Απίστευτη προπαγάνδα της δεξιας και των υπαλλήλων τη λέμε εμείς 

>>Το «κίνημα που είναι αποκλεισμένο από τα μίντια», αλλά οι πρωτοστάτες του έχουν δώσει ένα μπαράζ συνεντεύξεων όλες αυτές τις μέρες, τα πήγε εξαιρετικά καλά από δημοσιογραφική κάλυψη, σε βαθμό που να αναλογεί ένας δημοσιογράφος σε 100 διαδηλωτές. >>Είναι 8.30 ώρα το βραδάκι και περί τους 1.500 ανθρώπους έχουν κατεβεί στο Σύνταγμα για να ρίξουν την κυβέρνηση της χώρας: μερικές εκατοντάδες άνθρωποι όπως και να το κάνεις δεν είναι αρκετοί για τόσους δημοσιογράφους και φωτογράφους που έχουν μαζευτεί από νωρίς – κάπως έτσι ερμηνεύεται και η αγωνία των διοργανωτών που δίνουν οδηγίες από μικροφώνου στους διαδηλωτές.
Μικρό το πλήθος, μέγα το πάθος

21.06.2017, 

Συντάκτης: 

Ντίνα Δασκαλοπούλου 

«Και τώρα βγάζουμε όλοι μαζί φωτογραφίες για να δείξουμε ότι είμαστε εδώ στα συριτρόλ». «Και τώρα κάνουμε όλοι ένα βήμα μπροστά για να φαινόμαστε πολλοί μπροστά στη Βουλή, εσείς από τη “Μεγάλη Βρεταννία” ανεβείτε». «Και τώρα φωνάζουμε όλοι μαζί “Παραιτηθείτε, παραιτηθείτε, παραιτηθείτε”».

Είναι 8.30 ώρα το βραδάκι και περί τους 1.500 ανθρώπους έχουν κατεβεί στο Σύνταγμα για να ρίξουν την κυβέρνηση της χώρας: μερικές εκατοντάδες άνθρωποι όπως και να το κάνεις δεν είναι αρκετοί για τόσους δημοσιογράφους και φωτογράφους που έχουν μαζευτεί από νωρίς – κάπως έτσι ερμηνεύεται και η αγωνία των διοργανωτών που δίνουν οδηγίες από μικροφώνου στους διαδηλωτές.

Ωστόσο, πάρα το μικρό πλήθος, είναι μέγα το πάθος των ανθρώπων που δηλώνουν «μέλη ενός κινήματος», «Ούτε δεξιοί ούτε αριστεροί, αλλά Ελληνες» – εξ ου και άλλος ωρύεται «Ο Τσίπρας φοράει στρινγκ κι ο Καμμένος κιλότα», άλλος ρίχνει κατάρες, άλλος γαμοσταυρίζει κι άλλος -επί ματαίω- προκαλεί τους αστυνομικούς στα σκαλοπάτια της Βουλής, όπου σπεύδουν οι φωτογράφοι για ένα καυτό ενσταντανέ, αλλά φευ…

«Να είμαστε προσεκτικοί, αυτοί θα βγάλουν τα ΜΑΤ να μας δείρουν, δεν βλέπεις τι γίνεται στη Βόρειο Κορέα;», λέει συνωμοτικά μια κυρία σε μια άλλη, ενώ από το μικρόφωνο οι διοργανωτές ολοφύρονται «για άλλο ένα νεκρό παλικάρι στη Βενεζουέλα».

Το «κίνημα που είναι αποκλεισμένο από τα μίντια», αλλά οι πρωτοστάτες του έχουν δώσει ένα μπαράζ συνεντεύξεων όλες αυτές τις μέρες, τα πήγε εξαιρετικά καλά από δημοσιογραφική κάλυψη, σε βαθμό που να αναλογεί ένας δημοσιογράφος σε 100 διαδηλωτές.

Κι η αλήθεια είναι πως έχει επιστρατεύσει τα πάντα: σωρεία άρθρων, φεϊγβολάν, αμέτρητες κοινοποιήσεις στα σόσιαλ μίντια, σειρά από σκίτσα του Αρκά, μέχρι και… ποίηση: «Θα ξαναβγεί ο Διγενής κι οι Μπουμπουλίνες, Καραϊσκάκηδες και Κολοκοτρωναίοι, ακόμα πιο γενναίοι».

Σε αντίθεση με πέρσι, ωστόσο, και ο κόσμος ήταν σαφέστατα λιγότερος, αλλά και άλλου ύφους.

Φέτος κυριάρχησαν οι ελληνικές σημαίες και ουχί οι ευρωπαϊκές, παρ’ όλες τις φιλότιμες προσπάθειες να δώσουν τον τόνο η «Πρωτοβουλία Πολιτών για τη μείωση των κρατικών δαπανών, των εισφορών και των φόρων» και η αδελφή Πρωτοβουλία «για οικονομικό κι ανταποδοτικό κράτος».

Αντιθέτως, κι αναπόφευκτα, τον τόνο έδιναν τα ευάριθμα και ευθαλή γηρατειά με συνθήματα όπως «Τσίπρα ντροπιάζεις την Αρτα, γι’ αυτό πάρ’ τα» και «Τσίπρα απατεώνα μολύνεις τον αιώνα».

Πολλή οργή, πολλές εκρήξεις και υβρεολόγιο που αδυνατώ να σας μεταφέρω ήταν η συνήθης απάντηση στην ερώτηση «Γιατί είστε σήμερα εδώ;».

Αλλωστε, αυτό το κλίμα καλλιεργούσαν και τα μεγάφωνα με τη μονότονη ιαχή «Παραιτηθείτε», «Ψεύτες». «Κλέφτες, κλέφτες», άρχισε να φωνάζει ένας παππούς, πυροδοτώντας την οργή του διπλανού και μάλιστα on camera: «Nα είμαστε προσεκτικοί, είναι απατεώνες, όχι κλέφτες».

