H Βουλή των σαλτιμπάγκων

 

 

H Βουλή των σαλτιμπάγκων*

 

Περικλής Κοροβέσης – Εφημερίδα τών Συντακτών

12.08.2017,

Το προηγούμενο Σάββατο (5-6/8/17) η εφημερίδα μας είχε αφιερώσει το θέμα της στον πολιτικό λόγο των μελών του Κοινοβουλίου. Την ενδιαφέρουσα αυτή έρευνα υπέγραφε η πάντοτε έγκυρη συνάδελφος Ντίνα Δασκαλοπούλου.

Πράγματι αυτός ο πολιτικός πολιτισμός βρίσκεται στο έλεος της χυδαιότητας. Για μένα όμως το ερώτημα είναι αλλού: Το υπάρχον πολιτικό σύστημα μπορεί να διαθέσει έναν άλλο πολιτικό λόγο; Μήπως αυτός ο λόγος εκφράζει και αποσαφηνίζει το πολιτικό μας σύστημα; Το πολίτευμά μας είναι αντιπροσωπευτική δημοκρατία.

Ενα σύστημα διακυβέρνησης που επινοήθηκε στην Αγγλία και από εκεί επεκτάθηκε σε όλο τον πλανήτη. Από την αρχή αυτό το σύστημα δέχτηκε κριτικές με πιο γνωστό επικριτή τον Ρουσό. «Οι Αγγλοι είναι ελεύθεροι μια μέρα στα πέντε χρόνια».

Και ο μεγάλος φιλόσοφος είχε δίκιο. Αν και χύθηκε αίμα για την καθολική ψηφοφορία, που στην αρχή ήταν μόνο ανδρική, σχετικά πρόσφατα καθιερώθηκε η γυναικεία ψήφος, δηλαδή ήταν ένα αίτημα και μια νίκη του λαϊκού κινήματος, εν τούτοις δεν ήταν ποτέ δημοκρατία, όπως είχε αποσαφηνιστεί στην αρχαία Αθήνα, αλλά μια εκλεγμένη ολιγαρχία.

Δημοκρατία σημαίνει να αποφασίζουν άμεσα οι πολίτες για την τύχη τους σε όλα τα επίπεδα. Καθημερινά και άμεσα. Ενα δικαίωμα που δεν εκχωρείται και δεν μεταβιβάζεται. Στην ουσία καταργεί την εξουσία, μια που κανείς δεν την έχει και την έχουν όλοι. Η εξουσία, δηλαδή το δικαίωμα, ζωής και θανάτου που έχει κάποιος (μονάρχης, δικτάτορας κ.λπ.) στη Δημοκρατία γίνεται δημόσιο αγαθό.

Αυτό θεωρητικά βέβαια, αν και άπαξ τουλάχιστον στην Ιστορία της ανθρωπότητας ήταν πραγματικότητα για δύο αιώνες. Είναι γνωστό το απόφθεγμα Τσόρτσιλ: «Η κοινοβουλευτική δημοκρατία είναι το χειρότερο πολίτευμα. Αλλά μέχρι τώρα δεν έχει βρεθεί κάτι καλύτερο». Ο γνωστός αντιδραστικός πολιτικός, αν και κυνικός, θα μπορούσε να το διατυπώσει και αλλιώς: «Αυτό το πολίτευμα είναι το χειρότερο για σας, αλλά το καλύτερο για μας. Για αυτό και δεν ψάχνουμε για κάτι άλλο».

Ας δούμε τώρα την ψηφοφορία από μια άλλη οπτική γωνία. Ασκώ ένα δικαίωμα ή παραιτούμαι από τα δικαιώματά μου; Στην ουσία της, η ψήφος είναι η εκχώρηση εν λευκώ των δικαιωμάτων του πολίτη σε κάποιον αντιπρόσωπο για τέσσερα χρόνια.

Δηλαδή παραιτείται από την ιδιότητα του πολίτη και την εκχωρεί σε κάποιον πολιτικό που θα μιλάει για λογαριασμό του. Και αν ο πολίτης γελαστεί από τον αντιπρόσωπό του, δεν μπορεί να τον ανακαλέσει, όπως γίνεται σε μια εμπορική αντιπροσωπεία. Θα πρέπει να μπει σε αναμονή τεσσάρων ετών με την πιθανή προοπτική να ξαναπιαστεί πάλι κορόιδο.

Και αν θελήσει να ζητήσει το δίκιο του για αυτήν την εξαπάτηση, δεν υπάρχει κανένα δικαστήριο να τη δικάσει. Ολες οι απάτες είναι ποινικό αδίκημα, εκτός από τις πολιτικές που είναι νόμιμες και τολμώ να πω, συστατικό μέρος του πολιτεύματος. Και αν κατέβει ο απατηθείς στον δρόμο για να διαμαρτυρηθεί, ενδεχομένως να βρεθεί με κεφάλι σπασμένο από τα ΜΑΤ, μια τιμωρία, γιατί αθέτησε την εξουσιοδότησή του που είχε διάρκεια τετραετίας.

Οι αντιπρόσωποι και τα κόμματά τους πρέπει να πείσουν με κάθε μέσο και τρόπο τον ψηφοφόρο πως αυτοί είναι οι καλύτεροι. Ο λαός τούς λέει ψεύτες. Εγώ θα προτιμούσα έναν άλλο όρο. Αυτός ο πολιτικός λόγος είναι μυθολογικός-μεσσιανικός που αποκρύπτει την πραγματικότητα προσφέροντας μια ανύπαρκτη σωτηρία. Το παράδειγμα του ΣΥΡΙΖΑ είναι η επίρρωση των προηγούμενων συλλογισμών.

