Ο ρυθμιστικός ρόλος της πολιτικής

 
Ο ρυθμιστικός ρόλος της πολιτικής

23.05.2017, 09:26 | ​

 

 

ΕΦ.ΣΥΝ.

Τα μέσα ενημέρωσης υπήρξαν, τουλάχιστον μεταπολεμικά, ένας ισχυρός και σταθερός παράγοντας ελέγχου του πολιτικού συστήματος. Όχι όλα, αλλά σίγουρα εκείνα που αποτελούσαν ισχυρά συγκροτήματα. Δεν ονομάστηκαν άδικα «τέταρτη εξουσία», καθώς συχνά ήταν ισχυρότερα από τις άλλες τρεις εξουσίες που έχουν συνταγματική κατοχύρωση.

Στα χρόνια της κρίσης το παλιό σύστημα εξουσίας των μέσων ενημέρωσης κατέρρευσε. Τα παλιά αφεντικά που χρηματοδοτούνταν με θαλασσοδάνεια από το τραπεζικό σύστημα για τον ρόλο που έπαιζαν -και που πάντα είχαν την κάλυψη των κομμάτων εξουσίας- χρεοκόπησαν. Εξ αντικειμένου δημιουργήθηκε κενό εξουσίας, το οποίο έσπευσαν να καλύψουν πολιτικά και επιχειρηματικά συμφέροντα. Η ευκαιρία ήταν μεγάλη.

Κάτω από αυτό το πρίσμα πρέπει να ερμηνευτούν όσα συνέβησαν με τον διαγωνισμό Παππά για τις τηλεοπτικές άδειες, η άρνηση των κομμάτων -και κυρίως της Ν.Δ.- για κοινή διακομματική νομοθετική ρύθμιση που θα αντιμετώπιζε το πρόβλημα των υπερχρεωμένων επιχειρήσεων στον χώρο των μέσων ενημέρωσης, αλλά και όσα συμβαίνουν το τελευταίο διάστημα.

Χθες ο επιχειρηματίας Ιβάν Σαββίδης εξαγόρασε περίπου το 20% του Mega (Τηλέτυπος) το οποίο ανήκε στον Φώτη Μπόμπολα και δεν ήταν υποθηκευμένο έναντι δανείων στις τράπεζες. Παράγοντες της αγοράς εκτιμούν ότι αυτή την κίνηση θα ακολουθήσει η διεκδίκηση από τον ομογενή επιχειρηματία του ενεργητικού του ΔΟΛ, που έχει τεθεί σε πλειοδοτικό διαγωνισμό.

Οι ίδιοι παράγοντες εκτιμούν ότι μια τέτοια κίνηση από τον κ. Σαββίδη προϋποθέτει μια συμφωνία από μέρους του με τον Β. Βαρδινογιάννη, πράγμα το οποίο μπορεί να συμβαίνει. Στη λεγόμενη ελεύθερη αγορά μπορούν να συμβούν περισσότερα από όσα μπορεί να υποθέσει η πιο αχαλίνωτη φαντασία.

Το κύριο, όμως, ζήτημα δεν βρίσκεται στη λειτουργία της αγοράς, που έχει τους δικούς της νόμους ή δεν έχει καθόλου νόμους. Το κύριο πρόβλημα αφορά τον ρυθμιστικό ρόλο της πολιτικής εξουσίας για το σύνολο των μέσων ενημέρωσης.

Αναμφίβολα η κυβέρνηση έχει τον τελευταίο λόγο διαμόρφωσης ενός νέου νομοθετικού πλαισίου, αλλά η Ν.Δ. δεν βοηθάει καθόλου όταν την εγκαλεί γιατί δεν κινείται σε βάρος ενός επιχειρηματία. Προφανώς προτιμάει κάποιον ή κάποιους άλλους, όταν η Πολιτεία και οι νόμοι της πρέπει να είναι υπεράνω όλων.

 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s