Ετσι, μέσα στις κραυγές, χάνονταν και τα επιχειρήματα όσων προσπαθούσαν να εξηγήσουν γιατί ο Γαβρόγλου κι ο Τόσκας πρέπει να μπουν φυλακή (όπως τους έδειχνε πίσω από τα κάγκελα το ακριβό φέιγ βολάν που διακινούνταν).

Η κυρία Σοφία, 47 ετών και μητέρα τριών κοριτσιών, που κατέβηκε στη διαδήλωση με πλακάτ στον λαιμό, ανέλαβε να συνοψίσει γιατί η κυβέρνηση της χώρας έχει τα μαύρα της τα χάλια:

«Τα κορίτσια μου πάνε σε ιδιωτικό σχολείο και τα πάμε μόνο σε ιδιώτες γιατρούς. Γιατί εγώ να πληρώνω φόρους για το παιδί του διπλανού που δεν έχει λεφτά; Εγώ αγωνίζομαι για τα δικά μου παιδιά».

Κι όπως ανέγραφε το πλακάτ της κορούλας της δίπλα: «Καταλάβατε ή θέλετε να κάνω και κακάκια;»

Ζουρλομανδιας 

ΟΙΚΟΝΟΜΊΑ 21|06|2017 20:54To Eurogroup συμφώνησε την προηγούμενη εβδομάδα σε κάτι που δεν έχει γίνει σε καμία χώρα, από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο: πρωτογενές πλεόνασμα της τάξεως περίπου του 2% του ΑΕΠ, από το 2023 έως το 2060, σχολιάζει το Ινστιτούτο Peterson.
Ο οικονομολόγος του Ινστιτούτου που έχει έδρα στην Ουάσινγκτον τονίζει ότι το δημοσιονομικό μονοπάτι το οποίο υιοθέτησε το Eurogroup είναι μη ρεαλιστικό και προειδοποιεί ότι θα αποτύχει το οποιοδήποτε πακέτο ελάφρυνσης χρέους βασιστεί σε αυτή την υπόθεση.
Ο Ζερομίν Ζελτεμέγιερ, ο οικονομολόγος που υπογράφει τη μελέτη που δημοσιεύθηκε στην ιστοσελίδα του Ινστιτούτου Peterson με τίτλο «Το Eurogroup για την Ελλάδα: Ελάφρυνση χρέους με δημοσιονομικό ζουρλομανδύα» αναλύει τα θετικά και τα αρνητικά σημεία της απόφασης του Eurogroup.
Τα θετικά και τα αρνητικά
Η δήλωση του Eurogroup της 15ης Ιουνίου περιλαμβάνει τρία νέα σημαντικά νέα σημεία, αναφέρει ο οικονομολόγος. Δύο θετικά και ένα αρνητικό. Στα θετικά, ότι για πρώτη φορά υπάρχει αναμφισβήτητη δέσμευση για ελάφρυνση χρέους και ότι το Eurogroup θα αποδεχθεί την αναβολή καταβολής τόκων ως μέρος του πακέτου, κάτι που αμφισβητούνταν έως πρόσφατα. Το αρνητικό όμως είναι ότι παραθέτει συγκεκριμένες δημοσιονομικές εκτιμήσεις έως το 2060, εξαιτίας των οποίων υπάρχει σοβαρός κίνδυνος το πακέτο ελάφρυνσης της επόμενης χρονιάς, πιθανότατα χωρίς τη συμμετοχή του ΔΝΤ, ουσιαστικά ξανά θα μεταθέσει το πρόβλημα για αργότερα.
Καμία χώρα δεν το έχει πετύχει μετά τον Β’ Παγκόσμιο
Η μελέτη του Ινστιτούτου επικεντρώνεται κυρίως στο τελευταίο θέμα, το δημοσιονομικό μονοπάτι έως το 2060. Και τονίζει ότι με αυτό, οι μελλοντικές ακαθάριστες χρηματοδοτικές ανάγκες της Ελλάδας θα «εκραγούν» χωρίς ελάφρυνση χρέους, πολύ πάνω από το όριο του 20% του ΑΕΠ που θέτει το Eurogroup.
Το καλό είναι, σημειώνει ο οικονομολόγος, ότι το Eurogroup απαιτεί τώρα από την Ελλάδα να διατηρήσει το πρωτογενές πλεόνασμα του 3,5% για τέσσερα χρόνια μετά το 2019, δηλαδή για λιγότερο από τις προηγούμενες εκτιμήσεις της Κομισιόν. Αν και αυτό απέχει από το ιδανικό- σε μία χώρα που έχουν καταρρεύσει οι επενδύσεις και η ανεργία παραμένει στο 23%- είναι εφικτό.
Στα άσχημα νέα όμως, για την περίοδο μετά το 2022, το Eurogroup εκτιμά ότι πρέπει να υπάρχει πρωτογενές πλεόνασμα κοντά στο 2% του ΑΕΠ, για μία περίοδο από το 2023 έως το 2060. «Ουάου. Πρωτογενές πλεόνασμα πάνω από 2% για μία περίοδο 40 χρόνων; Από όσο γνωρίζουμε, αυτό δεν έχει συμβεί ποτέ, σε καμία χώρα, από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο», είναι το χαρακτηριστικό σχόλιο του Ζελτεμέγιερ για αυτό.
«Περίοδο 40 χρόνων με μέσο πρωτογενές πλεόνασμα 2% έχουν υπάρξει κυρίως σε αναδυόμενες αγορές. Αλλά ακόμη και εκεί είναι πολύ σπάνια», τονίζει ο οικονομολόγος.
Θα αποτύχει
Αν και για πρώτη φορά η δήλωση του Eurogroup στις 15 Ιουνίου είναι η πρώτη που υποδηλώνει συναίνεση της ευρωζώνης για σημαντική ελάφρυνση χρέους που θα γίνει αν εφαρμοστεί επιτυχώς το τρέχον πρόγραμμα, είναι λιγότερο καθησυχαστικές οι δημοσιονομικές εκτιμήσεις στις οποίες φαίνεται να συμφώνησαν οι πλευρές, συνεχίζει. «Αν και ένα πρωτογενές πλεόνασμα 3,5% έως το 2022 μπορεί να δικαιολογηθεί με το ιστορικό προηγούμενο, θα δυσκολέψει την »ανάσταση» των δημοσίων επενδύσεων. Και η διατήρηση του πλεονάσματος πάνω από το 2% για άλλα 37 χρόνια θα απαιτήσει αντοχή άνευ προηγούμενου», προσθέτει.
Ο οικονομολόγος καταλήγει ότι ένα πακέτο ελάφρυνσης χρέους απαιτεί ρεαλιστικό όραμα για το τι μπορεί να πετύχει μία χώρα. Και το δημοσιονομικό μονοπάτι που υιοθέτησε το Eurogroup δεν εκπληρώνει αυτή την προϋπόθεση. «Αν ένα μελλοντικό πακέτο ελάφρυνσης χρέους βασιστεί σε αυτή την υπόθεση, πιθανότατα θα αποτύχει», συμπεραίνει.
2Share Tweet Share Share Mail