Παλιότερα τα Κοινοβούλια είχαν τρεις πτέρυγες. Δεξιά (πλούσιοι), Κέντρο (μεσαίοι) και Αριστερά (φτωχοί). Το σχήμα αυτό είναι απλοϊκό. Η πραγματικότητα είναι πολύ πιο σύνθετη, αλλά το χρησιμοποιούμε για να πούμε απλά πως τα κόμματα αντιπροσωπεύουν διαφορετικά συμφέροντα, άρα και διαφορετικό πολιτικό λόγο.

Και όταν έμεναν στα όρια της ευπρέπειας, είχαμε επιχείρημα και αντεπιχείρημα. Στη σημερινή Βουλή υπάρχει μόνο ένα κόμμα και δύο άλλα, αουτσάιντερ. Το κόμμα αυτό θα το ονόμαζα ΕΑΕΕ (Ενωση Ανδρεικέλων Ε.Ε.) με διάφορες συνιστώσες, τάσεις ή φράξιες.

Το ΚΚΕ είναι μια μηχανή εσωτερικής καύσεως που δεν κινείται και λειτουργεί για τον εαυτό του (άσχετα αν τα λέει σωστά) και η Χ.Α., μια εγκληματική οργάνωση που προσεύχεται στον Χίτλερ κάνοντας τις απαραίτητες λιτανείες μίσους. Και αυτό σημαίνει πως δεν μπορούν να διαρθρώσουν έναν άλλο πολιτικό λόγο γιατί δεν τους αφορά το Κοινοβούλιο. Απλά το χρησιμοποιούν για δικούς τους, διαμετρικώς αντίθετους σκοπούς.

Το πρόβλημα το έχουν οι φράξιες της ΕΑΕΕ που δεν έχουν να πουν τίποτα επί της ουσίας. Και το μόνο που μένει είναι η διαβολή του αντίζηλου με διάφορες κατινιές και κουτσομπολιά. Ετσι το πιο ασήμαντο πράγμα γίνεται θέμα κεντρικής πολιτικής (σημαιοφόροι, παρελάσεις, στρατιωτικές θητείες του περασμένου αιώνα κ.λπ.).

Και έτσι μια εντελώς νόμιμη και δίκαιη διαμαρτυρία του «Ρουβίκωνα» μετατρέπεται σε άλωση των Χειμερινών Ανακτόρων. Το θέατρο του παραλόγου, μπροστά στο θέαμα της Βουλής, υποκλίνεται και παραδέχεται δημοσίως την αποτυχία του. Η Βουλή έφαγε το ψωμί των ηθοποιών του παραλόγου. Περιμένουμε να δούμε αν η κ. Κονιόρδου θα επιχορηγήσει τη Βουλή για το θέαμα που προφέρει.

* Από την ταινία του Μπέργκμαν «Η νύχτα των σαλτιμπάγκων»

 

Απάντηση στην υστερία της ΝΔ με «θεωρίες συνωμοσίας»;

TVXS

Απάντηση στην υστερία της ΝΔ με «θεωρίες συνωμοσίας»;

07:19 | 16 Αυγ. 2017

Στη χώρα που η αξιωματική αντιπολίτευση βρίσκεται σε παρατεταμένη υστερία, μοιάζει απολύτως λογικό να καταστροφολογεί με αφορμή και τις πυρκαγιές. Με ανακοινώσεις κλισέ, δίπλα σε δραματικά τηλεοπτικά ρεπορτάζ, στα όρια της γραφικότητας.  

Δεν έχουν όμως λογική ούτε οι δηλώσεις κυβερνητικών στελεχών που καλλιεργούν θεωρίες περί οργανωμένου σχεδίου εμπρησμών στη διάρκεια του τριημέρου. Η κυβέρνηση ασκεί την εξουσία και οφείλει σε τέτοιες περιπτώσεις να μιλάει με στοιχεία και αποδείξεις, αφού τα περιστατικά ερευνηθούν από τις αρμόδιες υπηρεσίες. 

Οι πυρκαγιές στον ευρωπαϊκό νότο και τη Μεσόγειο έχουν καταστεί σχεδόν φυσιολογικό φαινόμενο, καθώς διευκολύνονται από τις κλιματικές αλλαγές. Το προηγούμενο διάστημα σημειώθηκαν άλλωστε καταστροφικές πυρκαγιές στη Γαλλία και την Πορτογαλία. Η διακύμανσή τους στην Ελλάδα είναι ομαλή αν και αυξητική σε βάθος χρόνου, με εξαίρεση το 2007, όταν «κάηκε το σύμπαν». 

Γι’ αυτό και η υπερβολική αντίδραση κυβερνητικών στελεχών για τις αντιπολιτευτικές κορώνες, τείνει να συμψηφίσει τις «θεωρίες συνωμοσίας» που διακινούνται ακόμη και σήμερα, περί «οργανωμένου σχεδίου των Τούρκων» για να εξηγήσουν την τεράστια φυσική καταστροφή και τους νεκρούς του 2007, επί ΝΔ. 

