέτος είχε αρνητικό ρεκόρ προσέλευσης. Στη Φιλαδέλφεια, εκτός από τον ιδιωτικό στρατό των τραμπούκων, δεν εκδηλώνεται κοινωνική υποστήριξη στα σχέδια Μελισσανίδη, μάλλον τα αντίθετο. Ακόμα και στην περίπτωση της Θεσσαλονίκης που φαντάζει η πιο ισχυρή αυτήν τη στιγμή, η Τούμπα όλη την χρονιά ήταν μισοάδεια. Διαμορφώνεται δηλαδή ένας σκληρός πυρήνας στήριξης αλλά και ένα μεγάλο κομμάτι που αποστασιοποιείται.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s