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

#ksezoumise_to και κέρδισε διακοπές!

Frulite

Σύγκριση 21 ασφαλιστικών εταιρειών σε 1′;

Insurancemarket.gr

BMW X1 με όφελος από €2.500 στην Σπανός ΑΕ.

Μάθε περισσότερα

H ελληνική κρίση στην ατζέντα της Bundestag

Πτυχιούχους χωρίς αντίκρισμα παράγει η Ελλάδα -Οκτώ στις 10 επιχειρήσεις δεν βρίσκουν εργαζόμενους με προσόντα

Μετά το αλαλούμ, η κυβέρνηση έδωσε παράταση για τα ανασφάλιστα ΙΧ έως 14 Ιουλίου

by Taboola

ΣΧΟΛΙΑ

Πηγή: Ινστιτούτο Peterson: Δημοσιονομικός «ζουρλομανδύας» η απόφαση του Eurogroup -Καταδικασμένη να αποτύχει | iefimerida.gr 

Στις Βρυξέλλες για τη Σύνοδο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου ο Αλέξης Τσίπρας

Στις Βρυξέλλες για τη Σύνοδο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου ο Αλέξης Τσίπρας

21 
Φωτογραφία: ΑΠΕ

Στις Βρυξέλλες μεταβαίνει ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας προκειμένου να συμμετάσχει στη σύνοδο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου που ξεκινάει την Πέμπτη. Κύρια θέματα της Συνόδου είναι η ασφάλεια, η καταπολέμηση της τρομοκρατίας, η μετανάστευση και το διεθνές εμπόριο.
Στις 7 το απόγευμα της Τετάρτης ώρα Ελλάδας, ο πρωθυπουργός θα απευθύνει χαιρετισμό σε εκδήλωση της Προοδευτικής Συμμαχίας (Σοσιαλιστών & Δημοκρατών, Ευρωπαϊκής Ενωτικής Αριστεράς, και Πρασίνων) στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με τίτλο: «Το απόν σενάριο – Μια εναλλακτική για τους Ευρωπαίους».
Αναλυτικά το πρόγραμμα του πρωθυπουργού στις Βρυξέλλες
Τετάρτη 21 Ιουνίου: 
19:00 Χαιρετισμός στην εκδήλωση «Το απόν σενάριο – Μια εναλλακτική για τους Ευρωπαίους»

Πέμπτη 22 Ιουνίου
13:15-15:15 Συμμετοχή στην προπαρασκευαστική σύνοδο του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος (PES)

15:00-15:45 Άφιξη των αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων στη σύνοδο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου

16:00-19:30 1η συνεδρία εργασιών του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου

20:00-23:30 Δείπνο εργασίας των μελών του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου

23:30-24:00 Συνεδρία εργασιών σχετικά με την αποχώρηση του Ηνωμένου Βασιλείου από την ΕΕ (‘Αρθ. 50)

Παρασκευή 23 Ιουνίου
10:15-10:45 Άφιξη των αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων στη σύνοδο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου

11:00-13:30 2η συνεδρία εργασιών του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου

ΑΠΕ-ΜΠΕ

ΣΥΡΙΖΑ – ΠΑΣΟΚ: Μια θυελλώδης (μη) σχέση

ΣΥΡΙΖΑ – ΠΑΣΟΚ: Μια θυελλώδης (μη) σχέση06:47 | 21 Ιουν. 2017

Ο Αλέξης Τσίπρας θα δώσει σήμερα το πρωί στο υπουργικό συμβούλιο το σήμα της νέας πορείας και της “επόμενης μέρας” μετά την αξιολόγηση, κι αμέσως μετά θα πετάξει για Βρυξέλλες.

Εκεί, και πριν από την αυριανή σύνοδο κορυφής της Ε.Ε., θα μιλήσει το απόγευμα, μαζί με την “πράσινη” Σκα Κέλερ” και τον σοσιαλιστή Μπενουά Αμόν, στην εκδήλωση της Προοδευτικής Συμμαχίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου με τίτλο “Το σενάριο που λείπει – Μια εναλλακτική για τους Ευρωπαίους” (Τhe Missing Scenario – Αn Alternative for Europeans).

Η Προοδευτική Συμμαχία (Progressive Caucus) είναι η κίνηση που έχουν δημιουργήσει ευρωβουλευτές τριών πολιτικών ομάδων (Ευρωομάδα της Ενωμένης Αριστεράς, Σοσιαλιστές και Πράσινοι) , με πρωταγωνιστή τον αντιπρόεδρο του Ευρωκοινοβουλίου Δημήτρη Παπαδημούλη, με στόχο την αναζήτηση κοινών προοδευτικών λύσεων για μια άλλη Ευρώπη.

Το «προοδευτικό άλμα»

Εν ολίγοις, είναι το μεγάλο ευρωπαϊκό πείραμα για τη σύκλιση της ευρωπαϊκής αριστεράς και σοσιαλδημοκρατίας προς επίτευξη του “προοδευτικού άλματος σε ευρωπαϊκό και εθνικό επίπεδο” όπως λένε οι εμπνευστές της.