Τίποτα σχετικό δεν έχει αποδειχθεί. Για τις μόνες πυρκαγιές που υπάρχουν στοιχεία είναι αυτές του 1994 στη Ρόδο, όταν Τούρκος βουλευτής δήλωσε ότι ένας παρακρατικός εκτελούσε σχέδιο εμπρησμού των ελληνικών νησιών και η εθνικιστική εφημερίδα Yeni Safak είχε κυκλοφορήσει με τίτλο «Εμείς κάψαμε τη Ρόδο».

Η αντιπολίτευση θα συνεχίσει να υπερβάλλει αλλά αν η κυβέρνηση θέλει να διαφοροποιηθεί, πρέπει να εξασφαλίσει ότι στα καμένα δεν θα «φυτρώσουν» και πάλι σπίτια και εξοχικά. Αυτό συνομολογούσε το παλιό πολιτικό σύστημα με τους Νεοέλληνες, μετά από κάθε πυρκαγιά, πίσω από μεγαλόστομες διακηρύξεις ή θεωρίες συνωμοσίας

 

Αρλετα το τελευταίο αντίο 

Τo μεσημέρι το τελευταίο «αντίο» στην Αρλέτα

10 Αυγ. 2017, 07:01
Tο μεσημέρι (12:00) θα γίνει η κηδεία της Αρλέτας από τον Ιερό Ναό Αγίων Θεοδώρων, στο Α’ Νεκροταφείο Αθηνών. 
Η σπουδαία τραγουδοποιός έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 72 ετών. Ο καλλιτεχνικός κόσμος, η πολιτειακή και πολιτική ηγεσία αποχαιρέτησε την Αρλέτα με συγκινητικά μηνύματα.
»» Η εξομολόγηση της Αρλέτας στο in.gr
O Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Προκόπης Παυλόπουλος, δήλωσε: «Αρλέτα, Ηγερία της νιότης μας, καλό σου ταξίδι στην άλλη ζωή. Και μακάρι η φωνή σου και η ζωή σου να μπολιάσουν τους χαλεπούς καιρούς μας με το υπόδειγμα της ευγένειας και της ευαισθησίας σου, που τόσο μας λείπουν.»
«Αποχαιρετούμε σήμερα μια σπουδαία δημιουργό, έναν υπέροχο άνθρωπο. Τα τραγούδια σου θα μας συντροφεύουν πάντα. Καλό σου ταξίδι, Αρλέτα», έγραψε στον προσωπικό του λογαριασμό στο Twitter ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας με αφορμή το θάνατο της διάσημης τραγουδοποιού.
«Η Αρλέτα υπήρξε ένας φάρος στο σύγχρονο ελληνικό τραγούδι. Μια καλλιτέχνης μοναδικής τρυφερότητας, μια τραγουδοποιός που άγγιξε το κοινό με τους ευαίσθητους στίχους της και τη ζεστή φωνή της. Τα τραγούδια της, αλύγιστα στο χρόνο, σήμα κατατεθέν μιας ολόκληρης εποχής, θα μας κρατάνε συντροφιά, ακούραστα, σε κάθε έκφανση της καθημερινότητάς μας. «“Τα ήσυχα βράδια…” μας, από δω και στο εξής, δεν θα είναι πια τα ίδια. Καλό ταξίδι. Εκφράζω στους οικείους της τα θερμά μου συλλυπητήρια» ανέφερε σε ανακοίνωσή της η υπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού, Λυδία Κονιόρδου.
Ο πρόεδρος της Βουλής Νίκος Βούτσης εξέφρασε τα συλλυπητήριά του για την απώλεια της Αρλέτας, «της τραγουδοποιού», όπως είπε, «που σφράγισε την εποχή της και συγκίνησε πολλές γενιές με τα τραγούδια και την τόσο χαρακτηριστική ερμηνεία της».
Ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, Κυριάκος Μητσοτάκης ανήρτησε στον λογαριασμό του στο Twitter το τραγούδι της Αρλέτας «Τα Ήσυχα Βράδια», γράφοντας: «Πολλά τα όμορφα τραγούδια της με τα οποία μεγαλώσαμε. Αυτό είναι το πιο αγαπημένο μου. Καλό ταξίδι Αρλέτα».
Το αντίο του Γιάννη Σπανού
«Με την Αρλέτα ήμασταν ένα σώμα, μία ψυχή» δήλωσε στο Αθηναϊκό Πρακτορείο ο Γιάννης Σπανός, ο δημιουργός της μεγάλης της επιτυχίας «Μία φορά θυμάμαι», που πρωτοκυκλοφόρησε το 1966 σε στίχους Γιώργου Παπαστεφάνου.
«Η Αρλέτα, ο Παπαστεφάνου κι εγώ ξεκινήσαμε μαζί το 1962 με το Νέο Κύμα. Ήμασταν μία παρέα μαζί με τον Κώστα Κοτούλα» είπε ο δημιουργός της Τρίτης Ανθολογίας, που τραγούδησε -μεταξύ άλλων- η Αρλέτα μαζί με τον Κώστα Καράλη.
Ο Γιάννης Σπανός χαρακτήρισε την Αρλέτα μοναδική και προσέθεσε: «Καμία άλλη δεν μπόρεσε να την ξεπεράσει. Κρίμα που έφυγε τόσο νωρίς. Η Αρλέτα είχε αγαπηθεί και από τη νέα γενιά».
«Πάλεψε μέχρι την τελευταία της στιγμή για να ξεπεράσει το πρόβλημά της. Είχε διαύγεια, είχε χιούμορ. Η Αρλέτα ήταν ένα πειραχτήρι, ήταν ένα μεγάλο ταλέντο, και στη ζωγραφική. Ζούσε μόνη της. Στην αρχή ήταν Εξαρχιώτισσα, στη συνέχεια έγινε Κυψελιώτισσα» είπε.
Newsroom ΔΟΛ

Ευρεία σύσκεψη πραγματοποιήθηκε σήμερα υπό τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα στο Μέγαρο Μαξίμου για την αντιμετώπιση των συνεπειών από τις καταστροφικές πυρκαγιές. 