Η συμμετοχή του έλληνα πρωθυπουργού στη σημερινή εκδήλωση δίνει νέα ώθηση στο εγχείρημα, ταυτόχρονα ωστόσο αναδεικνύει και την απόλυτη αντιδιαστολή στα πολιτικά τεκτενόμενα του ευρωπαϊκού και εγχώριου πολιτικού χάρτη. Εδώ, στα μετόπισθεν των Αθηνών, προϋποθέσεις αντίστοιχου “προοδευτικού άλματος” δεν διαφαίνονται– γεγονός, που ήρθε να πιστοποιήσει και η χθεσινή, φορτισμένη κατάληξη του ραντεβού Αλέξη Τσίπρα και Φώφης Γεννηματά στο Μέγαρο Μαξίμου.

Το «όχι» της Φώφης στον Τσίπρα

Η πρωτοβουλία του πρωθυπουργού για συνεννόηση με τους πολιτικούς αρχηγούς στα μείζονα θέματα της “μετά αξιολόγησης” οικονομικής ανάταξης προσέκρουσε όχι μόνον στην γραμμή πόλωσης του Κυριάκου Μητσοτάκη αλλά και στην κάθετη άρνηση της προέδρου του ΠΑΣΟΚ Φώφης Γεννηματά. Κι εάν στη ΝΔ η προοπτική της αναρρίχησης στην εξουσία εξηγεί – εν μέρει τουλάχιστον – την τακτική της μετωπικής σύγκρουσης, στην περίπτωση της εγχώριας σοσιαλδημοκρατίας η εικόνα είναι πιο περίπλοκη και σύνθετη.

Ή άλλως, η χθεσινή τοποθέτηση της Φώφης Γεννηματά, μετά τη συνάντησή της με τον πρωθυπουργό, δείχνει – αν μη τι άλλο – ότι η Δημοκρατική Συμπαράταξη και το ΠΑΣΟΚ δεν έχουν αποφασίσει ακόμη ούτε ποια Ευρώπη, ούτε ποια Ελλάδα θέλουν: Την «Ελλάδα μετά» του Ευάγγελου Βενιζέλου, του Κυριάκου Μητσοτάκη και του ηττημένου – υποταγμένου ΣΥΡΙΖΑ ή την Ελλάδα του προοδευτικού ανοίγματος και μιας κεντροαριστεράς που επιστρέφει στις κοινωνικές της ρίζες, αναφορές, και συμμαχίες;

«Το νέο αφήγημα του για «ανάπτυξη» δεν πείθει κανέναν», ήταν η χαρακτηριστική τοποθέτηση της προέδρου του ΠΑΣΟΚ μετά τη συνάντησή της με τον πρωθυπουργό: «Ανάπτυξη», πρόσθεσε, «με λόγια του αέρα, ιδεοληψίες, εμπόδια και φόρους δεν γίνεται.

Επαναλαμβάνω ότι ο τόπος χρειάζεται άλλη Κυβέρνηση, και άλλη πολιτική! Με Εθνική Γραμμή και Εθνική Συνεννόηση, που με αλλαγή των πολιτικών συσχετισμών θα γίνει πράξη».

Στη γραμμή Βενιζέλου

Είχαν προηγηθεί οι on camera αψιμαχίες μεταξύ Αλέξη Τσίπρα και Φώφης Γεννηματά περί Καστελόριζου και μνημονιακής θηλιάς – αψιμαχίες, που πέραν της επικοινωνιακής τους χροιάς, καταδεικνύουν τον εγκλωβισμό της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ σε στρατηγικά και πολιτικά υπαρξιακά διλήμματα.

Για πολλούς, δε, ακόμη και εντός της Χαριλάου Τρικούπη η χθεσινή ρητορική της Φώφης Γεννηματά, και δη η αναφορά της σε μια «άλλη κυβέρνηση» και σε «Εθνική Γραμμή και Εθνική Συνεννόηση με αλλαγή πολιτικών συσχετισμών» παρέπεμψε ευθέως στο πρόσφατο «μανιφέστο» Βενιζέλου στο συνέδριο του Κύκλου Ιδεών για την «Ελλάδα μετά».

Ακριβώς για μια «άλλη κυβέρνηση» είχε μιλήσει σ’ αυτό το πολυσυζητημένο μανιφέστο και ο Ευάγγελος Βενιζέλος – μια «άλλη κυβέρνηση ευρύτερης συνεργασίας των δημοκρατικών δυνάμεων ευρωπαϊκού προσανατολισμού» στην οποία, όπως είχε πει «θα κληθεί να μετάσχει και ο ηττημένος ΣΥΡΙΖΑ, χωρίς όμως να μπορεί να παρεμποδίσει ή να καθοδηγήσει τις εξελίξεις».

Το ζήτημα εδώ, ακόμη και για αρκετά στελέχη της Χαριλάου Τρικούπη, είναι ότι σ’ αυτή την κατά Βενιζέλο «νέα αλλαγή», σε αντίθεση με τον ΣΥΡΙΖΑ, μπορεί να έχει πρωταγωνιστικό ρόλο και λόγο η δεξιά – ή κεντροδεξιά – του Κυριάκου Μητσοτάκη, όπως ο ίδιος ο πρώην πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ κατέστησε σαφές ενώπιον ενός ακροατηρίου περιλάμβανε από τον Δημήτρη Σιούφα και τον Κώστα Σκανδαλίδη έως τον Στέφανο Ξεκαλάκη και τον Αδωνι Γεωργιάδη.

Τα διδάγματα του pasokification

Σε αντίστοιχες θέσεις δείχνει να κινείται όλο και πιο έντονα τον τελευταίο καιρό, παρ’ ότι αποφεύγει να το πει εξίσου ευθέως, και η πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ. Οι γνωρίζοντες τις παρασκηνιακές μάχες στη Χαριλάου Τρικούπη λένε ότι αυτό οφείλεται κυρίως στις δυσκολίες που αντιμετωπίζει η Φώφη Γεννηματά να συσπειρώσει νυν και πρώην στελέχη στο εγχείρημα μιας διευρυμένης κι ενισχυμένης κεντροαριστεράς εν όψει του συνεδρίου της Δημοκρατικής Συμπαράταξης – δυσκολίες, οι οποίες δεν είναι άσχετες με τις προσωπικές επιδιώξεις και στρατηγικές της πλευράς Βενιζέλου.