18:03 | 16 Αυγ. 2017Μοιραστείτε στο twitterΕυρεία σύσκεψη πραγματοποιήθηκε σήμερα υπό τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα στο Μέγαρο Μαξίμου για την αντιμετώπιση των συνεπειών από τις καταστροφικές πυρκαγιές. Μεταξύ άλλων αποφασίστηκε η άμεση καταγραφή των ζημιών, κάτι που έχει ήδη αρχίσει με απόφαση της Περιφέρειας Αττικής από τις 14 Αυγούστου, καθώς και η αποζημίωση των ιδιοκτητών κατοικιών που έχουν καταστραφεί η έχουν υποστεί βλάβες.
Στη σύσκεψη η οποία διήρκησε περίπου 4 ώρες και στην οποία συμμετείχαν ο υπουργός Εσωτερικών, Πάνος Σκουρλέτης, ο υπουργός Ψηφιακής Πολιτικής, Νίκος Παππάς, ο υπουργός Υποδομών και Μεταφορών, Χρήστος Σπίρτζης, ο αναπληρωτής υπουργός Προστασίας του Πολίτη, Νίκος Τόσκας, ο αναπληρωτής υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Σωκράτης Φάμελλος, οι υπουργοί Επικρατείας Αλέκος Φλαμπουράρης και Δημήτρης Τζανακόπουλος, καθώς και η Περιφερειάρχης Αττικής, Ρένα Δούρου αποφασίστηκαν επίσης η αποζημίωση των ιδιοκτητών παραγωγικών μονάδων που έχουν υποστεί ζημιές καθώς και φορολογικές διευκολύνσεις για όσους επλήγησαν από τις πυρκαγιές.

Στα μέτρα που συζητήθηκαν και αποφασίστηκαν εντάσσονται επίσης έργα αντιπλημμυρικά και δασοτεχνικά τα οποία θα «τρέξουν» άμεσα από τις αρμόδιες δασικές υπηρεσίες για την προστασία των περιοχών από τη διάβρωση και τα πλημμυρικά φαινόμενα. Οριοθετούνται οι καμένες δασικές εκτάσεις με αξιοποίηση δορυφορικών δεδομένων, ενισχύεται η δασική πολιτική μέσω της προώθησης και ολοκλήρωσης του έργου των δασικών χαρτών στο σύνολο της χώρας.
Επίσης αποφασίστηκε η εφαρμογή δασικών απαγορευτικών διατάξεων για βόσκηση και άλλες δραστηριότητες στις καμένες εκτάσεις , ενώ κηρύσσονται αναδασωτέες οι καμένες εκτάσεις μέσω αξιοποίησης ψηφιακών υποβάθρων και χαρτών.
Μάλιστα όπως αναφέρεται στο δελτίο τύπου του γραφείου του πρωθυπουργού θα υπάρξει άμεσα μέριμνα για την προσωρινή στέγαση και για την επιδότηση ενοικίου για όσους καταστράφηκε η πρώτη τους κατοικία. Όπως επίσης και για διατροφή και αποκατάσταση της οικοσκευής που καταστράφηκε.
Αναφορικά με τη λειτουργία του κρατικού μηχανισμού διαπιστώθηκε πως λειτούργησε παρά τις εκατοντάδες πυρκαγιές, που εκδηλώθηκαν σε πολλές περιοχές της χώρας όπως στην Αττική, στην Ζάκυνθο, στην Ηλεία και στα Κύθηρα, και παρά τους ισχυρούς ανέμους, που άλλαζαν συνεχώς κατεύθυνση.
Όπως σημειώνεται από το γραφείο τύπου του Αλέξη Τσίπρα «ο κρατικός μηχανισμός λειτούργησε πάρα πολύ καλά, όπως προκύπτει και εκ του αποτελέσματος».

         ΑΠΟ   ΤΟΝ  ΠΟΛΙΤΙΚΟ  ΔΙΚΟΜΑΤΙΣΜΟ  ΣΤΟΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΔΙΠΟΛΙΣΜΟ

         ΑΠΟ   ΤΟΝ  ΠΟΛΙΤΙΚΟ  ΔΙΚΟΜΑΤΙΣΜΟ  ΣΤΟΝ  ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ  ΔΙΠΟΛΙΣΜΟ

Η  κρίση  της  τελευταίας  περιόδου  βιώνεται  από  το  λαό  ως  οικονομική  κρίση. Είναι  όμως  και κρίση  αξιών  και  αντιπροσώπευσης .  Τα  επιφαινόμενα  της  κρίσης  δεν  αφορούν   μόνο  την  υλική  και  παραγωγική  βάση  αλλά  και  το  εποικοδόμημα.  Ένα  σύνολο  δεδομένων  που  είχαν  διαμορφωθεί  στην  διάρκεια  της  μεταπολίτευσης , αμφισβητούνται.                                                                             Η κάθετη    αντιστοίχιση   κομμάτων  με  κοινωνικές  δυνάμεις   εχει  ουσιαστικά   ακυρωθεί.  Μεγάλο  μέρος   των  κοινωνικών   δυνάμεων  κινούνται  οριζόντια   διαπερνόντας   ολόκληρο  το  πολιτικό  φάσμα .                                                     Εκατοντάδες  χιλιάδες  των  επισφαλώς  εργαζόμενων , των  ανέργων, των  χαμηλοσυνταξιούχων   αναζητούν  πολιτική  έκφραση που να  υπερβαίνει  τα  γνωστά  σχήματα.                                                                                                                                   Η  Ν.Δ.  με  εντυπωσιακά  γρήγορους  ρυθμούς   ξεπέρασε  την  φιλελεύθερη  – συντηρητική   της   ταυτότητα, και  τα  χαρακτηριστικά  της < λαικής  δεξιάς>.                Ο  νέος  χαρακτήρας  του  νεοφιλελεύθερου μοντέλου  οδηγεί  σε  μετατόπιση  κοινωνοικοοικονομικά   αλλά  και  ιδεολογικοπολιτικά   των   ταυτοτικών  της  χαρακτηριστικών  .                                                                                                                    Ο  ΣΥΡΙΖΑ  που  ανεδείχθη  μέσα  από  τα  κινήματα  με  αντιμνημονιακό  προσανατολισμό ,  ως  Κυβέρνηση πλέον   είναι  υποχρεωμένος  να  αναζητήση   νέες  διαιρετικές  τομές  μέσα  στον  λαό,  και  ένα νέο  μοντέλο  κόμματος .        Παράλληλα  με  την  άσκηση  κυβερνητικών  ευθυνών   βρίσκεται  σε  φάση  μετεξέλιξης , η  οποία  δεν  είναι  εμφανής  αλλά υφίσταται  και  χρήζει  προσοχής.   Το  ΚΚΕ  εξακολουθεί  να  αρνείται  την  πραγματικότητα   μεταθέτοντας  την  ανάγκη  για  μεγάλες  αλλαγές  και  ανατροπές   στο   ακαθόριστο  μέλλον.                     Ο   λεγόμενος  μεσαίος  χώρος  αρνείται  να  αντιληφθεί  ή  δεν  αντιλαμβάνεται  πραγματικά   ότι  τα  προβλήματά  του  είναι  κατά  βάση  απόρια  της  βίαιης  φτωχοποίησης   των  μεσαίων  στρωμάτων.                                                                        Η  άθροιση  προσωπικών  στρατηγικών   και  επιδιώξεων   δεν  συνιστά   πλατφόρμα   που  να  αφορά  τον  λαό .                                                                                                             Η  Χ.Α.  καιροφυλακτεί   ψαρεύοντας  στα  θολά  νερά   και  προσπαθεί   να  ενσωματώσει   τον   κοινωνικό  ριζοσπαστισμό.                                                                               Τα  κινήματα  που  έχουν  μεγάλη  προσφορά, τον  τελευταίο  καιρό  δείχνουν   ως  να  βρίσκονται  σε  αμηχανία .  Υπάρχουν   εξαιρέσεις  με   σοβαρές  παρεμβάσεις , όμως  είναι  εμφανής  η  έλλειψη  μιας  συνολικής  πρότασης  για  το  μοντέλο  κοινωνικής   οργάνωσης.                                                                                                                                Δυστυχώς   το  πολιτικό   προσωπικό  της  χώρας   δεν   αντιλαμβάνεται  ή  αδυνατεί  να  αναλύσει  την  κοινωνική  διεργασία   που  συντελείται  και  να  εκφράσει  τις  πραγματικές  ανάγκες.                                                                                                                               Οι  πολίτες  βιώνουν  τα  προβλήματα   της  καθημερινότητας   και  δεν  εναποθέτουν  ελπίδες  και  προσδοκίες  στα  κόμματα .                                                    

Εάν    η  περιγραφή  είναι  σωστή, έστω  και  μερικώς   οι  εξελίξεις  θα  οδηγήσουν   σε    κοινωνικό  διπολισμό. Οι σύγχρονες εξελίξεις στον «αναπτυγμένο καπιταλισμό» κυρίως στην Ευρώπη αλλά και στην Αμερική οδηγούν στην διαμόρφωση δύο κοινωνικών πόλων στο ευρύτερο πλαίσιο της κλασικής συντηρητικής παράταξης. Ο ένας πόλος για παράδειγμα στις ΗΠΑ εκφράστηκε από τον Τράμπ. Συσπείρωσε το παραγωγικό κεφάλαιο εν αντιθέσει με το χρηματοπιστωτικό. Συσπείρωσε μέρος της εργατικής τάξης που βρίσκονταν σε αντίθεση με τους μετανάστες. Συσπείρωσε τον κλασικό δεξιό αμερικανό που φοβάται την εξέλιξη και τις αλλαγές. Ο άλλος πόλος με εκφραστή την Χίλαρι Κλίντον εμμέσως αλλά σαφώς πήρε θέση υπέρ του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου και της Wall Street. Εξέφρασε το λευκό μορφωμένο εργαζόμενο που θέλει ελευθερίες και δικαιώματα. Εξέφρασε μεγάλο μέρος των επισφαλώς εργαζόμενων ( precariato ), και νέες παραγωγικές δυνάμεις που ασφυκτιούν.