Οι πιο προβληματισμένοι λένε ότι η Φώφη Γεννηματά ακόμη δεν έχει καταφέρει να ισορροπήσει και να βρει νέο πολιτικό και ιδεολογικό βηματισμό ανάμεσα στις σκιές του παπανδρεϊκού και του βενιζελικού ΠΑΣΟΚ. Και στις δύο περιπτώσεις, η εγχώρια – εναπομείνασα έστω – σοσιαλδημοκρατία εξακολουθεί να πορεύεται σε δρόμο διαμετρικά αντίθετο από τους ευρωπαίους ομογάλακτούς της. Οι οποίοι φαίνονται να έχουν αντλήσει, έστω και καθυστερημένα, πολύ περισσότερα διδάγματα από το pasokification απ’ ό,τι οι εν Ελλάδι πρωταγωνιστές του…

 

 Όταν η Φώφη μπερδεύει το Μέγαρο Μαξίμου με το κομμωτήριο

 Όταν η Φώφη μπερδεύει το Μέγαρο Μαξίμου με το κομμωτήριο

 

20 Ιουνίου 2017

Του Ανδρέα Δεληγιάννη

Η ενημέρωση των πολιτικών αρχηγών από τον Πρωθυπουργό είναι σοβαρή διαδικασία. Ένα στάδιο πριν τη σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών, υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Από κάθε άποψη φορά την ουσία της εθνικής πορείας

Συνεπώς αυτή η διαδικασία πρέπει να ενεργοποιείται συχνά. Η μαύρη περίοδος Σαμαρά, που δεν ενημέρωνε ούτε καν τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν πρέπει να επαναληφθεί. Και γι’ αυτό ο Τσίπρας πιστώνεται ότι,παρά την καθυστέρηση, ενημέρωσε τους πολιτικούς αρχηγούς για τα μεγάλα θέματα της συγκυρίας. Έστω εκ των υστέρων.

Σε κατάσταση ενώπιος ενωπίω με τον Πρωθυπουργό -που έχει τη γενική εικόνα, αλλά και την ευθύνη για τη χώρα- οι αρχηγοί των κομμάτων ακούνε τι έχει να τους πει για την κατάσταση της χώρας πραγμάτων και εκθέτουν τις απόψεις τους. Δεν λέγονται όλα δημόσια. Τι ακριβώς διαμείβεται μεταξύ τους το ξέρουν οι ίδιοι. Και έτσι πρέπει. Από εκεί και πέρα καθένας κάνει ό,τι καταλαβαίνει.

Δεν μιλούσε ως πρόεδρος κοινοβουλευτικού κόμματος, αλλά ως «τυπάκι» που βρήκε την ευκαιρία « να την πει» στον Τσίπρα. Ο εξυπνακισμός κατάπιε την αρμόζουσα σοβαρότητας. Δεν μιλούν έτσι οι πολιτικοί σ’ αυτές τις περιπτώσεις.

Όσες φορές επαναλαμβάνεται αυτή η διαδικασία το μήνυμα προς την κοινωνία είναι θετικό. Και σ’ αυτό συμβάλουν οι πολιτικοί αρχηγοί. Αν μη τι άλλο, η παρουσία τους είναι αξιοπρεπής πολιτική λειτουργία. Δεν πάνε στο μέγαρο Μαξίμου για να κάνουν αντιπολίτευση. Είναι θέμα πολιτικής τάξης.

Συνέβη και τώρα. Τα κόμματα δια των αρχηγών τους διατήρησαν τις επιφυλάξεις τους για την κυβερνητική διαχείριση. Αλλά επέδειξαν αυτοσυγκράτηση και ευπρέπεια. Π.χ. η δημόσια στάση του Κυριάκου Μητσοτάκη ως βασικού αντιπάλου του Πρωθυπουργού ήταν υποδειγματική. Κατά τα λοιπά όλοι και όλα θα κριθούν στην ώρα τους .

Ο κύκλος των συναντήσεων ήταν θετικός για τη λειτουργία του πολιτικού συστήματος εκτός από μια περίπτωση: την απίστευτη παρουσία της Φώφης Γεννηματά στον προθάλαμο του πρωθυπουργικού γραφείου.

Δεν μπορεί να ξεχωρίσει τη φρασεολογία στις κομματικές ανακοινώσεις που προορίζονται για μαζική κατανάλωση από το λόγο ενός πολιτικού αρχηγού σε μια κρίσιμη στιγμή όπως είναι η συνάντηση με τον Πρωθυπουργού; Πάντως, η εν γένει παρουσία της προκάλεσε αλγεινές εντυπώσεις. Δεν ξανάγινε.

Ή δεν κατάλαβε που βρισκόταν ή της έδωσαν λάθος σκονάκι . Αυτά δεν λέγονται σε μια τέτοια στιγμή και σε μια τέτοια διαδικασία. Διάολε, στο μέγαρο Μαξίμου πήγε για σοβαρή πολιτική υπόθεση, όχι στο κομμωτήριο για κουτσομπολιό. 

Πίσω από τις κλειστές πόρτες είχε κάθε δικαίωμα να πει ό,τι νομίζει στον Πρωθυπουργό. Αλλά αυτό που παρακολουθήσαμε μπροστά στις κάμερες ήταν πρωτοφανές για τέτοιες περιστάσεις.

Δεν μιλούσε ως πρόεδρος κοινοβουλευτικού κόμματος, αλλά ως «τυπάκι» που βρήκε την ευκαιρία « να την πει» στον Τσίπρα. Ο εξυπνακισμός κατάπιε την αρμόζουσα σοβαρότητας. Δεν μιλούν έτσι οι πολιτικοί σ’ αυτές τις περιπτώσεις.

Η Φώφη έδειχνε ότι πήγε για να προκαλέσει εντυπώσεις – κακής ποιότητας πάντως. Εκμεταλλεύθηκε την ανοιχτή τηλεοπτική κάλυψη για να πουλήσει ανέξοδη μαγκιά με ατάκες δεύτερης διαλογής.