  Αντίστοιχα αλλά όχι ίδια είναι η εξέλιξη στη Γαλλία μεταξύ Μακρόν και Λεπέν. Με δεδομένο ότι παραδείγματα υπάρχουν αρκετά αλλά διαφέρουν από χώρα σε χώρα με βάση εθνικές, ιστορικές, κοινωνικοοικονομικές και πολιτισμικές ιδιαιτερότητες, πρέπει να σημειώσουμε την ελπιδοφόρα ενδυνάμωση του Σάντερς στις ΗΠΑ του Μελανσόν στη Γαλλία και του Κόρμπιν στο Ηνωμένο Βασίλειο.

 Στη Χώρα μας ειδικότερα οι δύο πόλοι θα έχουν άλλα χαρακτηριστικά. Εδώ υπάρχει ο ΣΥΡΙΖΑ που είναι στη Κυβέρνηση. Αλλά εδώ είναι Βαλκάνια…. έχει προηγηθεί εμφύλιος και δικτατορία. Δεν υπάρχει Εθνική αστική τάξη σε συγκρότηση πάρα μόνο μεταπρατικό και παρασιτικό κεφάλαιο. Οι παραγωγικές δομές είναι σε μεγάλη υστέρηση. Προκλήθηκε πολυετής διακυβέρνηση ΠΑΣΟΚ που είχε επίπτωση στη συγκρότηση των κοινωνικών δομών.  

    Οι  τάξεις  και  τα  στρώματα    του  Ελληνικού  λαού   για   αμυντικούς   λόγους    θα  διαμορφώσουν   δύο  πόλους   με  χαρακτηριστικά  μετώπων  .  Ο  ένας   πόλος  θα  συσπειρώσει  την  οικονομική  ελίτ   της  χώρας  , μαζί  με  τις  επιρροές  σε μεγάλο μέρος του <λούμπεν  προλαιταριάτου>.  Θα   συσπειρώσει   κάθε  πυρήνα  της  δεξιάς  στο  κράτος ,  στους   μηχανισμούς  καταστολής,  και  στα  Μ.Μ.Ε.                      Θα  συμπεριλάβει   τους  θιασώτες   του  χρηματοπιστωτικού  καπιταλισμού,  και  της <ελεύθερης   αγοράς>, καθώς  και  πολίτες  που  για  λόγους  ιστορικούς  και  οικογενειακούς   δεν  μπορούν  να  αποστούν   από   την   δεξιά .

Ο  άλλος   πόλος   θα   συσπειρώσει   όλους  εκείνους   που  θέλουν  να  υπερασπιστούν   και  να  διευρύνουν  το  κοινωνικό  κράτος   και  την  Δημοκρατία.                Εκείνους  που  αγωνίζονται   για   ελευθερίες  και  κοινωνικά   δικαιώματα .                   Εκείνους   που  αγωνιούν  για   την  εξάντληση   των  φυσικών   πόρων   και  την  κλιματική  αλλαγή.   Όλους   εκείνους   που  προβληματίζονται  από  τις  επιπτώσεις   από  την  εξέλιξη  της  επιστήμης   και  της  τεχνολογίας  στην  ανθρώπινη  αυταξία.

Η  σύγκρουση  των  δυο  πόλων  δεν  θα  γίνει  μόνο  με  ταξικά  χαρακτηριστικά.              Θα  γίνει  κυρίως   με  αξιακά    κριτήρια  και  με  χαλαρή  επιρροή    των   κομμάτων.                                                                                                                                                              Κατά  συνέπεια  είναι ευθύνη  των  κομμάτων  και  συνολικά   του  πολιτικού  προσωπικού   να  μελετήσουν   την  διεργασία  που  συντελείται.  Να  την  αναλύσουν  και  να  την  μετεξελήξουν  σε  πολιτική  πρόταση .                                      Αν  δεν  το  μπορέσουν   θα  ξεπεραστούν.   Ιδιέτερα  για  τον  ΣΥΡΙΖΑ   η  ευθύνη είναι  μεγαλύτερη όχι  γιατί  είναι  κυβέρνηση  αλλά  γιατί  μπορεί  και  πρέπει  να  αποτελέσει  μοντέλο  για  ευρύτερες   εξελίξεις  στην  Ευρώπη.   Ο  ΣΥΡΙΖΑ  ως  υβριδικό  κόμμα  της  ριζοσπαστικής  αριστεράς  συμπυκνώνει  στις  τάξεις  του κατά  μία  έννοια  όλα  τα  ιστορικά  ρεύματα  της  αριστεράς.   Τις  εμπειρίες  τα  λάθη, τα  επιτεύγματα     και  τις   αποτυχίες.                                                                                                                                      Μπορεί  και  πρέπει  να  τα  μετεξελίξει  σε  σύγχρονες επεξεργασίες  για  να  αποτελέσουν  το  πλαίσιο  παρέμβασης  και  δράσης  του  προοδευτικού  κοινωνικού  πόλου .  

                                                       

                                                                  ΑΝΤΩΝΗΣ     ΚΟΤΣΑΚΑΣ                                                                                                                                        

 

 

 

Με την κούκλους κλαμπ ο Τραμπ

Facebook

Twitter

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ επανήλθε στην αρχική του δήλωση, που σήκωσε θύελλα αντιδράσεων, σχετικά με τα επεισόδια στο Σάρλοτσβιλ, λέγοντας ότι και οι δύο αντίπαλες πλευρές πρέπει να κατηγορηθούν για τις συγκρούσεις που ξέσπασαν στη Βιρτζίνια το Σαββατοκύριακο, επισημαίνοντας ότι οι διαδηλωτές που πρόσκεινται στην ριζοσπαστική αριστερά (alt-left) επιτέθηκαν βίαια εναντίον των εθνικιστών που διαμαρτύρονταν κατά της απόφασης για την απομάκρυνση ενός αγάλματος στρατηγού της Συνομοσπονδίας.

Ο Τραμπ δέχθηκε σφοδρές επικρίσεις για τις δηλώσεις που έκανε αρχικά όπου απέδωσε ευθύνες σε «πολλές πλευρές» για τις ταραχές στο Σάρλοτσβιλ και τρεις ημέρες μετά αναγκάστηκε να καταδικάσει τα ακροδεξιά ρατσιστικά στοιχεία. Ωστόσο, σήμερα επανήλθε στην αρχική του δήλωση. 

«Επιτέθηκαν ο ένας στον άλλο με ρόπαλα… ήταν ένα τρομακτικό θέαμα» είπε σε δημοσιογράφους ο Τραμπ απαντώντας σε ερωτήσεις στην είσοδο του πύργου Τραμπ, προτού συμπληρώσει ότι οι αριστεροί διαδηλωτές «όρμησαν με τη βία κι επιτέθηκαν στην άλλη πλευρά».

Λίγα λεπτά μετά τις δηλώσεις, ο Τραμπ κέρδισε τα συγχαρητήρια του περιώνυμου πρώην αρχηγού της Κου Κλουξ Κλαν Ντέιβιντ Ντιουκ. Ο Ντιουκ που ήταν παρών στο Σάρλοτσβιλ έγραψε στο twitter: «ευχαριστώ πρόεδρε Τραμπ για την εντιμότητα και το θάρρος σας», συγχαίροντας τον επειδή «είπε την αλήθεια» και κατήγγειλε τους «τρομοκράτες της αριστεράς». 

Την ίδια ώρα, ο πρόεδρος των ΗΠΑ υπερασπίστηκε τον ακροδεξιό σύμβουλο του, Στιβ Μπάνον, λέγοντας ότι είναι «καλός τύπος, δεν είναι ρατσιστής». «Αγαπώ πολύ τον Μπάνον, είναι φίλος» τόνισε υπογραμμίζοντας ότι εντάχθηκε «αργά» στην ομάδα του, αφήνοντας να πλανώνται αμφιβολίες σχετικά με το μέλλον του. «Θα δούμε τι θα συμβεί στον κύριο Μπάνον» κατέληξε.

Σημειώνεται ότι η υποδοχή που επιφύλαξαν στον Τραμπ χθες, χιλιάδες οργισμένοι διαδηλωτές κατά την πρώτη επίσκεψή του μετά την ανάληψη των καθηκόντων του, στον ουρανοξύστη του στο Μανχάταν, ήταν ιδιαιτέρως «θερμή»

ηρόπουλου (από το tvxs) Η υπόθεση του Στέλιου Παππά, μετά την τοποθέτησή του στην Προεδρία του ΟΑΣΘ

 

 

 

 

 

 

Του Γιάννη Σιδηρόπουλου (από το tvxs)

Η υπόθεση του Στέλιου Παππά, μετά την τοποθέτησή του στην Προεδρία του ΟΑΣΘ ανέδειξε το ζήτημα των διαφορετικών προσεγγίσεων που υπάρχουν για την Αριστερά, όταν αυτή είναι ακίνδυνη και «διακοσμητική» στο 3% και όταν είναι κυβερνώσα και απειλεί.

Ο Στέλιος Παππάς, ιστορικό στέλεχος της ανανεωτικής Αριστεράς – που οι γνωρίζοντες αναφέρουν ότι δεν ταυτιζόταν συχνά στα κομματικά ζητήματα με το γιό του Νίκο – υπήρξε Πρόεδρος του Οικονομικού Επιμελητηρίου, με τη στήριξη ΠΑΣΟΚ – ΝΔ σε μια εποχή που ο ΣΥΝ  ήταν συμπαθής σε όλους αλλά δεν απειλούσε τη διαχείριση της εξουσίας. Σήμερα το ίδιο πρόσωπο, με διάφορες προφάσεις, δεν είναι αρεστό από τις ίδιες δυνάμεις. 