Είναι δυνατόν πολιτικός αρχηγός να λέει στον αέρα στον Πρωθυπουργό που τη καλεί για ενημέρωση για μια κρίσιμη υπόθεση «μας έβαλες τη θηλειά»; Ποιος έβαλε σε ποιον και ποια θηλειά το ξέρει όλος ο κόσμος. Αυτό ήταν το θέμα; Γι’ αυτό πήγε εκεί; Αν αυτή είναι η γνώμη της για το αντικείμενο της ενημέρωσης τότε γιατί πήγε; Αυτός είναι ο παιδαγωγικός χαρακτήρας της εμφάνισης της;

Ή δεν κατάλαβε που βρισκόταν ή της έδωσαν λάθος σκονάκι . Αυτά δεν λέγονται σε μια τέτοια στιγμή και σε μια τέτοια διαδικασία. Διάολε, στο Μέγαρο Μαξίμου πήγε για σοβαρή πολιτική υπόθεση, όχι στο κομμωτήριο για κουτσομπολιό.

Σε τελευταία ανάλυση η εκπρόσωπος του κόμματος -και η συνεταίρος του πολιτικού – που κρέμασε τη χώρα στα μανταλάκια του Μνημονίου δεν μπορεί μιλάει για θηλιές και σκοινιά. Τα εκλογικά της ποσοστά θα έπρεπε να της λένε κάτι…

Οι πολιτικοί αρχηγοί προσέρχονται στις συναντήσεις με τον εκάστοτε Πρωθυπουργό έχοντας συναίσθηση της σπουδαιότητας αυτής της παρουσίας τους. Πάνε για να συμβάλουν ,όχι για να κάνουν το κομμάτι τους , ή να πουλήσουν πνεύμα. Πάνε για να εκφέρουν πολιτικό λόγο όχι σλογκανάκια τους συρμού.

  Ακούνε τι έχει να τους πει ο συνομιλητής τους και διατυπώνουν τις ενδεχόμενες διαφωνίες τους ή τις προτάσεις τους. Με ευθύνη, σοβαρότητα και πάντα με την αρμόζουσα διακριτικότητα του συγκεκριμένου πρωτοκόλλου. Υπάρχει ένα άτυπο πρωτόκολλο σ’ αυτές τις περιπτώσεις. αν δεν το ξέρει. Οτιδήποτε το παραβιάζει δείχνει έλλειψη συναίσθησης των πραγμάτων.

Όλοι οι πολιτικοί αρχηγοί κινήθηκαν σ’ αυτό το πλαίσιο. Μόνο η Γεννηματά αποδείχθηκε κατώτερη της διαδικασίας. Πήγε να πουλήσει στον αέρα πνεύμα, σαν αυτό που της γράφουν για τη Βουλή. Βουλή. Να πει ό,τι λέει στις κομματικές συγκεντρώσεις.

Εκεί είναι δικαίωμα της. Η στάση της όμως στον προθάλαμο του πρωθυπουργικού γραφείου ήταν επιεικώς επίδειξη φτηνής πολιτικολογίας. Στάση που δεν αρμόζει στην πολιτική, στην περίσταση και στο ΠΑΣΟΚ.

Το βιογραφικό της είναι γνωστό. Αλλά εκεί εκπροσωπούσε ένα ιστορικό κόμμα, σε μια σημαντική πολιτειακή διαδικασία. Το έκανε με τον χειρότερο τρόπο, προτάσσοντας το συνοικιακό χιούμορ και τις καφενειακές φράσεις που της ετοίμασαν προφανώς συνεργάτες αντίστοιχης ποιότητας. Ούτε ο Άδωνις Γεωργιάδης δεν θα μιλούσε έτσι.

Κάποιος να της υπενθυμίσει τίνος κόμματος είναι πρόεδρος. Έτσι κι αλλιώς να της εξηγήσει τα συμφραζόμενα μιας πολιτικής συνάντηση κορυφής για σοβαρά θέματα θα είναι μάταιος κόπος.

 

Γιατί δεν θα υπάρξει τελικά «νέο κόμμα της κεντροαριστεράς»

Γιατί δεν θα υπάρξει τελικά «νέο κόμμα της κεντροαριστεράς»

20 Ιουνίου 2017

Toυ Γ. Λακόπουλου

Τις τελευταίες ημέρες η Φώφη Γεννηματά άνοιξε την ατζέντα της και στέλνει προσκλήσεις σε γνωστούς, φίλους και… αντίπαλους, ζητώντας τους να πάρουν μέρος και να μιλήσουν στο επικείμενο «συνέδριο» της Δημοκρατικής Συμπαράταξης. Κάτι σαν «παρίσταμαι και χαιρετίζω».

Πολλοί το δέχονται, καθώς νομίζουν ότι θα είναι γκεστ- σταρ. Άλλοι προβληματίζονται γιατί αντιλαμβάνονται ότι προσκαλούνται για να κάνουν τη γλάστρα σε κάτι που δεν υπάρχει.

Η Φώφη προσπαθεί να εμφανιστεί σαν οικοδέσποινα σ’ αυτό το «γκαλά», που οργανώνεται με σύνθημα «όσοι πιστοί προσέλθετε». Τα προσκλητήρια πάντως κατάφεραν κάτι που δεν ήταν και δύσκολο να συμβεί: έφεραν σε κατάσταση διάλυσης την «Ώρα αποφάσεων». Η Άννα Διαμαντοπούλου δεν θέλει να πάει σε σουαρέ της Φώφης, ο Γιάννης Ραγκούσης δεν ανοίγει τα χαρτιά του και αν θα πάει θα είναι για να εκμεταλλευτεί τη δυναμική της δημόσιας παρουσίας του και ο Γιώργος Φλωρίδης είναι στη συγκέντρωση των… «Παραιτηθείτε».

Η Γεννηματά έχει το σχέδιό της. Αφήνει να εννοηθεί ότι θα διαλύσει το ΠΑΣΟΚ. Θα ξεπεράσει τη σύμπραξη με τον Θανάση Θεοχαρόπουλο και τη ΔΗΜΑΡ -αλλά και τη «συμμαχία των κληρονόμων» με τον Γιώργο Παπανδρεου- και θα οδηγήσει σε νέο φορέα, με εκλογή επικεφαλής «από τη βάση».