Έχει μεσολαβήσει η διεκδίκηση και η ανάληψη της εξουσίας από το ΣΥΡΙΖΑ. Όχι στο πλαίσιο μιας εναλλαγής εντός του «αστικού» πλαισίου αλλά σε μια ταραγμένη περίοδο που διακόπτει την ομαλή ροή νομής της εξουσίας. Αυτός είναι και ο λόγος που η στάση έναντι της Αριστεράς (η «ιδεολογική ηγεμονία» όπως λένε ενοχλημένοι οι ακροδεξιοί που διείσδυσαν στον αστικό πολιτικό χώρο) παίρνει μετεμφυλιακά χαρακτηριστικά αφού φαίνεται σαν να «επέστρεψε από την εξορία». Όπως ο Παππάς το ‘74 από τη Γυάρο…

Στα χρόνια της μεταπολίτευσης  οι αριστεροί, ειδικά στο χώρο της τέχνης, της διανόησης, της δημοσιογραφίας κλπ, ήταν περιζήτητοι ενώ η ένταξή κάποιων χρησιμοποιήθηκε και ως διαβατήριο. Το βάθος της πολιτικής τους σκέψης στα μάτια της Δεξιάς ή του ΠΑΣΟΚ τους προσέδιδε αναγνώριση και προσέφερε ευμάρεια ενώ πολύ συχνά αναλάμβαναν ρόλους – κλειδιά ως πρόσωπα εγνωσμένου κύρους. Αυτή η κατάσταση διακόπηκε βίαια όταν οι «ακίνδυνοι» αριστεροί διεκδίκησαν την εξουσία και μάλιστα φάνηκε να συσπειρώνουν τα αμέτρητα διασπασμένα κομμάτια τους με μετωπική λογική.  

Τι απέγιναν οι αριστεροί διανοούμενοι;

Αυτή είναι και η απάντηση στο ερώτημα, γιατί από τόσους και τόσους αριστερούς «διανοούμενους» της χώρας, ελάχιστοι στηρίζουν την κυβερνώσα αριστερά του Τσίπρα, σαφώς  λιγότεροι από όσους στήριξαν ανοιχτά το αποτυχημένο και αναιμικό από άποψη μαζικότητας, εγχείρημα του Κουβέλη όταν εκείνος συμπορεύτηκε με τον παραδοσιακό δικομματισμό. 

Ξεκάθαρα, γιατί στη βάση των διαχωρισμών που επιβλήθηκαν από το σύστημα εξουσίας που σήμερα απειλείται, οι προβεβλημένοι αριστεροί νιώθουν ότι απειλείται και ο δικός τους βιοπορισμός ή η διαιώνιση του μύθου τους. Με λίγα λόγια, καλή η «επανάσταση» αλλά μην τυχόν και ανατραπούν οι κυρίαρχες δομές. Αυτού του είδους η τέχνη και διανόηση, ευημερούσα στις αυλές των Βορείων Προαστίων βολεύεται με τα θεωρητικά σχήματα και φοβάται τη δράση με αποτέλεσμα να συντηρητικοποιείται. Θα μπορούσε ίσως να στηρίξει το εγχείρημα του Τσίπρα, αν η ιδιοτέλειά της είχε δικαιωθεί με την προσφορά θέσεων εξουσίας.  

Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η αλλαγή στάσης απέναντι στην «Εφημερίδα των Συντακτών». Τα ίδια πρόσωπα, η ίδια γραμμή, το ίδιο lay out με την Ελευθεροτυπία. Η οποία για δεξιούς και Πασόκους ήταν ένα υπόδειγμα κύρους με κριτική στήριξη στον προοδευτικό χώρο ενώ δεν ενοχλούσε ούτε όταν έδινε φωνή ακόμη και στον αναρχικό  χώρο ή εξέφραζε αντισυμβατικές απόψεις μέσα από τολμηρές έρευνες. Σήμερα η «Εφημερίδα των Συντακτών» δεν κάνει κάτι διαφορετικό και χωρίς ιδιοκτησιακά βαρίδια. Όμως μεσολάβησε η άνοδος του ΣΥΡΙΖΑ και έτσι για όλους αυτούς δεν είναι πια παρά μια «κολεκτίβα κομμουνιστών», μια «δεύτερη Αυγή», παρότι στην πραγματικότητα είναι από τις ελάχιστες δημοσιογραφικές αξίες που διασώθηκαν και αμφισβητεί την εξουσία.  

Άλλο χαρακτηριστικό παράδειγμα ο Βασίλης Μουλόπουλος, ο οποίος απολάμβανε τεράστια αναγνώριση στο ΔΟΛ ως «αριστερός» και δεν ενόχλησε ούτε όταν έγινε βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ. Όταν όμως υποπτεύθηκαν ότι μπορεί να μεσολαβήσει για λύση που θα έφερνε το συγκρότημα κοντά στην κυβέρνηση, τότε τον αποδόμησαν σε λιγότερες από 24 ώρες και σήμερα είναι όλοι απολυμένοι…  

Ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει κάποια ευθύνη; Σαφώς και έχει. Είτε γιατί η διαχείριση της εξουσίας δεν έγινε πάντα με τον καλύτερο τρόπο. Είτε επειδή το κλειστό κομματικό καθεστώς δεν άφησε χώρο σε κάποιους να συμμετάσχουν στο εγχείρημα ενώ «τρύπωσαν» άλλοι, οπορτουνιστές. Είτε επειδή απογοητεύονται από τους αναγκαστικούς συμβιβασμούς  της εξουσίας. Πρόκειται όμως για προβλέψιμα προβλήματα και μια συνεπή μειοψηφία, που σιώπησε και πήγε σπίτι, από όπου θα ξαναβγεί αν το καθήκον το απαιτήσει.

Αρνήθηκαν, όπως πολλοί άλλοι, να κριτικάρουν αφ’ υψηλού και να υπονοήσουν ότι ο «αστικός εκσυγχρονισμός» είναι δουλειά του Σαμαρά, του Βενιζέλου, του Άδωνι και του Βορίδη και ότι η θέση της Αριστεράς είναι στο περιθώριο ή στα ξερονήσια…