Μούφα. Στο έκτακτο συνέδριο τη ΠΑΣΟΚ το φθινόπωρο θα «υποχρεωθεί» να συνταχθεί με την άποψη «το ΠΑΣΟΚ δεν διαλύεται». Και θα επιδιώξει απλώς συμμαχίες για εκλογική κάθοδο, όπως το 2015 με τη ΔΗΜΑΡ. Νέο κόμμα της κεντροαριστεράς τέλος. Αλλιώς θα επέλθει το δικό της τέλος…

Αλλά και οι άλλοι έχουν τις δικές τους επιδιώξεις. Ο Γιώργος Παπανδρέου θέλει να βγει βουλευτής – άκοπα ως πρώην πρωθυπουργός- και μετά να αποχωρήσει από το σχήμα. Ο Σημίτης θέλει να προωθήσει ένα νέο πολιτικό φορέα που θα ξεπερνάει τη Γεννηματά και να τοποθετήσει άλλον επικεφαλής, κάποιον της σχολής του. Ο Ραγκούσης να δοκιμάσει τις δυνάμεις του σε μια γενικευμένη αναμέτρηση με ό,τι άφησε πίσω του όταν έφυγε. Ο Βενιζέλος ανιχνεύει εκ νέου τις προοπτικές δικού του κόμματος. Η Διαμαντοπούλου αρκείται να ανανεωθεί το ενδεχόμενο μιας μελλοντικής πρόσκλησης του… Μητσοτάκη για συμμετοχή σε κυβέρνησή του. Και πάει λέγοντας.

Το νέο κόμμα, ως απόπειρα συγκόλλησης πρώην αξιωματούχων, αυτοακυρώνεται προτού υπάρξει, αφού η συζήτηση για την ιδεολογία του και την πολιτική- του που θα ήταν ένα είδος συγκολλητικής ουσίας- περιορίζεται στην κατανομή ρόλων.

Από μόνες τους αυτές οι επιμέρους ατζέντες και οι λοιπές προσωπικές επιδιώξεις για το μέλλον -αλλά και η προϊστορία των προσώπων και των σχέσεων- μαρτυρούν ότι αυτό που ονομάζεται «νέο κόμμα της κεντροαριστεράς» δεν θα υπάρξει ποτέ. Ακόμη και αν συσταθεί θα αυτοανατιναχθεί στη συνέχεια. Άλλωστε, η εκλογική προοπτική του δεν είναι και πολύ ευοίωνη – ίσως δεν θα μπει καν στη Βουλή. Οι λόγοι είναι πολλοί.

Πρώτον: Όσα έγιναν ως ώρα δεν ανάδειξαν καμία απολύτως δυναμική, αντίθετα αποκάλυψαν τις αδυναμίες του χώρου να επικοινωνήσει με τη κοινωνία. Μόνη επικοινωνία είναι η δραστηριότητα του ΠΑΣΟΚ που οργανώνει κατά τόπους συγκεντρώσεις… ΚΑΠΗ. Υπερήλικοι και παλιοί παράγοντες χωρίς επιρροή στις τοπικές κοινωνίας προσέρχονται για να ακούσουν πρώην υπουργούς του ΠΑΣΟΚ -και κάποια ανυπόληπτα πρόσωπα -να τους λένε ότι… πάνε για δεύτερο κόμμα.

Δεύτερον: Το νέο κόμμα, ως απόπειρα συγκόλλησης πρώην αξιωματούχων, αυτοακυρώνεται προτού υπάρξει, αφού η συζήτηση για την ιδεολογία του και την πολιτική του -που θα ήταν ένα είδος συγκολλητικής ουσίας- περιορίζεται στην κατανομή ρολών. Ήδη αναδεικνύονται συγκρουσιακές διαθέσεις ανάμεσα σε πρόσωπα που δεν έχουν τίποτε κοινό, πέρα από τις κενοδοξίες, την τάση εξόντωσης των άλλων, την εκκαθάριση παλιών λογαριασμών και μια βουλευτική έδρα – συχνά με τη συνδρομή κάποιου σπόνσορα.

Τρίτον: Η «εαρινή σύναξη των χωροφυλάκων», όπως και αν εξελιχθεί, είναι καταδικασμένη να μείνει στον εαυτό της, καθώς και όλοι μαζί να μαζευτούν οι πρώην παράγοντες του ΠΑΣΟΚ, συν κάτι παλαιόθεν προσκολληόμενους, δεν εμπνέουν κανέναν. Δεν θα κινητοποιήσουν άλλες δυνάμεις και θα λειτουργήσουν ως υπενθύμιση για τον παλαιοκομματισμό του χώρου και τις παλιές αμαρτίες τους. Σχεδόν όλοι έχουν ξεπεραστεί από τα πράγματα ως πολιτικοί και ως πρόσωπα.

Τέταρτον: Το «νέο κόμμα της κεντροαριστεράς» που θα τάχα «ενώσει το χώρο» θα κάνει ακριβώς το αντίθετο, καθώς θα είναι καταφανώς ετερόκλιτη και ευκαιριακή συμμαχία με στενή εκλογική επιδίωξη. Χωρίς ιδεολογία, χωρίς πειστικό λόγο και με διαρκές εσωτερικό «ξεκατίνιασμα» θα βυθίσει σε περαιτέρω αξιοπιστία όσους θα μετέχουν. Άλλωστε πέραν του Ραγκούση και ίσως του Νίκου Ανδρουλάκη οι υπόλοιποι «πρωταγωνιστές» δεν έχουν στοιχεία επαρκούς δημοσίας παρουσίας στις σημερινές συνθήκες.

Πέμπτον: Το έργο «απόψε τρώμε στης Κεντροαριστεράς» δεν κόβει και πολλά εισιτήρια στην Ελλάδα και στην Ευρώπη – ειδικά όταν φοράει το σοσιαλδημοκρατικό του ένδυμα. Στη Γαλλία έχει κατέβει. Στην Ελλάδα δεν έχει καν θέατρο να παρουσιαστεί. Στην Ιταλία εξαντλείται στις φιγούρες του Ρέντσι. Η Γερμανία αυτοακυρώνεται με την αστεία παρουσία του Σουλτς. Στην Ιβηρική χερσόνησο ψάχνεται και στην Αγγλία ο Κόρμπιν είναι άλλο ανέκδοτο. Άρα δεν υπάρχει πατρόν και οι διαθέσεις για «μακρονοποίηση» που ετοιμάζονται -με τον Στουρνάρα ή κάποιον άλλον- θα απολήξουν σε καρικατούρα.

Καθώς οι έδρες και με την πιο αισιόδοξη εκτίμηση δεν φτάνουν για όλους, θα επακολουθήσουν σκηνές απείρου κάλλους κατά τόπους. Ειδικά εκεί που θα εμφανιστούν οι «διασπαστές» του Γ. Παπανδρέου με εξισώσεις εναντίον των «Πασόκων που κράτησαν το μαγαζί στα δύσκολα»

Έκτον: Το εγχείρημα εμφανίζει ήδη μια θεαματική αντίφαση. Από τη μια γίνεται λόγος για «ενοποίηση» και από την άλλη διευρύνονται οι διαφορές αλλά και οι αντιδικίες αυτών που θα ενοποιηθούν, ακόμη και σε θέματα πέρα από την ανάδειξη ηγεσίας. Αυτό θα ενταθεί όταν θα καταστεί προφανές ότι όλα γίνονται για ένα αδειανό πουκάμισο και μια βουλευτική έδρα.

Καθώς οι έδρες και με την πιο αισιόδοξη εκτίμηση δεν φτάνουν για όλους, θα επακολουθήσουν σκηνές απείρου κάλλους κατά τόπους. Ειδικά εκεί που θα εμφανιστούν οι «διασπαστές» του Γιώργου Παπανδρέου με εξισώσεις εναντίον των «Πασόκων που κράτησαν το μαγαζί στα δύσκολα».

Έβδομον: Ο αντιλήψεις , το παρελθόν και οι επιδιώξεις όσων δείχνουν να ενδιαφέρονται για το νέο κόμμα -πέραν του ότι στη ουσία εξαντλούνται σε προσωπικές στοχεύσεις και κρυφές ατζέντες- διαφέρουν ακόμη και στην αναζήτηση… εταίρων. Άλλοι φλερτάρουν με τον ΣΥΡΙΖΑ και άλλοι επιμένουν «δαγκωτό στον Κυριάκο». Ακόμη και η απλή αναλογική τους διαχωρίζει καθώς η Φώφη δεν την ψήφισε, αλλά οι άλλοι τη θέλουν και στην περίπτωση που θα την επαναφέρει ο Τσίπρας θα γίνει πανηγύρι…

Όγδοον: Στην υπόθεση αρχίζουν ήδη να αναδεικνύονται γραφικότητες και ανοησίες όπως π.χ. η θεωρία ότι το νέο κόμμα θα ανατρέψει το πολιτικό σκηνικό, θα πάρει τη δεύτερη θέση και θα βάλει πλώρη για κυβέρνηση.

Αυτές οι θεωρίες αναδεικνύουν πόσο περιορισμένη είναι η πολιτική αντίληψη, ενίοτε και η διανοητική κατάσταση, προσώπων που είχαν στα χέρια τους την εξουσία παλαιότερα. Υπήρχαν μόνο, ως αποτέλεσμα της δυναμικής που δημιούργησε ο Ανδρέας Παπανδρέου και δεν άντεξαν περισσότερο την κεκτημένη ταχύτητα του 1981. Πόσο μάλλον να δημιουργήσουν δυναμική οι ίδιοι σήμερα…

 

Ερευνητές στο κρατικό πανεπιστήμιο της Ν. Υόρκης, μελέτησαν την επίδραση του στοματικού σeχ στον ψυχικό κόσμο των γυναικών. 

Ερευνητές στο κρατικό πανεπιστήμιο της Ν. Υόρκης, μελέτησαν την επίδραση του στοματικού σeχ στον ψυχικό κόσμο των γυναικών. Στην έρευνα πήραν μέρος πάνω από 293 γυναίκες, που απάντησαν σε ένα ερωτηματολόγιο γύρω από την σeχουαλική τους ζωή και με το στοματικό σeχ.

 

Οι ερευνητές κατέληξαν ότι εκείνες οι γυναίκες που έκαναν στοματικό στους συντρόφους τους, ένιωθαν πιο ικανοποιημένες και γεμάτες από τη ζωή τους. Μετά από τα συμπεράσματα αυτά, αποφάσισαν να δουν τι συμβαίνει με το ανδρικό σπέρμα που δίνει ψυχική ικανοποίηση στις γυναίκες. Ανέλυσαν λοιπόν τη χημική του σύσταση όπου και βρήκαν ότι περιέχει ουσίες που δρουν άμεσα στον εγκέφαλο και βελτιώνουν τη ψυχική διάθεση. Επιπλέον, ενισχύουν το συναίσθημα αγάπης.
Αντίθετα, όσες από τις γυναίκες δεν έκαναν στοματικό , παρουσίαζαν συμπτώματα που έφταναν στα όρια της κατάθλιψης. Μάλιστα, τα συμπτώματα ήταν όμοια με εκείνα των γυναικών που δεν είχαν καθόλου σeχουαλική ζωή και απείχαν εντελώς από την σeχουαλική επαφή.
Τι περιέχει το σπέρμα;

 

Κορτιζόλη Οιστρόνη και ωκυτοκίνη: ορμόνες που καταπολεμούν στον εγκέφαλο την κατάθλιψη και μας ανεβάζουν και βελτιώνουν την ψυχική διάθεση, μάλιστα η ωκυτοκίνη χαρακτηρίζεται και ως η ορμόνη της αγάπης (βλέπε: Η ορμόνη της αγάπης: Ωκυτοκίνη, Θυροτροπίνη, Μελατονίνη…